Maandelijks archief: maart 2013

Mobieltjes en actief leren

Leerlingen en in toenemende mate hun docenten kunnen niet meer zonder hun mobiel met internetverbinding. Om de haverklap worden ze tevoorschijn gehaald om te controleren wat er nu weer te melden viel. Docenten kunnen de vloedgolf proberen in te dammen, de kans dat het lukt lijkt me niet zo groot. Beter lijkt het me dan om uit te gaan van de stelling, dat als je ze niet kunt verslaan, je er de bondgenoot van moet worden. Omdat ik geen klassen meer heb, heb ik het volgende niet kunnen controleren, maar gezien de voorbeelden en het gemak waarmee er gewerkt kan worden, lijkt me Socrative een redelijke oplossing voor het mobieltjesprobleem.

Socrative is een – nu nog – gratis mogelijkheid om gebruikmakend van mobiele apparatuur die internetverbinding heeft spelelementen in het lesprogramma in te brengen.

Om dat in je eigen klas mogelijk te maken, moet je een account aanmaken via www.socrative.com.

Als het proces afgerond is , krijg je een ‘room number’, dat de leerlingen later moeten kiezen om een test te kunnen maken. Dat nummer kun je veranderen in wat je verder wilt: een naam, je eigen naam, of een ander getal bijvoorbeeld.

Je gaat als docent naar http://t.socrative.com; de leerlingen gaan naar http://m.socrative.com. De leerlingen word gevraagd een kamernummer in te vullen.

Ook als je nog geen testmateriaal in je account hebt opgeslagen, kun je er al mee werken. Je stelt mondeling een meerkeuzevraag of je schrijft die op bord. Je tikt op ‘multiple choice’ en de leerlingen krijgen de mogelijkheden At/mE voorgeschoteld. Hetzelfde gaat met goed/foutzinnen.

Kort antwoordvragen: Stel een vraag waarop een kort antwoord mogelijk is. Tik op ‘short answer’ Dat levert een antwoordruimte voor de leerling op zijn mobiel. Als je de leerlingen wilt laten stemmen op de beste antwoorden, tik dan op ‘Vote on responses’. Op het mobieltje van iedere leerling verschijnt een lijst met de gegeven antwoorden.

Quick Quiz: [eigen tempo]. Hierbij geef je de leerlingen een set vragen die al in Socrative staan. De eerste vraag is die naar hun naam. Als alle antwoorden in een test gegeven zijn, tik dan op ‘Live results’ om te zien wie geantwoord heeft en hoe die het deed. Als iedereen de test heeft gedaan, klik dan ‘End Activity & Send Report” Een excel spreadsheet met alle gegevens zal naar je gemaild worden. Meerkeuzevragen worden beoordeeld voor je en de totaalscore voor iedere leerling krijg je automatisch.

Space Race: Leerlingen gaan in kleine groepen van maximaal tien aan de slag om je opgeladen meerkeuzevragen te beantwoorden. Het team dat het verst in de toegewezen tijd komt, wint. Als je beslist dat de tijd voorbij is, klik de ‘End activity & send report’ knop, en je krijgt de spreekwoordelijke email.

Een test maken kan op twee manieren. De eerste is om alle werk in Socrative te doen en de test kort na het maken ervan te activeren. Kies MANAGE QUIZ en kies vervolgens CREATE QUIZ. De tweede manier houdt in dat je een Excelsjabloon invult. Kies MANAGE QUIZ . IMPORT A QUIZ.

Voorbeeld 1 – De vorige les hebben de leerlingen ‘Volle Maan’ gezien. Je hebt de volgende vraag: Wie van de hoofdpersonen zou jouw vriend niet kunnen zijn? [Je moet later wel kunnen uitleggen waarom niet!]
Hans
Andrea
Gothic
Esmee
Rick
De resultaten worden geprojecteerd en besproken. Wat het oplevert is een duidelijk idee over wat leerlingen onder vriendschap verstaan.

Voorbeeld 2 : je hebt een onderdeel van een groter geheel afgerond. Je hebt een test voorbereid en laat die door de leerlingen maken alvorens met het volgende onderdeel te beginnen. Aan de hand van het emailrapport kun je snel bepalen welke gebieden nog nadere aandacht verdienen en hoe de leerlingen sinds de vorige les zijn vooruitgegaan.

