Maandelijks archief: september 2013

Racisme is

De Belgische moslima Alia S. schrijft een blog op de website www.kif.kif.be over haar ervaringen in de Belgische samenleving. Een indrukwekkende tekst is de hieronder opgenomen bijdrage over racisme, waarin ze velerlei kanten van het verschijnsel op verrassende wijze laat zien.

>>> Deze blog dateert van april 2013 en werd door de redactie terug in the picture geplaatst omwille van de actuele waarde ervan.  

Ik weet niet wat er erger is: racisme op zich of het niet meer raar opkijken als je met racisme geconfronteerd wordt.

Zoals die éne keer dat die vrachtwagenchauffeur zijn raam naar beneden draaide en ‘makkak’ naar mij riep terwijl ik wachtte tot het mannetje op groen zou springen aan het stoplicht. Ik gaf geen krimp, mijn blanke medestudente daarentegen spreekt er nu jaren later nog steeds over. ‘Weet je nog?’

Of onlangs nog toen iemand tijdens een woordenwisseling greep naar mijn afkomst en mijn religie om in een schreeuwerige taal zijn gelijk te halen. Ik probeerde de man te bedaren en wees hem erop dat ik hem heus wel kon horen als hij een paar decibels lager zijn racistische lofzang zou afsteken. Even leek hij van zijn melk, dat verwachtte hij niet, dan moest hij maar zijn bazooka bovenhalen. Hij had namelijk enkele woorden in het Arabisch geleerd, over moeders enzo, daar ging hij mij misschien iets zichtbaarder mee kunnen raken.

De rest van haar betoog is te lezen de blog van alia s.

Schoolmusical ‘Like’

Voor de vijfde keer zijn theatermakers Eva Mathijssen en Arto Boyadjian erin geslaagd een schoolmusical te schrijven, die zowel past bij de leefwereld van de doelgroep als een even actueel thema aansnijdt, namelijk het cyberpesten, warvan we weten dat het al verschillende dodelijke slachtoffers heeft gekend.

‘It’s like – you know – everybody does it’ meent Caroline – de Amerikaanse uitwisselingsstudent – als ze gevraagd wordt naar cyberpesten bij haar op school. In de schoolmusical ‘Like’ besluit de schoolkrantredactie te onderzoeken hoe het met het internetgedrag van hun schoolgenoten staat. Ze willen weten hoe een roddel zich via internet verspreidt. Bodil – het uiterst zelfverzekerde meisje dat de cartoons voor de schoolkrant tekent – biedt zichzelf aan als degene over wie de roddel verspreid mag worden. Immers: zij hebben de roddel bedacht en zo’n vaart zal het toch niet lopen..?”

Het loopt echter wel uit de hand en wat er met Bodil, de redactie en de pesters gebeurt is het onderwerp van de schoolmusical ‘Like’.

Meer informatie is te vinden op  http://www.deschoolmusical.nl , waar ook informatie te vinden is over de vorige vier door de scholen positief ontvangen musicals.

Voor deze musical heb ik een lesbrief geschreven.  (Cyber)pesten is een onderwerp dat de scholen stevig in beroering brengt, omdat het ook een beroerde manier is om met mensen om te gaan. In het pdf-document ‘lesbrief Like’ vind je de opdrachten voor de leerlingen , aangevuld met een docentenhandreiking terug. Het bestand is op de webstek te vinden, is echter vergrendeld, dus alleen te lezen, om auteursrechtelijke redenen.

 

Matterhorn

Op Witte Donderdag 2013 konden we kijken naar de derde versie van the Passion, het lijdensverhaal gebracht in de vorm van moderne Nederlandse liedjes, waarbij – voor zover ik heb gekeken-  het lijdensverhaalscenario stevig werd aangehouden. Op de een of andere manier ben ik afgehaakt, omdat het er voor mij wel allemaal dik bovenop lag.  Maar smaken verschillen nu eenmaal.

Matterhorn

Aangenaam verrast werd ik door het kijken naar de telefilm Matterhorn, die enkele dagen later werd uitgezonden. Ton Kars speelt daarin de weduwnaar Fred, die zijn vrouw verloren heeft en geen contact meer heeft met zijn zoon. Hij vindt zekerheid in afgemeten tijden en het kerkelijk leven. Dan ontmoet hij een niet met name genoemde zwerver, gespeeld door René van ’t Hof, die hij geld geeft. De volgende dag komt hij terug en Fred is er boos op, maar neemt hem mee naar binnen en geeft hem te eten.

Aan het eind van de film was ik erg van overtuigd dat in deze film, waarin God en Jezus amper ter sprake kwamen, de essentie van het christendom haarscherp getoond werd. Beter en ontroerender dan in The Passion.

