Categoriearchief: bijbel

Gezonde achterdocht

Mijn  schatplichtigheid aan de zogenaamde materialistische bijbellezing kan niet sterk genoeg benadrukt worden. Deze manier van kijken naar verhalen heeft voor een gezonde achterdocht gezorgd, waar ik de rest van mijn levensbeschouwelijke lespraktijk, maar ook daarbuiten veel voordeel van heb gehad. Je kunt het op allerlei manieren zeggen: Woorden zijn nooit neutraal, er is geen waardevrij spreken en denken, er bestaat geen naïef lezen, als de vos de passie preekt, boer, pas op je kippen; wiens brood men eet, diens woord men spreekt. En zo voort.

In dit oude artikel laat ik zien, hoe verschillende posities in de samenleving ertoe leidden dat men een parabel als die van barmhartige Samaritaan op verschillende manieren heeft uitgelegd.

De tekst is te vinden op http://www.uitgeverijwvandenoever.com/blog/blog/2014/12/er-bestaat-geen-naief-lezen/

Er bestaat geen naïef lezen

Materialistisch lezen van de bijbel kent verschillende aspecten. Allereerst is er de opvatting, dat een tekst niet losstaat van de sociaal-economische werkelijkheid, waarin die tekst tot stand komt. Voor het evangelie van Lucas wil dat zeggen, dat we onderzoeken binnen welk politiek en economisch milieu dit boek tot stand is gekomen, voor welke mensen het geschreven is en tot welke maatschappelijke klasse de schrijver heeft behoord. Mijn probleem daarbij is, dat ik geen exegeet ben, dat ik niet in staat ben binnen enkele weken een beschrijving te geven van de facetten die hierboven genoemd zijn. Daar komt ook voor de exegeet zelf het probleem bij, dat nogal wat zaken omtrent het evangelie van Lucas niet vaststaan: er zijn verschillen van mening over het tijdstip van ontstaan, over de plaats van ontstaan en over de groep voor wie Lucas heeft geschreven. Over Lucas zelf is ook niet veel bekend.

Stel, dat het goed mogelijk is een economische, politieke en ideologische analyse te geven van het milieu van het Lucasevangelie, dan kan dat een en ander verhelderen. Zo kan het van belang zijn te weten uit wat voor klassen de maatschappij ten tijde van Lucas bestaat. Dan is het mo­ gelijk in het evangelie van Lucas te achterhalen welke klassen er daar voorkomen en op welke manier daarover gesproken wordt. Dat levert gegevens op voor het politiek lezen van Jezus’ boodschap, gezien vanuit de opvattingen van Lucas.

Vragen bij een verhaal

Elders in dit nummer geeft Joop Smit een aantal vragen, die gesteld kunnen worden om verschillende elementen in een verhaal op te sporen. Hij noemt: de figuren, tijd en ruimte, de handeling en de idee van het verhaal. Zo bezig zijnde wordt in ieder geval aan een belangrijk gegeven van de materialistische lezing voldaan: je moet het verhaal nemen in zijn materialiteit, je moet het leven zoals het nu voor ons ligt. Maar voor een materialistische lezing zonder meer mis ik het verder vragen naar de maatschap­pelijke context, waarbinnen het verhaal speelt. Door deze vraag niet uitdrukkelijk te stellen loop je het gevaar, dat het verhaal in de lucht blijft hangen. De structuuranalyse, die hij zich voorstelt, kun je niet loskoppelen van de maat­schappelijke omgeving van het verhaal. Ook mis ik een vraag als: hoe verhouden de figuren zich tot elkaar, niet alleen in het verhaal, maar ook in de sociaal-economische werkelijkheid van die tijd. Wanneer een lezer niet weet, welke rol de priesters en levieten spelen in de joodse samenleving, kan hij ook niets zeggen over het al dan niet verstrekkende gehalte van de tekst. In feite gaat Smit hier wel op in als hij schrijft over ‘Wat er staat (IV)’. Daar geeft hij weer wat de maatschappelijke positie van de priester en de Samaritaan is. Ditzelfde is ook van belang als het gaat om anderen die in het evangelie voorkomen.

Mensen zijn nu eenmaal in een concrete maatschap­ pelijke samenhang geworteld en het verhaal zou een heel andere rol gaan spelen als de rollen in het verhaal omgekeerd waren geweest.

 

Ons lezen is ook bepaald

Behalve de vraag naar de sociaal-economische positie van het evangelie in zijn tijd is voor de materialistische lezing ook belangrijk de vraag naar de sociaal-economische situatie, waarbinnen het verhaal gelezen en uitgelegd wordt. Voortdurend moeten wij ons voor ogen houden, dat ook vandaag een evangelietekst niet ins Blaue hinein wordt gelezen, maar door concrete mensen in concrete situaties. Elke lezing is een politieke lezing, heb ik elders pogen duidelijk te maken 1). Dit voorondersteld zal het ook aannemelijk zijn, dat onze lezing van de bijbel een po­litieke lezing is. Belangrijke taak voor de materialistische lezing is voortdurend kritisch te zijn op de wijze, waarop het evangelie ge-, maar nog vaker misbruikt wordt door te wijzen op het politieke gehalte van de uitspraken die mensen doen.