Voorbeeld 3: evaluatie aan het eind van de les:
De leerlingen moeten op basis van een reeds aanwezige enquête hun naam invullen, gevoelens over het thema formuleren en in eigen woorden vertellen wat volgens hen de doelstellingen van die les waren. Ook deze uitkomsten worden je toegezonden.

Ben ik mijn broeders hoeder?

Een moreel dilemma, dat werkelijk onder bovengenoemde titel kan gebruikt worden. Jij ben verslaafd en dakloos, je zus is zwaar miljonaire.
Tot hoever gaat je liefde voor het gezinslid? Wat zou jij doen als dit de situatie was en jij Madonna? Wat is voor jou de beste oplossing?

Stel je voor: je probeert de slaap te vatten onder een brug – rillend, berooid en dakloos – terwijl je bloedeigen zus in een paleisje haar ruwweg 650 miljoen dollars aan het natellen is.
Ee beetje te Dickensiaans? Toch is het realiteit van Anthony Ciccone, de oudere broer van superstar Madonna. Afgelopen oktober vertelde hij dat hij door zijn familie verstoten is. “Ik ben niks in hun ogen. Een nobody. Ze schamen zich voor mij. Als ik doodvries, kan het hen niets schelen.”
Journalist Tom Leonard van The Daily Mail zocht Ciccone op onder zijn brug in Traverse City, Michigan. Al bijna twee jaar zwerft hij rond.Hij leeft van de kleine uitkering van een vriend met wie hij een vieze deken en vooral ook veel flessen Wild Irish Rose whisky. Zijn witte baard is wat verkleurd door de vele sigaretten die hij rookt, stelde Leonard vast.
Voor zijn beroemde zus heeft Anthony geen goed woord over. “Ze was altijd een bitch en dat is ze nog steeds. Daarin is ze heel consequent. Mijn complimenten.” Geen poot heeft ze naar hem uitgestoken, beweert hij.

Maar dat blijkt niet helemaal waar te zijn. Zes jaar geleden werd zijn alcoholverslaving aangepakt in een dure kliniek in Houston, geheel op kosten van Madonna. Daarna kon hij aan het werk bij zijn vader, die een wijngaard runt in Californië. Oké, misschien niet de beste omgeving voor iemand met een sluimerend alcoholprobleem, maar je kan niet zeggen dat zijn familie hem de rug toekeerde. Het ging mis tussen de wijnvaten en uiteindelijk stuurde zijn vader Anthony de wijngaard af. Madonna bood weer hulp aan, op voorwaarde dat hij zich opnieuw zou laten behandelen. Maar dat vindt Anthony onzin. “Mijn familie denkt dat de afkickkliniek een oplossing biedt voor alle problemen in het leven. Ik heb gewoon een baan nodig.” Mandonna ziet het blijkbaar anders en laat de keuze aan haar broer. Ze kocht onlangs wel een nieuwe bril voor hem, maar die is hij alweer kwijt.
[Bron: Trouw 4 februari 2012]

Videogames stellen religie gelijk aan geweld

Nu de spellenindustrie volwassen is geworden en een fikse economische kracht heeft verworven, worden de verhaallijnen van de games ook gedetailleerder en genuanceerder. Veel videogames zijn ertoe overgegaan om religie in hun spel op te nemen als een sleutelaspect ten aanzien van plot en verhaallijnen.

Greg Perreault, een doctoraal student journalistiek, concludeert dat vele games van de nieuwere generatie religie gelijkstellen aan geweld in de verhaallijnen.
Perreault onderzocht vijf recente videogames die een zware nadruk leggen op religie in de verhaallijn. De videogames die hij bestudeerde waren “Mass Effect 2,” “Final Fantasy 13,” “Assassin’s Creed,” “Castlevania: Lords of Shadow” and “Elder Scrolls: Oblivion”. Perreault ontdekte dat al deze games religie problematiseren door ze nauw aan geweld te koppelen.
“In de meeste games was er een stevige nadruk op de Tempelridder en kruistochtmotieven. Niet alleen werd de gewelddadige kant van religie benadrukt, maar in ieder game schiep religie een probleem dat de hoofdpersoon moest overwinnen, hetzij in een directe confrontatie met godsdienstfanaten of omdat hij door godsdienstige schuldgevoelens opgejaagd werd.” aldus Perrault
“Het lijkt me niet dat spelontwerpers bewust proberen uit te halen naar georganiseerde religie. IK geloof dat ze religie alleen gebruiken om stimulerende plotpunten in hun verhaallijn te creëren. Als je naar videogames in zijn algemeenheid kijkt, bevatten de meeste geweld op de een of andere manier. Geweld is conflict en conflict is opwindend. Religie schijnt gekoppeld te worden aan geweld omdat het daarmee een meeslepend verhaal wordt.”
[Bron: God Discussion, 28-2-2012]

