Actieplan tegen zelfdoding

Het aantal zelfdodingen en pogingen daartoe moet de komende vijf jaar met 10 procent afnemen. Daartoe moeten hulpverleners signalen van suïcidaliteit leren herkennen, zelfmoordmiddelen minder makkelijk beschikbaar zijn, en ziekenhuizen betere zorg bieden na een zelfmoordpoging.

Dit schrijft het Trimbos-instituut in een advies voor het ministerie van Volksgezondheid. Het aantal zelfdodingen is sinds de jaren tachtig gedaald door betere geestelijke gezondheidszorg. Nu dat aantal al vijf jaar stabiel blijft op een kleine 1.600 acht het ministerie aanvullende maatregelen nodig. Europese lidstaten hebben twee jaar geleden afgesproken zich in te zetten voor de preventie van psychische problemen en suïcide.

Het Trimbos-instituut meent dat een landelijk actieplan nodig is, waarbij gezondheidszorg, onderwijs en spoorwegen betrokken moeten worden. In Nieuw-Zeeland, Engeland en Schotland heeft dat succes.

De beschikbaarheid van zelfmoordmiddelen moet zo veel mogelijk worden beperkt, schrijft het instituut. Het spoor en hoge gebouwen dienen te worden beveiligd, de verkrijgbaarheid van dodelijke medicijnen verminderd.

Hulpverleners moeten in hun opleiding het risico op suïcidaliteit leren herkennen. Huisartsen moeten vaker naar zelfmoordgedachten vragen. Voorkomen moet worden dat patiënten die na een zelfmoordpoging in het ziekenhuis belanden opnieuw een poging doen. Omdat ruim 6 procent van de jongeren een zelfmoordpoging doet of zichzelf verwondt, moeten scholen bij het plan worden betrokken.

8-12-2007 Volkskrant

Opmerkelijk is in bovenstaand bericht, dat het onderwijs uitdrukkelijk genoemd wordt. Hoe het onderwijs een bijdrage kan leveren, wordt niet duidelijk. Je zou kunnen denken aan counselors, die signalen opvangen en leerlingen door kunnen verwijzen.

Wat ik tijdens mijn docentenloopbaan heb begrepen is dat weinig docenten levensbeschouwing staan te springen om het thema zelfdoding expliciet in hun curriculum op te nemen. Tot voor kort dacht ik de enige te zijn die in de tweede fase uitdrukkelijk stilstond bij de ervaringen en theorieën die leerlingen hebben ten aanzien van zelfdoding. Misschien is het ondertussen veranderd.

Vandaar mijn vraag: heb jij ervaring met lessen die over zelfdoding gaan? Wat doe je? Hoe reageren mensen: zowel leerlingen als ouders als collega’s? Heb je daarover contact met de counselor [gehad]?

Ik ben erg nieuwsgierig naar je reactie!
[31-5-2009]