Ik vertel hier het verhaal na met mijn duiding erbij.

Waarschuwing

Wie de film zelf nog wil zien en zich wil laten verrassen, moet niet verder lezen, maar dat later maar eens doen.

Erbarme dich

Verschillende keren is de tekst uit de Matthaüspassion te horen:

Erbarme dich, Mein Gott, Um meiner Zähren willen Schaue hier,
Herz und Auge weint vor dir Bitterlich. 

Heb medelijden, Mijn God, Omwille van mijn tranen. Zie toch,
Hart en ogen wenen Bitter om U

Geen dogmatische God, maar een God die zelfs Petrus die Jezus drie keer verloochend heeft, nog een nieuwe kans geeft. Een geheel ander godsbeeld dan de traditionele strenggelovigen erop na houden.

Mattheus 25

Als hij met de zwerver de kerk binnengaat, leest de dominee op dat moment de zeven werken van barmhartigheid uit Mattheus 25 voor.

31Wanneer de Mensenzoon komt, omstraald door luister en in gezelschap van alle engelen, zal hij plaatsnemen op zijn glorierijke troon. 32Dan zullen alle volken voor hem worden samengebracht en zal hij de mensen van elkaar scheiden zoals een herder de schapen van de bokken scheidt; 33de schapen zal hij rechts van zich plaatsen, de bokken links. 34Dan zal de koning tegen de groep rechts van zich zeggen: “Jullie zijn door mijn Vader gezegend, kom en neem deel aan het koninkrijk dat al sinds de grondvesting van de wereld voor jullie bestemd is. 35Want ik had honger en jullie gaven mij te eten, ik had dorst en jullie gaven mij te drinken. Ik was een vreemdeling, en jullie namen mij op, 36ik was naakt, en jullie kleedden mij. Ik was ziek en jullie bezochten mij, ik zat gevangen en jullie kwamen naar mij toe.” 37Dan zullen de rechtvaardigen hem antwoorden: “Heer, wanneer hebben wij u hongerig gezien en te eten gegeven, of dorstig en u te drinken gegeven? 38Wanneer hebben wij u als vreemdeling gezien en opgenomen, u naakt gezien en gekleed? 39Wanneer hebben wij gezien dat u ziek was of in de gevangenis zat en zijn we naar u toe gekomen?” 40En de koning zal hun antwoorden: “Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor een van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor mij gedaan.”

Opmerkelijk is steeds weer dat deze tekst wel gehoord wordt, maar nauwelijks uitgevoerd wordt. Als Fred met de zwerver binnenkomt, worden zij met argwaan bekeken, want vreemd en anders zijn is dodelijk in zo’n kring, hoewel het christelijk zou moeten heten.

Barmhartige Samaritaan

Hetzelfde zien we later als Fred met de zwerver van boodschappen terugkomt en hij door de ouderling, gespeeld door Porgy Fransen een snerende opmerking over de barmhartige Samaritaan toegesist krijgt.  ‘De barmhartige Samaritaan’ is ineens geen icoon meer voor diep beleef christendom, maar is ineens een scheldwoord geworden. Meteen zit er ook een insinuatie bij dat twee mannen die in een huis wonen, waarschijnlijk wel homo’s zullen zijn.

Verhaal

Fred maakte al lang plannen om naar de Matterhorn te gaan, omdat hij daar zijn vrouw ten huwelijk heeft gevraagd en hij die tijd nog eens terug wil halen, ook al is ze al weer enige tijd dood. Hij maakt een afspraak bij een mevrouw in een reiswinkel, maar vlucht weg als het allemaal te dichtbij komt.  Hij onderneemt ’s avonds een autorit naar de stad, waar hij even een dans- of nichtentent binnengaat en even later weer schielijk wegvlucht. Hij ontmoet de reisbureaumevrouw opnieuw en zij blijkt de echtgenote van de zwerver te zijn. De man heeft een ernstig auto-ongeluk gehad en is daardoor geestelijk compleet in de war geraakt. Ze is hem ook voortdurend kwijt omdat hij er steeds vandoor gaat. Ze accepteert dat haar man bij Fred onderdak krijgt, want daar vlucht hij niet weg.

Zoon

“We gaan trouwen,” zegt de zwerver tegen de ouderling en hij krijgt een klap van Fred. Later steekt hij de zwerver in vrouwenkleren en gaan ze de kerk binnen, waar een door Fred opgezet trouwritueel wordt uitgevoerd. De ouderling komt binnen en beschuldigt Fred ervan dat hij Trudy, de overleden vrouw van Fred, van hem heeft afgepakt en dat hij ook de zwerver van hem heeft afgenomen. Daarna nodigt Fred de ouderling uit om een borrel te drinken en ze eindigen in het huis van de ouderling. Daar treft hij in de doka een aantal foto’s van de zwerver aan.