Economische crisis zet huwelijk onder druk

De economische crisis dreunt door in menselijke relaties. Als de werkloosheid toeneemt, lopen een jaar later meer huwelijken op de klip. Als de economie met een percent groeit leidt dat twee jaar later tot 2000 huwelijken meer en omgekeerd leidt een krim van 1 procent tot 2000 bruiloften minder na twee jaar. Dat meldde 13 maart het Economisch Bureau van ING, dat cijfers over economische groei, huwelijken en echtscheiding sinds 1980 naast elkaar legde. Volgens ING komen er dit jaar 100.000 werklozen bij en dat betekent een heleboel stress in veel relaties.
[bron: Trouw 14 maart 2012]

Milgram en zijn experiment

Voor veel docenten is het gehoorzaamheidsexperiment van Stanley Milgram een eye-opener wat betreft menselijk gedrag. Wie informatie over het experiment wil laten zien moet het soms doen met video’s van een pijnlijk slechte kwaliteit. Toch blijf het de moeite waard de resultaten van het experiment met leerlingen te bespreken om samen tot de conclusie te komen, dat ook wij zelf gevoelig kunnen zijn voor hit afschuwelijke virus.
Ik vond op een e-learning site een poging om het geheel in minder dan 10 minuten uit te leggen. Daarnaast zijn er in de e-learningset ook achtergrondartikelen en een dossier opgenomen. Het loont de moeite om hier te snuffelen en te overwegen wat ervan in de les gebruikt kan worden.
http://elearning-examples.s3.amazonaws.com/PsychedIn10/player.html

Coming of Age

Een belangrijk thema, zowel in romans als in films, is het volwassen worden van jongeren. Op velerlei wijzen is dit proces gethematiseerd en in de grote meerderheid van de gevallen is het een verhaal met een positieve uitkomst, zij het meestal na enige strubbelingen die de spanning erin moeten brengen.

Een heel apart verhaal is de roman ‘Staal’ van de jonge Italiaanse schrijfster Silvia Avallone, die in Italië met enkele prijzen ging slepen en een hele tijd op nummer 1 van de bestsellerlijst heeft gestaan. Al is dat zeker geen garantie voor een authentieke roman, ik durf te zeggen, dat ze een fraaie prestatie geleverd heeft en een roman heeft geschreven die je blijft boeien.

Het is het verhaal van Anne en Francesca, twee dertienjarige meisjes, die ontdekken dat hun zich ontwikkelende lichaam hen tot het middelpunt van de kleine wereld van Piombino maakt. Piombino is een stad met een fikse staalindustrie aan de Middelllandse Zee en ligt tegenover Elba. De meeste mensen zijn nog nooit naar Elba geweest, het is het gebied van de toeristen en de rijken; en zij wonen en werken in Piombino in naargeestige woonkazernes, waar de verdovende middelen het leven een stuk veraangenamen. In Dante’s termen: Elba is de hemel, Piombino is op zjn best het vagevuur en op zijn slechtst de hel.

Anna en Francesca zag ik regelmatig in mijn klas en elke docent kent ze: enkele zeer van zichzelf bewuste meiden in ieder geval wat hun lichamelijkheid betreft, die een leidende rol in een klas kunnen spelen, omdat ze het testosteron van de jongens kunnen richten en ze zich de arrogantie aan kunnen meten zich boven andere minder bedeelde meiden te verheffen. In feite zijn het zielige onzekere meiden die de voortdurende bewondering van anderen nodig hebben om te denken dat ze iets betekenen. Narcisme ten top, en als binnen afzienbare tijd de belangstelling van de omgeving naar andere meiden gaat, vallen ze in een diep gat.