Een voorbeeld van een lezing, die op verschil­lende manieren maatschappelijke gevolgen heeft, is die van Luther 2).

‘De mens valt in handen van rovers: d.w.z. de eindeloze stoet van mensen die het menselijke geslacht vormt, wordt door de duivel gewond, beroofd en geslagen. Tenslotte laat de duivel deze mens halfdood langs de weg liggen. Wij zijn mensen zonder gerechtigheid en waarheid en halfdood en daarom kunnen we onszelf niet helpen. Eigenlijk “leeft alleen het lichaam, dat alles zoekt, wat het nodig heeft, maar de ziel is dood. De mens is halfdood en maakt zich geen zorgen om hemelse dingen, en toch zijn we ervoor geschapen dat wij op aarde niet alleen aards, maar ook he­ mels zullen leven. Maar de duivel rooft ons het hemelse en laat ons met het aardse zitten. De mens kan zichzelf niet helpen. Dan komen de priesters en de leviet voorbij, d.w.z. de leraars. Maar dan komt tenslotte ook Christus, de Samaritaan, in de wereld. Hij komt naar deze mens toe en doet alles wat de parabel vertelt’. Een stukje verder in deze allegorische uitleg: ‘Vervolgens brengt hij ons naar de herberg, d.w.z. de christelijke kerk: daar laat hij zich dopen en het sacrament ontvangen, daar beveelt hij ons de pastores aan en geeft hun de beide Testamenten, opdat zij de mensen zullen verzorgen in hun “geloof, liefde en geduld’.

Weg zijn in dit verhaal de concrete mensen in hun concrete samenhang. Het gaat ineens over alle mensen, hun dode zielen en de duivel. Wat Luther doet is zijn eigen godsdienstige opvattingen teruglezen in de tekst. Het tot tweemaal toe herhaalde ‘de mens kan zichzelf niet helpen’ wijst heel duidelijk in de richting van zijn opvatting, dat de mens alleen door de genade Gods gered kan worden. Deze opvatting kan er maatschappelijk toe leiden, dat mensen passief worden, zich niet wensen in te zetten voor concrete veranderingen e.d. Het verhaal wordt geheel allegorisch opgepakt, komt in een geestelijke sfeer terecht en laat Christus al het werk doen. Het is Christus die ons redt door zijn kruisoffer van de valsigheden van de duivel. Nergens wordt meer gerept over datgene wat de Samaritaan doet. Jezus wordt zo plaatsvervangend gezien, het accent van de parabel verschuift en wordt afleidingsmanoeuvre. Het gaat om het handelen van Christus, de concrete mens komt er steeds verder vanaf te staan. Het toppunt van inlegkunde is de vergelijking van de herberg met de christelijke kerk. Dat ontneemt de angel volkomen aan het venijn, dat de parabel toch nog steeds in zich draagt. Wie de positie van de. priester en leviet maatschappelijk en politiek ziet, weet dat hier sprake is van de aloude tegenstelling tussen de priester en de profeet, de cultus en de gerechtigheid. De priester heeft, zoals Joop Smit zegt, belangrijker dingen te doen: hij moet offeren en kan dus volgens de reinheidswetten niet in aanraking met bloed of dode komen. En geloof maar, dat de gewonde langs de weg gebloed zal hebben!

Het verwijzen van Luther naar de herberg als de christelijke kerk is dan ook het tegendeel beweren van wat de parabel zou kunnen zeggen. Op deze manier wordt de parabel gebruikt ter rechtvaardiging van bepaalde zaken, die er helemaal niet in te lezen zijn.

Op deze wijze jezelf rekenschap geven van hetgeen er politiek en maatschappelijk meespeelt in de uitleg van iemand, kan zeer verhelderend werken en met name valse rechtvaardigingen doen opsporen. Luther is nog een aardige jongen vergeleken bij de dominees en priesters, die in de eerste wereldoorlog hun ‘volkse preken’ hielden: zij zagen in de barmhartige Samaritaan dikwijls de soldaten aan het front, die het vaderland – gevallen in de handen van Engelse, Russische en Franse roversbenden- redden, terwijl priester en leviet (d.w.z. pacifisten) voorbijgingen.

