Bloggende docenten 2

Bloggende docenten
In LIA 175 verwees ik maar een blogpost van Steve Wheeler, die zeven redenen aangaf waarom docenten zouden moeten bloggen.

Bart Hoogendijk reageerde daarop:
“Over bloggende docenten en het vak levensbeschouwing. Misschien niet expliciet gericht op de docent levensbeschouwing maar zeker wel verwant (bijvoorbeeld mijn 365-dagen-project over levensbeschouwing op straat): www.levensbeschouwingalskunst.nl.
Een playground op Facebook: www.facebook.com/levensbeschouwing
Youtubekanaal: www.youtube.com/levensbeschouwing
Twitter: @lb_als_kunst
Een levendige Linked-in groep lijkt wel iets voor de VDLG.
Materiaal delen gaat prima via de community levensbeschouwing op Kennisnet/Digischool, beheerd door Nick Zwart, die bovendien gekoppeld is aan Wikiwijs. Alleen de deelname is wat laag.”

Indrukwekkend
Wie de door Bart genoemde links natrekt vindt enkele opmerkelijke en interessante zaken. Laat dat even duidelijk zijn. In levensbeschouwing op straat laat hij via vooral foto’s zien dat levensbeschouwing overal te zien en te vinden is. Het idee om 365 dagen vol te maken met verwijzingen naar levensbeschouwelijke zaken is een vondst van jewelste.

Het kan zo een opdracht voor leerlingen worden: iedere leerling zorgt in de loop van het jaar voor een voor hem/haar treffende afbeelding, die opgeladen wordt naar een centrale plek binnen de elo of een buitenschools blog.

Het zou ook goed kunnen met de vraag om een levensbeschouwelijk motto, waardoor een reeks inspirerende teksten door leerlingen bijeengebracht een soort jaarkalender kunnen vormen. Op een blog of wiki gezet kunnen andere leerlingen er een reactie op plaatsen, een eigen reflectie.

Wat Bart aanstipt en zelf ook uitvoert (zie volgende bijdrage) is niet wat ik met bloggende docenten bedoeld heb. Het gaat niet om het uitwisselen van materialen e.d. Hoe belangrijk dat ook is, ervaring wijst uit, dat wat bij de ene docent werkt het bij de andere niet doet. Wat ik hoop is dat docenten levensbeschouwing professionals zijn die ook nadenken over het waarom en waartoe van hun vak, die zich vragen stellen bij hun eigen didactiek, die luisteren naar wat leerlingen over levensbeschouwing als verschijnsel en als vak te vertellen hebben.

Waar ik nog steeds voor pleit is een forum waar docenten hun licht laten schijnen over zaken die ze als docent levensbeschouwing hebben meegemaakt, overdacht, uitgeprobeerd. Niet de uitwisseling van materialen, maar de uitwisseling van reflecties eventueel over het gebruik van die materialen is daarbij voor mij primair. We lopen allemaal weleens met onze kop ergens tegenaan. Daarover schrijven en hopen dat anderen daar iets mee doen zou de docent en het vak goed doen, is mijn overtuiging. Ik heb een aantal uitgangspunten als docent levensbeschouwing: als ik die als bloggende docent zou uitschrijven en anderen reageren daarop, kan mijn horizon verruimd worden in plaats van dat ik me ingraaf voor een ordinaire stellingenoorlog.
Ik hoop dat het bestuur van de VDLG het eerder genoemde artikel nog eens ter hand zal nemen en zich buigt over de mogelijkheid om hier iets mee te doen.