In haar roman laat Avallone de sociale achtergrond sterk meewegen. Je bent in Piombino geboren en ook al behoor je tot de top twee van je leeftijd, je zult genadeloos ingehaald worden en je leven op een ander niveau in Piombino slijten dan je op 13-jarige leeftijd gedacht hebt. Het gaat in haar roman over mensen die nergens meer in geloven; het enige wat ze kunnen en doen, is het creëren van een valse wereld door drugs, seks en drank. Alleen de moeder van Anna blijft geloven in het ideaal van de gelijke mens en deelt pamfletten uit op bepaalde plaatsen en tijden. Alle anderen praten over een beter leven, maar laten door een vorm van zelfdestructief gedrag zien, dat ze er diep van binnen niets van geloven.

Het is geen prettige volwassenheid waarin Avallone de beide meiden laat eindigen. Anna wordt verliefd op een oude vriend van haar broer Alessio, heeft er anderhalf jaar een complete seksuele relatie mee, maar raakt wel gedesillusioneerd. Op een leeftijd, waarin je aan alle kanten geestelijk en lichamelijk aan het ontwikkelen bent een leven leiden dat bijna uitsluitend volwassen is, moet wel sporen nalaten in iemand volwassenwording. Francesca en haar moeder worden lens geslagen door haar vader, zij ontdekt haar lesbische kant in zich en ontwikkelt een flinke mannenhaat. Dat maakt het haar mogelijk om kil en zakelijk te gaan optreden in een stripbar en zo haar geld te verdienen.

Beide meiden groeien uit elkaar en aan het eind komen ze elkaar bij Anna thuis weer tegen. Sandra, Anna’s moeder, stelt hen voor een tochtje naar Elba te maken, wat gemakkelijk kan op een dag. Dat is het enige hoopgevende aan het eind van de roman: als de meiden de werkelijkheid van Elba ondergaan hebben, zal blijken dat het eiland helemaal niet de hemel is, maar een andere werkelijkheid, waar het ook ploeteren en werken is om er het leven mogelijk te maken. Misschien lukt het de meisjes zo om een realistischer beeld van zichzelf en de wereld te krijgen.
[Silvia Avallone, Staal (Italiaanse titel: ‘Acciaio’, De Bezige Bij, 2010, 19,90]

Tweede deel KSE-mavo brugklas

Sinds de collegae van de KSE in de nieuwe lessentabel onverwacht twee volle uren van 60 minuten in de schoot geworpen kregen voor de brugklas – zij het alleen de mavo-brugklas, niet de andere; die blijven 1 uur per week houden – zijn we voortvarend aan de slag gegaan om van de nieuwe situatie te profiteren en te mikken op een curriculum, dat specifiek voor de mavoleerling bedoeld is.
Twee uur per week vreet materiaal, vandaar de beslissing om een boekje te maken dat de eerste helft van het jaar zo bestrijken om in de daarmee gewonnen tijd aan de slag te gaan met een ontwerp voor de tweede helft van het schooljaar.
Dat tweede boekwerk is nu klaar en omvat de volgende inhoud:
Levensbeschouwelijk dagboek
Wat geloof ik?
5.1. Algemene inleiding
5.2. Geloven
5.3. De mensen van het boek
5,4. Hindoeïsme
5.5. Boeddhisme
5.6. Niet-godsdienstige levensbeschouwingen
5.7. In God geloven
5.8. Levensbeschouwelijke vragen en antwoorden vinden we in films.
[Het tweede boek begint met hoofdstuk 4, omdat we in het eerste deel drie hoofdstukken aan de orde hebben gesteld en het de bedoeling is om volgend jaar van de twee deeltjes een boek te maken!]
Wie de inhoud wil doorbladeren kan dat zoals met alle andere boeken doen door te surfen naar http://www.uitgeverijwvdoever.nl/projecten/tdgo2-ksemavo .

Ge-ni-aal

Soms kom je op Facebook bijdragen tegen die je tegen de haren in strijken, tenminste in ieder geval die van mij.
Een facebookvriend zette een foto op het sociale netwerk waarop een afgescheurd vel papier was afgebeeld met de volgende tekst:

Hallo, mijn naam is Tim.
Ik heb bij het uitparkeren per ongeluk uw auto geraakt en een paar mensen hebben mij gezien, dus die ik op dit moment net of ik mijn gegevens aan het opschrijven ben.
Sorry, Tim

Ik ga er even van uit dat deze tekst niet als grap bedoeld is, maar serieus bedoeld is. Mijn facebookvriend had als kopje erboven in hoofdletters gezet: GE-NI-AAL!