Een geweldig toneelstuk in drie bedrijven

Een andere lezing – even politiek als die van Luther – heeft Jean Cardonnel, een strijdbare Franse dominicaan gegeven 3):’Het wezenlijke verschil tussen de Samaritaan, de gewone man, de man uit het volk, en de priesters, economen, psychologen en machts- en gezagsdeskundigen ligt hierin, dat de eerstgenoemde geen religie, leer of nauwkeurige terreinverkenning nodig heeft om lief te kunnen hebben en om solidair te zijn. De parabel van die man uit Samaria, die man zonder vooraf vereist geloof en zonder godsdienstige voorgeschiedenis, heeft de opbouw van een geweldig toneelstuk in drie bedrijven. Het eerste bedrijf begint met de aankomst van de rovers. Het beeldt een naakt feit uit, n.l. dat geweld het weefsel van de geschiedenis is’.

Het eerste bedrijf van de parabel van de Samaritaan voert heel de geschiedenis of liever gezegd de voorgeschiedenis die zich in het teken van het geweld afspeelt ten tonele. In alle fabrieken ter wereld wordt de mens massaal geweld aangedaan. Het loonstelsel en daarmee medeplichtig de school en het gezin als kiemcel en grondeenheid van een samenleving, die geheel rond de productie is gebouwd, vormt de grimmige herleiding van de mens tot wat nodig is voor zijn onmiddellijke lijfsbehoud. Met een pakkende samenvatting tekent de bisschop van het Franse Atrecht, mgr. Huyghe aan: ‘Geen enkele arbeider is zeker van zijn werk. Hij kan onmiddellijk worden ontslagen, zonder enige mogelijkheid van beroep en om welk motief dan ook. Nog voor hij wordt aangenomen wordt hij gedwongen heel zijn leven op te biechten en zijn overtuigingen bekend te maken. En hij kan worden ontslagen om redenen die zijn geweten aangaan.

Sommigen beweren dat er op dit ogenblik geen klassen meer bestaan. Anderen betreuren de klassenstrijd. Ik voor mij stel vast, dat er tenminste twee klassen van mensen bestaan: de mensen die vragen om werk dat zij van vandaag op morgen kunnen verliezen, en de mensen die de absolute macht bezitten anderen te ontslaan’.

Het tweede bedrijf van de parabel bestaat In het stiekem voorbijgaan van de priester en de leviet, en met hen van allen, die zich afkeren van de ene echte werkelijkheid: de kreet van de verdrukte mens, die slachtoffer is van de geschiedenis van geweld. Een actueel voorbeeld geeft Yvonne Keuls in haar ontroerend boek Jan Rap en zijn Maat. Zij heeft op zich genomen om bij een groot bedrijf tweeduizend gulden los te peuteren, die voor het opvangcentrum, waar zij werkt, nodig zijn. Ze neemt een cliënt mee, Klaasje, een zestienjarige jongen, die alle vertrouwen in zijn medemensen heeft verloren na een aantal kindertehuisjaren en een scène met zijn pleegmoeder, die hem wegens tabaksgebruik een klap met de hondenriem over zijn gezicht geeft en hem dwingt het pakje shag op te eten. ‘Een hoge Piet van het eerste bedrijf dat ik wilde bezoeken had zich bereid verklaard mij om twee uur te ontvangen. Hij bleek best een aardige man. Hij liet mij praten en praten, vroeg eens wat, luisterde weer en schudde af en toe zijn hoofd over zoveel ellende en kwam dadelijk tot de conclusie, dat wij daar met zijn allen een stelletje idealistische idioten moesten zijn, on­ gevaarlijk zolang hij ons op een afstand kon houden. De beste methode daartoe leek hem het schenken van die tweeduizend gulden. ‘Dank u wel, meneer’ zei ik, ‘en dan is er nog iets’. Hij fronste meteen zijn wenkbrauwen, want hij vond mij maar knap lastig worden. Ik legde hem het geval Klaasje uit en toen werd die aardige man opeens een heel nare man. Die tweeduizend gulden okee, ze gaven wel meer geld aan goede doelen, bovendien…fiscaal nietwaar…maar een opleiding en de verantwoording dragen over zo’n jongen, die toch uiteindelijk… nietwaar… hij is toch in alles mislukt…nee, daar begon hij niet aan. Zo’n jongen kon bovendien de hele boel opruien en dat konden ze daar helemaal niet hebben’. Met andere woorden, kapitaal gaat nog steeds boven kansen voor kapotte mensen.

Dan begint voor Cardonnel het derde bedrijf. Nu de fatsoenlijke mensen het erbij hebben laten liggen, is het de beurt van de Naastenliefde om op het toneel te komen. Maar de man uit Samaria, de Naastenliefde, komt pas nà de strijd. De ellende van Caritas, Rode Kruis, Katholieke Hulp en dergelijke is dat zij zich niet om de oorzaken bekommeren. Verzorg en houd je mond. Hetzelfde wat ook tegen Yvonne Keuls wordt gezegd. Cardonnel: ‘Daarom stel ik de enige echte vraag: wat gebeurt er als de Naastenliefde niet na maar tijdens het gevecht aankomt? Mijn poging tot omkeer in Christus zal me ertoe brengen de vraag radicaal om te draaien: als ik er niet heenga wat zal er dan met hèm gebeuren, ja zelfs, als ik er niet heenga, wat zal er dan met mij gebeuren?’