Hij vraagt “Wil je vanavond op hem passen?” en beide mannen, de zwerver en de ouderling knikken ja. Fred belt de vrouw van de zwerver op en samen rijden ze naar de stad.

Daar gaan ze de tent binnen die Fred eerder snel verlaten had. Zijn zoon blijkt er te zingen en zingt de klassieker van Shirley Bassey ‘This is my life” . Fred wil na de eerste noten weggaan en wordt tegengehouden door de vrouw. Als de zoon verder zingt en zijn vader ziet, is de hele tekst tot hem gericht. Terwijl het lied verder gaat, zien we Fred en zijn zwerver de weg naar de Matterhorn opklimmen. Aangekomen omarmen ze elkaar.

Aan het eind van het lied komen de klanken van ‘Erbarme Dich’ weer terug en vinden vader en zoon elkaar weer.
This is my life

Funny how a lonely day,

can make a person say:

What good is my life

Funny how a breaking heart,

can make me start to say:

What good is my life

Funny how I often seem,

to think I’ll find another dream

In my life

Till I look around and see,

this great big world is part of me

And my life

This is my life

Today, tomorrow, love will come and find me

But that’s the way that I was born to be

This is me

This is me

This is my life

And I don’t give a damn for lost emotions

I’ve such a lot of love I’ve got to give

Let me live

Let me live

Sometime when I feel afraid,

I think of what a mess I’ve made

Of my life

Crying over my mistakes,

forgetting all the breaks I’ve had

In my life

I was put on earth to be,

a part of this great world is me

And my life

Guess I’ll just add up the score,

and count the things I’m grateful for

In my life

This is my life

Today, tomorrow, love will come and find me

But that’s the way that I was born to be

This is me

This is me

This is my life

And I don’t give a damn for lost emotions

I’ve such a lot of love I’ve got to give

Let me live

Let me live

This is my life

This is my life

This is my life

Op overtuigende wijze heeft Ebbinga zijn doel bereikt. In een interview met biosagenda.nl zegt hij: “Religie heeft een belangrijke functie. Maar ik probeer het niet zoals Maarten ’t Hart kapot te maken. In de slotscène zit toch een religieuze daad. De film gaat daarom over verlichting en het breken met dogmatiek, juist zonder van het geloof te vallen.”

http://www.biosagenda.nl/nieuws_matterhorn-breken-met-dogmatiek_3518.html

LIA 200

Precies een half jaar na de vorige LIA, nummer 199, verschijnt nu de tweehonderdste aflevering. Diverse mensen hebben me afgelopen maanden gevraagd of het afgelopen is met LIA, nu ik niet meer in het onderwijs werkzaam ben. Begrijpelijk, hoor je dan, want als je niet meer op de werkvloer komt, is het gauw gedaan met de interesse voor en de deskundigheid betreffende het vak.

Niets is echter minder waar, want de afgelopen maanden heb ik vooral door tijdgebrek de pijp aan Maarten gegeven wat LIA betreft, maar het werk voor het vak is er niet minder op geworden.

Natuurlijk slokken grootouderlijke lusten, vakantiegenoegens, huisverbeteringen of – renovaties en het slow life gebeuren dat eigen is aan ouder wordende mensen veel tijd op.   Tijd die niet aan andere zaken besteed zal worden, omdat ze te leuk zijn om te doen.

Maar het publishing-on-demandmodel, waar we al weer enkele jaren mee werken, vraagt ook de nodige tijd. De afgelopen maanden heb ik met de sectie levensbeschouwing van het Newmancollege gewerkt aan het opnieuw bekijken en eventueel aanpassen van de serie Te  Denken Geven, onder- en bovenbouw. Met de docenten van de KSE te Etten-Leur hebben we diezelfde tijd gewerkt aan een voorlopige versie van een mavo-3-uitgave voor dit schooljaar. Tegelijk hebben we de uitgeprobeerde versie van mavo 2 onder de loep genomen en er een definitieve lay-out aan gegeven.

Tussentijds heb ik een lessenserie over homoseksualiteit geschreven, die een plaats moet krijgen binnen het curriculum. Daarnaast ontwierp ik ook een lesbrief bij de schoolmusical 2013 ‘Like’ over cyberpesten.

Zoals u ziet heb ik niet stilgezeten en ik hoop de producten waaraan afgelopen jaar gewerkt is ook in LIA te kunnen presenteren. Met dit nummer 200 sla ik met frisse moed het lopende schooljaar 2013-2014 in en als alles meezit, verwacht ik tenminste tot nummer 220 te komen aan het eind van het jaar.