Het lijkt me een aardige opgave om de leerlingen met de volgende vragen aan het werk te zetten voor een mooi klassengesprek:
Wat zou jouw reactie zijn als een facebookvriend dit op internet plaatste?
Hoe zou jij reageren als je vader of moeder dit briefje mee naar huis bracht?
Heeft de kop ‘GE-NI-AAL’ van deze vriend nog gevolgen voor de manier waarop jij met hem om zult gaan?

Wanneer is je klaslokaal achteropgeraakt?

De ontwikkelingen in het onderwijs gaan erg snel. Er is de afgelopen tien jaar meer in onderwijsmogelijkheden veranderd dan de dertig jaar daarvoor. Het betekent dat docenten de vinger aan de pols moeten blijven houden om bij te blijven bij de veranderingen die zich aandienen. Een Amerikaanse weblog over the teacher learning community heeft zeventien tekens dat je klaslokaal in de tijd is achtergebleven bijeengezet. Een mooie lijst om voor jezelf na te gaan, waar je wel en waar je nog niet geslaagd bent. En tegelijk ook om er kritisch naar te kijken. Want hoezeer ik de moderne technische mogelijkheden ook omarm, tot mijn allerlaatste les heb ik van bord en krijt en borstel gebruik gemaakt. En wat lees ik als teken drie:
3.)  You still have chalk.  Or a Dry Eraser.
So what!

De lijst:
1.)  Your students turn in their homework on printed paper…instead of digitally. 
2.)  For poster assignments, your students need glue, construction paper, and scissors… instead of using an online tool like Glogster.
3.)  You still have chalk.  Or a Dry Eraser.
4.)  You try to pull up a web resource on your computer to show the class and you receive a “This website has been blocked” message.
5.)  You cross your fingers every time you try to connect to the network to access the internet.
6.)  You don’t get interrupted by a cell phone ring, text message, or tweet alert at some point during the school year.
7.)  You spend most of your class time lecturing students… rather than getting them collaborating and learning from each other.
8.)  You have a set of Encyclopedias.
9.)   You consider using a PowerPoint presentation as satisfying the need to integrate technology in the classroom.
10.)  You create more content than your students do.
11.)  Your students aren’t teaching you something new (likely about technology) at least once a day.
12.)  You don’t have a classroom website or blog to post class information, homework assignments, and parent information online.
13.)  You don’t have a classroom set of computers, netbooks, ipads or other device for group work.
14.)  You don’t find at least one thing to call the IT department about every week. 
15.)  A student has never requested to complete a project using a new digital tool you’ve never heard of.
16.)  You’ve never used or heard of:  Collaborize Classroom, Prezi, Evernote, Glogster, MyFakeWall, Typewith.me, Storybird, JayCut, Wordle, or Tiki-Toci. 
17.)  You’ve never attended a FREE SimpleK12 webinar or joined the Teacher Learning Community.
Wie verder wil snuffelen op deze webstek of een commentaar wil plaatsen:
http://blog.simplek12.com/education/17-signs-your-classroom-is-behind-the-times/

Het gevaar van een enkel verhaal

Van collega Aukje Becherif kreeg ik de volgende tip toegezonden:
Laat je niet verleiden door slechts een enkel verhaal, zegt de Nigeriaanse schrijfster Chimamanda Adichie. Ga op zoek naar de schatten van andere culturen.

De schrijfster Chimamanda Ngozi Adichie (32) groeide op in Oost-Nigeria, in de universiteitsstad Nsukka. Haar vader was daar professor in de statistiek aan de Universiteit van Nigeria, waar ook haar moeder werkte.
Als kind las Adichie verhalen van Britse en Amerikaanse schrijvers. Toen ze 7 jaar was, begon ze zelf te schrijven. “Al mijn personages waren blank en hadden blauwe ogen”, zegt ze later over die verhalen. “Ze speelden in de sneeuw en aten appels. En ze spraken veel over het weer en hoe heerlijk het was dat de zon zich een keer liet zien.”
Het is voor haar een voorbeeld hoe beïnvloedbaar en kwetsbaar mensen zijn wanneer ze worden blootgesteld aan slechts een verhaal. Op haar 19de vertrok Adichie naar de Verenigde Staten. Haar tweede roman Half of a Yellow Sun, uit 2006, die speelt rond de Biafra-oorlog in de jaren zestig, werd een bestseller in de Verenigde Staten, Groot-Brittannië en ook in Nigeria. In Amerikaanse en Britse kranten verschenen lovende kritieken.
Dit jaar verscheen de korteverhalenbundel The Thing Around Your Neck, vertaald als Het ding om je hals. Volkskrant-redacteur Wim Bossema schreef daarover: “Het overheersende thema is het leven tussen twee werelden, tussen Nigeria en de Verenigde Staten. Het ding om je hals is de beklemming van een jonge Nigeriaanse die in de Verenigde Staten, het land van grote auto’s en leven in villa’s, eenzaamheid en armoede vindt. ’s Nachts grijpt de ontheemding haar naar de keel en verstikt haar bijna voor ze in slaap valt.”