De laatste vraag van Jezus wordt anders gesteld dan wij zouden verwachten gezien de vraag van de schriftgeleerde: wie is mijn naaste? Niet, wie van de drie in de gewonde de naaste heeft gezien die geholpen moet worden. Nee, hij vraagt, wie zich de naaste heeft gemaakt van de onbekende. Het gaat om een handeling van mezelf, een concrete actie in een concrete situatie.

De kracht van de interpretatie van Cardonnel, die zonder meer een ‘materialistische’ interpretatie genoemd mag worden, ligt in het feit, dat hij bij zijn uitleg de sociaal- economische horizon niet uit het oog verliest. Het gaat er Jezus niet om – zoals ook Joop Smit opmerkt – een vroom Rode Kruisverhaal te vertellen, maar een verhaal, dat de maatschappelijke opvattingen van zijn dagen radicaal omkeert. Dat weet je als je weet hebt van de maatschappelijke posities van de hoofdfiguren in het’ drama. Het is dan ook niet meer dan terecht, dat je bij een actualisatie naar vandaag  toe eveneens rekening houdt met de sociaal-economische werkelijkheid waarin we leven.

Niet de theorie, maar de praxis bevrijdt

De Italiaanse theoloog Giorgio Girardet heeft in een boekje over het evangelie van Lucas, het evangelie van de bevrijding, Jezus’ handelen in dit verband politiek-maatschappelijk geplaatst. Het gaat volgens hem om een concreet verhaal, waarmee Jezus zegt: ‘Jullie doctoren van de wet, priesters en mannen van de kerk, kunnen niet begrijpen wat de liefde tot de naaste is, de solidariteit, die je als mens verschuldigd bent tegenover anderen, omdat jullie maatschappelijke positie, jullie klassenpositie je oordeel verduistert en verhindert in de ander je naaste te zien. Maar de Samaritaan, juist omdat hij behoort tot een vervloekt en afgescheiden ras, juist omdat hij maatschappelijk lager staat dan de joden, die aan de Romeinen onderworpen waren, is in staat de situatie te begrijpen van de man die op straat is achtergelaten. Hij hoeft ook niet bang te zijn zich te verontreinigen, hij is al onrein, hij staat al buiten de maatschappij’.

Jezus theoretiseert niet: hij vertelt verhalen, hij maakt het concreet. Het is niet de theorie die de mens bevrijdt, maar een praxis, die ingebed ligt in een keuze die het hele leven betreft.

Zolang de Nederlandse christen niet in de gaten heeft hoezeer machtsfactoren vanuit de economie en politiek zijn handelen en denken, en dus ook zijn denken over de bijbel bepalen, zal het moeilijk blijven gevoelig te worden voor de politieke lezing van de barmhartige Samaritaan. Geen partijpolitieke lezing, maar een lezing, die rekening houdt met het verweven zijn van ons denken met machtsstructuren. De eerste pastor of catecheet in een middenstandswijk, die op goede gronden in de vakbeweging een moderne versie van de barmhartige Samaritaan ziet, moet ik helaas nog tegenkomen. Hij is meteen verdacht, verdacht in de ogen van de machthebbers, die zich nog steeds comfortabel voelen in hun christelijk jasje. Of hij verdacht zou zijn bij de mensen, die geen machthebber zijn, is niet van belang.

Immers, wiens brood men eet, diens woord men spreekt, die harde volkswaarheid geldt ook voor de Nederlandse kerk en de manier waarop ze nog steeds met het proletenboek, dat de bijbel is, omgaat.

 

Noten:

1. Hoe politiek is het evangelie? Ecclesia, tijdschrift voor kerkelijk groepswerk, 32e jaargang, nr.2, De Horstink, Amersfoort, 1977.

2. Dr.J.G.B.Jansen, De barmhartige Samaritaan in rovershanden? Apeldoorn 1974. In dit boekje vindt de lezer 25 interpretatiemodellen van de parabel van de barmhartige Samaritaan.

3. Dr.J.G.B.Jansen, a.w., pg.219-225.

Uit: School en Godsdienst 33(1979)1, 8-11. De materialistische bijbelbenadering kan mogelijkheden bieden voor een nieuw gebruik van de bijbel binnen de bevrijdingskatechese. In dit artikel laat de schrijver zien hoe je b.v. de parabel van de barmhartige Samaritaan politiek kunt lezen als een verhaal van onze tijd.

 

Exodus: Gods and Kings

Ridley Scott, maker van de film ‘Gladiator’ draaide in 74 dagen zijn eigen nieuwe versie van het Exodusverhaal. De film heet ‘Exodus: Gods and Kings’ en komt half december uit in de Nederlandse bioscoop.