In juli 2009 hield zij een lezing onder dit titel “Het gevaar van één enkel verhaal”. Haar lezing is terug te vinden via de volgende link:


http://www.hartenziel.nl/artikel/Het_gevaar_van_een_enkel_verhaal

Een denkoefening

Geen macabere grap of sick joke, maar een intense manier om na te denken over wat we als vanzelfsprekend aannemen.
Als je moest kiezen tussen een arm en twee benen of twee armen en een been, wat zou het dan worden? Wat voor maatstaven neem je mee in je beslissingsproces. Waar heb je het meeste aan: je armen of je benen? Wat zou het gevolg voor je leven zijn van beide keuzes en als je alles overziet, wat is dan de beste keus?

Je zou kunnen verwijzen naar het verhaal van Nathalie du Toit, de in 1984 in Zuid-Afrika geboren vrouw, die een bij de knie geamputeerd linkerbeen heeft.
Nadat ze bij de Paralympische Zomerspelen 2004 in Athene 5 gouden medailles won in het zwembad, kwalificeerde Du Toit zich via de Wereldkampioenschappen open water 2008 in Sevilla met een vierde plaats voor de 10 kilometer openwaterzwemmen bij Olympische Spelen van Peking eveneens in 2008. Uiteindelijk werd ze daar zestiende. Zij was tevens vlaggendraagster bij de openingsceremonie.
Du Toit werd achtenveertigste bij de verkiezing voor Great South Africans. [bron: wikipedia]

images

Auburn, The Perfect Two


Ik vind dit een heel erg mooi liedje, want het gaat over dingen die bij elkaar horen. Zoals de appel die bij de taart hoort en de pen die bij het papier hoort. Het gaat over degene waar je van houdt en dat hij/zij bij jou hoort net zoals alles wat hier wordt genoemd bij elkaar hoort. Het thema van dit liedje is 2 dingen die bij elkaar horen en het laat mij altijd nadenken over dat iets niet compleet zou zijn zonder iets. Als ik bijvoorbeeld mijn moeder zou verliezen. Mijn familie zou dan niet meer compleet zijn en dat zou ik heel erg vinden.
Songtekst:
You can be the peanut butter to my jelly
You can be the butterflies I feel in my belly
You can be the captain
And I can be your first mate
You can be the chills that I feel on our first date

You can be the hero
And I can be your side kick
You can be the tear
That I cry if we ever split
You can be the rain from the cloud when it’s stormin’
Or u can be the sun when it shines in the mornin’

Don’t know if I could ever be
Without you ‘cause boy you complete me
And in time I know that we’ll both see
That we’re all we need

Cause you’re the apple to my pie
You’re the straw to my berry
You’re the smoke to my high
And you’re the one I wanna marry

Cause you’re the one for me (for me)
And I’m the one for you (for you)
You take the both of us (of us)
And we’re the perfect two

We’re the perfect two
We’re the perfect two
Baby me and you
We’re the perfect two

You can be the prince and I can be your princess
You can be the sweet tooth I can be the dentist
You can be the shoes and I can be the laces
You can be the heart that I spill on the pages

You can be the vodka and I can be the chaser
You can be the pencil and I can be the paper

You can be as cold as the winter weather
But I don’t care as long as were together

Don’t know if I could ever be
Without you ‘cause boy you complete me
And in time I know that we’ll both see
That we’re all we need

Cause you’re the apple to my pie
You’re the straw to my berry
You’re the smoke to my high
And you’re the one I wanna marry

Cause your the one for me (for me)
And I’m the one for you (for you)
You take the both of us (of us)
And we’re the perfect two

We’re the perfect two
We’re the perfect two
Baby me and you
We’re the perfect two

You know that I’ll never doubt ya
And you know that I think about ya
And you know I can’t live without ya