Meteen na het verschijnen van de trailer barstte de discussie over de kleur van de acteurs los. Volgens velen waren de Hebreeën destijds evenals de Egyptenaren geen blanken, dus hadden er andere acteurs in moeten spelen.

Scenarioschrijver Steve Zaillian maakt er op een andere manier dan in The Prince of Egypt een broer versus broerverhaal van, op zich een simpel gegeven, dat geplaatst wordt in een groter episch verband, dat te maken heeft met oorlog, rampen, plagen en letterlijke daden van God.

Wat mij in de gemiddelde Mozesfilm tegenstaat is allereerst de overdreven nadruk op de broedertwist tussen Mozes en de farao. Zowel in The Prince of Egypt als in deze film zal het ongetwijfeld dramatische conflict, waarover in het oude Exodusverhaal geen woord over te vinden is, het aloude bevrijdingsverhaal in de schaduw stellen. Laat je leerlingen het verhaal navertellen dan krijg je een compleet ander verhaal dan wat we in de bijbel kunnen lezen. De bevrijding uit de slavernij wordt een soort collateral fortune van de strijd tussen de twee broers.

Een ander negatief element is het al dan niet met speciale effecten laten zien van de plagen die Egypte teisteren. We weten allemaal dat we ook het Exodusverhaal als tweede taal moeten lezen en dat we historisch heel veel vragen moeten stellen bij de tien plagen. Nu ze bioscoopgroot te zien zullen zijn in al hun verschrikking en hevigheid zal het de docent weer meer moeite kosten om het tweedetaalkarakter ervan aan te geven. Want we hebben het toch zien gebeuren, hoor ik leerlingen al zeggen!

De trailer is te zien via https://www.youtube.com/watch?v=t-8YsulfxVI

Matterhorn

Op Witte Donderdag 2013 konden we kijken naar de derde versie van the Passion, het lijdensverhaal gebracht in de vorm van moderne Nederlandse liedjes, waarbij – voor zover ik heb gekeken-  het lijdensverhaalscenario stevig werd aangehouden. Op de een of andere manier ben ik afgehaakt, omdat het er voor mij wel allemaal dik bovenop lag.  Maar smaken verschillen nu eenmaal.

Matterhorn

Aangenaam verrast werd ik door het kijken naar de telefilm Matterhorn, die enkele dagen later werd uitgezonden. Ton Kars speelt daarin de weduwnaar Fred, die zijn vrouw verloren heeft en geen contact meer heeft met zijn zoon. Hij vindt zekerheid in afgemeten tijden en het kerkelijk leven. Dan ontmoet hij een niet met name genoemde zwerver, gespeeld door René van ’t Hof, die hij geld geeft. De volgende dag komt hij terug en Fred is er boos op, maar neemt hem mee naar binnen en geeft hem te eten.

Aan het eind van de film was ik erg van overtuigd dat in deze film, waarin God en Jezus amper ter sprake kwamen, de essentie van het christendom haarscherp getoond werd. Beter en ontroerender dan in The Passion.

Ik vertel hier het verhaal na met mijn duiding erbij.

Waarschuwing

Wie de film zelf nog wil zien en zich wil laten verrassen, moet niet verder lezen, maar dat later maar eens doen.

Erbarme dich

Verschillende keren is de tekst uit de Matthaüspassion te horen:

Erbarme dich, Mein Gott, Um meiner Zähren willen Schaue hier,
Herz und Auge weint vor dir Bitterlich. 

Heb medelijden, Mijn God, Omwille van mijn tranen. Zie toch,
Hart en ogen wenen Bitter om U

Geen dogmatische God, maar een God die zelfs Petrus die Jezus drie keer verloochend heeft, nog een nieuwe kans geeft. Een geheel ander godsbeeld dan de traditionele strenggelovigen erop na houden.

Mattheus 25

Als hij met de zwerver de kerk binnengaat, leest de dominee op dat moment de zeven werken van barmhartigheid uit Mattheus 25 voor.

31Wanneer de Mensenzoon komt, omstraald door luister en in gezelschap van alle engelen, zal hij plaatsnemen op zijn glorierijke troon. 32Dan zullen alle volken voor hem worden samengebracht en zal hij de mensen van elkaar scheiden zoals een herder de schapen van de bokken scheidt; 33de schapen zal hij rechts van zich plaatsen, de bokken links. 34Dan zal de koning tegen de groep rechts van zich zeggen: “Jullie zijn door mijn Vader gezegend, kom en neem deel aan het koninkrijk dat al sinds de grondvesting van de wereld voor jullie bestemd is. 35Want ik had honger en jullie gaven mij te eten, ik had dorst en jullie gaven mij te drinken. Ik was een vreemdeling, en jullie namen mij op, 36ik was naakt, en jullie kleedden mij. Ik was ziek en jullie bezochten mij, ik zat gevangen en jullie kwamen naar mij toe.” 37Dan zullen de rechtvaardigen hem antwoorden: “Heer, wanneer hebben wij u hongerig gezien en te eten gegeven, of dorstig en u te drinken gegeven? 38Wanneer hebben wij u als vreemdeling gezien en opgenomen, u naakt gezien en gekleed? 39Wanneer hebben wij gezien dat u ziek was of in de gevangenis zat en zijn we naar u toe gekomen?” 40En de koning zal hun antwoorden: “Ik verzeker jullie: alles wat jullie gedaan hebben voor een van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor mij gedaan.”

Opmerkelijk is steeds weer dat deze tekst wel gehoord wordt, maar nauwelijks uitgevoerd wordt. Als Fred met de zwerver binnenkomt, worden zij met argwaan bekeken, want vreemd en anders zijn is dodelijk in zo’n kring, hoewel het christelijk zou moeten heten.

Barmhartige Samaritaan

Hetzelfde zien we later als Fred met de zwerver van boodschappen terugkomt en hij door de ouderling, gespeeld door Porgy Fransen een snerende opmerking over de barmhartige Samaritaan toegesist krijgt.  ‘De barmhartige Samaritaan’ is ineens geen icoon meer voor diep beleef christendom, maar is ineens een scheldwoord geworden. Meteen zit er ook een insinuatie bij dat twee mannen die in een huis wonen, waarschijnlijk wel homo’s zullen zijn.

Verhaal

Fred maakte al lang plannen om naar de Matterhorn te gaan, omdat hij daar zijn vrouw ten huwelijk heeft gevraagd en hij die tijd nog eens terug wil halen, ook al is ze al weer enige tijd dood. Hij maakt een afspraak bij een mevrouw in een reiswinkel, maar vlucht weg als het allemaal te dichtbij komt.  Hij onderneemt ’s avonds een autorit naar de stad, waar hij even een dans- of nichtentent binnengaat en even later weer schielijk wegvlucht. Hij ontmoet de reisbureaumevrouw opnieuw en zij blijkt de echtgenote van de zwerver te zijn. De man heeft een ernstig auto-ongeluk gehad en is daardoor geestelijk compleet in de war geraakt. Ze is hem ook voortdurend kwijt omdat hij er steeds vandoor gaat. Ze accepteert dat haar man bij Fred onderdak krijgt, want daar vlucht hij niet weg.

Zoon

“We gaan trouwen,” zegt de zwerver tegen de ouderling en hij krijgt een klap van Fred. Later steekt hij de zwerver in vrouwenkleren en gaan ze de kerk binnen, waar een door Fred opgezet trouwritueel wordt uitgevoerd. De ouderling komt binnen en beschuldigt Fred ervan dat hij Trudy, de overleden vrouw van Fred, van hem heeft afgepakt en dat hij ook de zwerver van hem heeft afgenomen. Daarna nodigt Fred de ouderling uit om een borrel te drinken en ze eindigen in het huis van de ouderling. Daar treft hij in de doka een aantal foto’s van de zwerver aan.

Hij vraagt “Wil je vanavond op hem passen?” en beide mannen, de zwerver en de ouderling knikken ja. Fred belt de vrouw van de zwerver op en samen rijden ze naar de stad.

Daar gaan ze de tent binnen die Fred eerder snel verlaten had. Zijn zoon blijkt er te zingen en zingt de klassieker van Shirley Bassey ‘This is my life” . Fred wil na de eerste noten weggaan en wordt tegengehouden door de vrouw. Als de zoon verder zingt en zijn vader ziet, is de hele tekst tot hem gericht. Terwijl het lied verder gaat, zien we Fred en zijn zwerver de weg naar de Matterhorn opklimmen. Aangekomen omarmen ze elkaar.

Aan het eind van het lied komen de klanken van ‘Erbarme Dich’ weer terug en vinden vader en zoon elkaar weer.
This is my life

Funny how a lonely day,

can make a person say:

What good is my life

Funny how a breaking heart,

can make me start to say:

What good is my life

Funny how I often seem,

to think I’ll find another dream

In my life

Till I look around and see,

this great big world is part of me

And my life

This is my life

Today, tomorrow, love will come and find me

But that’s the way that I was born to be

This is me

This is me

This is my life

And I don’t give a damn for lost emotions

I’ve such a lot of love I’ve got to give

Let me live

Let me live

Sometime when I feel afraid,

I think of what a mess I’ve made

Of my life

Crying over my mistakes,

forgetting all the breaks I’ve had

In my life

I was put on earth to be,

a part of this great world is me

And my life

Guess I’ll just add up the score,

and count the things I’m grateful for

In my life

This is my life

Today, tomorrow, love will come and find me

But that’s the way that I was born to be

This is me

This is me

This is my life

And I don’t give a damn for lost emotions

I’ve such a lot of love I’ve got to give

Let me live

Let me live

This is my life

This is my life

This is my life

Op overtuigende wijze heeft Ebbinga zijn doel bereikt. In een interview met biosagenda.nl zegt hij: “Religie heeft een belangrijke functie. Maar ik probeer het niet zoals Maarten ’t Hart kapot te maken. In de slotscène zit toch een religieuze daad. De film gaat daarom over verlichting en het breken met dogmatiek, juist zonder van het geloof te vallen.”