I love the way that you smile
And maybe in just a while
I can see me walk down the aisle

Cause you’re the apple to my pie
You’re the straw to my berry
You’re the smoke to my high
And you’re the one I wanna marry

Cause your the one for me (for me)
And I’m the one for you (for u)
U take the both of us (of us)
And were the perfect two

We’re the perfect two
We’re the perfect two
Baby me and you
We’re the perfect two(yeah, yeah)

Whitney Houston en Jezus

Uit ‘The Freethinker. The Voice of Atheism since 1881’:
Whitney Houston, die de hele christelijke rataplan heeft megemaakt – lid van een pinkstergemeente, bezocht een katholieke middelbare school en was als baptist opgevoed – was nogal ‘spiritueel’ in de dagen voor haar dood op 11 februari 2012 en vertelde vrienden over haar hartstochtelijk verlangen ‘Jezus te zien.”

Uren voor haar dood bediscussieerde ze een bijbelpassage, die betrekking had op Johannes de Doper, met een vriend. Daarna stelde ze weer: “Weet je, hij is zo cool… I wil werkelijk die Jezus zien.”

Wat kunnen we daarover zeggen, behalve wees voorzichtig met wat je wenst!

Als de wereld morgen zou eindigen

De Amerikaanse National Geographic Channel gaat een nieuwe serie over ‘Doomsday Preppers’ uitzenden. In het kader daarvan werden meer dan 1000 Amerikanen ondervraagd over allerlei zaken die met catastrofen te maken hebben. 85 Procent van de ondervraagden zeiden niet of te weinig voorbereid te zijn op een calamiteit.
Gevraagd naar wat zij waarschijnlijk zouden doen als morgen de wereld zou vergaan, zei 27 procent de conflicten en ruzies met geliefden te willen bijleggen en 24 procent koos ervoor seks te hebben. Van de laatste groep was de man-vrouwverhouding 2 staat tot 1. Een commentator van de NGC:”Wat hebben we deze Valentijnsdag geleerd? Als de wereld morgen aan zijn einde zou komen zouden legio Amerikanen ervoor kiezen hem te laten eindigen zoals hij begonnen is: met een ‘big bang.’”

Andere resultaten: Meer dan 62 procent van de Amerikanen denkt dat de wereld een grote catastrofe zal ervaren in minder dan 20 jaar.
Bijna drie van de vier mensen zien een grote ramp in hun leven als een daad van God, niet van de mens.

27 Procent gelooft dat de Maya-voorspelling van een rampzalige gebeurtenis in december 2012 best enige waarheid zal bevatten. Meer dan de helft van de natie gelooft dat als Romney of een van zijn Republikeinse medekandidaten het van Obama zal overnemen, een door de mens opgeroepen ramp meer waarschijnlijk wordt.

Meer informatie: http://tvblogs.nationalgeographic.com/2012/02/07/the-results-are-in-is-it-the-end-of-the-world-as-we-know-it-survey-says/
[14 februari 2012]

Lessen die ik geleerd heb

Now that I’m ‘older’ (but refuse to grow up), here’s what
I’ve discovered:

I.  I started out with nothing, and I still have most of it.

2.  My wild oats have turned into prunes and All Bran.

3.  I finally got my head together; now my body is falling apart.

4.  Funny, I don’t remember being absent minded…

4.  Funny, I don’t remember being absent minded…

5.  All reports are in; life is now officially unfair.

6.  If all is not lost, where is it?

7.  It is easier to get older than it is to get wiser.

8.  Some days you’re the dog; some days you’re the hydrant.

9.  I wish the buck stopped here; I sure could use a few.

10.  Kids in the back seat cause accidents.

11.  Accidents in the back seat cause kids.

12.  It’s hard to make a comeback when you haven’t been anywhere.

13.  The only time the world beats a path to your door is when you’re in the bathroom.

14.  If God wanted me to touch my toes, he would have put them on my knees.

15.  When I’m finally holding all the cards, why does everyone decide to play chess?

16.  It’s not hard to meet expenses… they’re everywhere.

17.  The only difference between a rut and a grave is the length and depth.

18.  These days, I spend a lot of time thinking about the hereafter. I go somewhere to get something and then wonder what I’m here after.

19.  Funny, I don’t remember being absent minded…

20.  But fortunately, as Mark Twain observed, “The reports of my death have been greatly exaggerated!”