http://www.biosagenda.nl/nieuws_matterhorn-breken-met-dogmatiek_3518.html

Een fake Facebook

Collega Joost de Wild is afgelopen jaar aan de slag gegaan met de nieuwe media. Hoe kan ik leerlingen ertoe brengen het materiaal dat we hen aanreiken zo actief mogelijk te gebruiken, was zijn didactische vraag. Hij verkende Hyves, maar merkte dat men daar niet zat te wachten op educatieve accounts. Zijn zoektocht door het oerwoud, dat het world wide web is, bracht hem tot een webstek, die je de mogelijkheid biedt een surrogaat facebookaccount op te zetten.
De leerlingen kregen de opdracht om een Mozesaccount aan te maken, zodat zij aan de slag konden om het materiaal dat ze aangeboden krijgen in Te Denken Geven 2 onderbouw in facebookformaat te verwerken.
De opdracht luidde als volgt:
We zijn de afgelopen lessen bezig geweest met het leven van Mozes, jullie hebben een film gezien over zijn leven en hebben daar aantekeningen bij gemaakt. Deze aantekeningen hebben jullie nodig voor de afsluitende opdracht bij Grondleggers: Mozes
Afsluitende opdracht
In de tijd van Mozes hadden ze nog geen computers en televisies. Laat staan dat iedereen een Hyves- of Facebook-profiel had en een Twitter account. Voor de afsluitende opdracht gaan we daar toch iets mee doen.
Wat is de bedoeling? Jullie gaan in tweetallen een facebookprofiel voor Mozes maken en vormgeven.
Stel je voor dat ze in de tijd van Mozes wel Facebook hadden, hoe zou zijn profiel er dan uit hebben gezien en wat zou hij er op gepost hebben? Hier gaan jullie mee aan de slag.
De berichten die jullie op de namaakfacebookpagina gaan plaatsen komen van de aantekeningen die jullie bij de vorige opdracht gemaakt hebben. Probeer ze wel zo aan te passen dat het op een echt facebookbericht lijkt. Denk ook goed na in welke tijdsvolgorde jullie ze plaatsen, ze moeten wel kloppen met de manier waarop alles gebeurd is.

De komende twee lessen krijgen jullie de tijd om een profiel aan te maken en daarbij moet je op de volgende zaken letten:
De profielgegevens moeten allemaal met Mozes te maken hebben (dus hoe zou Mozes deze gegevens invullen)
Zorg ook voor foto’s en afbeeldingen die met Mozes te maken hebben
De inhoud moet bestaan uit een aantal berichten waarin Mozes aan zijn vrienden wil laten weten wat hij doet (de WWW’s). Wat komt er in die berichten te staan? De belangrijke momenten die Mozes in zijn leven heeft meegemaakt. Dus de punten die jullie bij de vorige opdracht hebben genoteerd naar aanleiding van de film “The Prince of Egypt”.
Jullie kunnen de pagina ook qua uiterlijk helemaal aanpassen aan hoe jullie denken dat Mozes hem eruit zou laten zien.

De opdracht wordt via It’s Learning ingeleverd op de volgende manier:
Je zorgt dat de profielpagina openbaar is en zodat iedereen hem kan bekijken
Jullie leveren op It’s Learning beiden de link van de pagina in onder de opdracht [Mozes] en dat doe je door een Word document te uploaden met daarin de link opgenomen.

De opdracht wordt beoordeeld op de volgende punten:
Uiterlijk, zie de Hyve er aantrekkelijk uit?
Inhoud, hoe zit het met de profielinformatie, berichten, afbeeldingen etc.?
Teamwork, hebben beide leden even hard gewerkt aan de opdracht?

Enkele voorbeelden uit de klassen van Joost:
http://thewallmachine.com/bRW8dU.html
http://thewallmachine.com/sHVTjt.html
http://thewallmachine.com/X86a4P.html

De website kun je vinden met de volgende url:
http://thewallmachine.com/

Homohuwelijk en slavernij

In zijn CNN-blog schrijft Stephen Prothero regelmatig over de verhouding tussen politiek en religie in de Verenigde Staten. Hij ging op 10 mei 2012 in op de discussie over het homohuwelijk.
“ In paginagrote advertenties in de kranten van North Carolina, dat zich in zijn wetgeving uitsprak tegen het homohuwelijk, zei Billy Graham: “De bijbel is er duidelijk over – Gods definitie van het huwelijk is dat tussen man en vrouw.” In een interview met Robin Roberts van ABC zei president Obama, dat wanneer hij en zijn vrouw “over ons geloof nadenken, is het grondprincipe niet alleen Christus die zich voor ons opofferde aan het kruis, maar het is ook de Gulden Regel, dat je anderen moet behandelen zoals jij door hen behandeld wilt worden.”

Prothero merkt fijntjes op dat beide mannen feiten weglieten die hun zaak niet ondersteunden. Graham repte nergens van de vele polygamie die je in de christelijke bijbel kunt vinden. Obama negeerde de vele passages, waarin met name mannelijke homoseksualiteit stevig wordt afgekeurd.

Prothero vallen in dit debat twee dingen op: “Het eerste is dat beide kanten het debat in religieuze termen voeren. Konden de republikeinen vroeger beweren dat de democraten een seculiere agenda proberen te verwezenlijken, nu zitten ze in veel moeilijkere positie om te beweren dat links een ‘neptheologie’ predikt, zoals Santorum Obama verweet.
Ten tweede is het opvallend dat dit debat het slavernijdebat van voor de burgeroorlog in Amerika spiegelt. Toen lazen de voorstanders van de slavernij sleutelpassages in de bijbel op een commonsense manier en concludeerden dat God voor de slavernij was. Terwijl tegenstanders van de slavernij meer naar de ‘geest’ dan naar de ‘letter’ van de bijbelse tekst zochten met als conclusie dat slavernij in strijd was met zowel ‘je naaste liefhebben’ als de Gulden Regel. …. Veel Amerikaanse christenen in die tijd WISTEN gewoon, dat slavernij verkeerd was, dus leerden ze de bijbel op een andere manier te lezen.”
Prothero geeft de Grahamvleugel het advies nog eens goed naar het debat over de slavernij te kijken, nu er een brede beweging in de VS is die positiever is komen te staan tegenover het homohuwelijk. Hij besluit: “Wanneer zij prediken wat ze zien als de ‘duidelijke’ boodschap van de Schrift, zwemmen ze niet alleen tegen het tijd van de geschiedenis in. Ze brengen ook nog eens hun eigen godsdienstige traditie in gevaar.”

Wie de transcriptie van Obama’s interview met de ABC-verslaggever wil nalezen kan dat op http://sojo.net/blogs/2012/05/10/transcript-president-obamas-abc-news-interview-same-sex-marriage

http://www.allout.org/ is eem webstek, waar mensen kunnen tekenen dat ze de houding van Obama voor het homohuwelijk op prijs stellen.

Tien mysteries van de bijbel

Mijn favoriete lijstenwebstek Listverse.com levert van tijd tot tijd materiaal op dat voor levensbeschouwing interessant kan zijn. Hetzij voor de docent om een overzicht te hebben van zaken die met dezelfde achtergrond te maken hebben dan wel korte verhalen die voor leerlingen als achtergrond kunnen dienen, wanneer ze iets dieper in een bepaald thema moeten graven voor een werkstuk of presentatie bijvoorbeeld.
De eerste is “Top 10 mysteries of the Bible”, waarin aandacht wordt besteed aan de volgende zaken:
De heilige graal, de ark van het verbond, Sodom en Gormorrah, Tuin van Eden, Bijbelse codes, de verloren stammen, de farao van Exodus, de ark van Noach of Noe, de geliefde leerling en het auteurschap van de evangelies.
http://listverse.com/2009/09/07/top-10-mysteries-of-the-bible/

Ben ik mijn broeders hoeder?

Een moreel dilemma, dat werkelijk onder bovengenoemde titel kan gebruikt worden. Jij ben verslaafd en dakloos, je zus is zwaar miljonaire.
Tot hoever gaat je liefde voor het gezinslid? Wat zou jij doen als dit de situatie was en jij Madonna? Wat is voor jou de beste oplossing?

Stel je voor: je probeert de slaap te vatten onder een brug – rillend, berooid en dakloos – terwijl je bloedeigen zus in een paleisje haar ruwweg 650 miljoen dollars aan het natellen is.
Ee beetje te Dickensiaans? Toch is het realiteit van Anthony Ciccone, de oudere broer van superstar Madonna. Afgelopen oktober vertelde hij dat hij door zijn familie verstoten is. “Ik ben niks in hun ogen. Een nobody. Ze schamen zich voor mij. Als ik doodvries, kan het hen niets schelen.”
Journalist Tom Leonard van The Daily Mail zocht Ciccone op onder zijn brug in Traverse City, Michigan. Al bijna twee jaar zwerft hij rond.Hij leeft van de kleine uitkering van een vriend met wie hij een vieze deken en vooral ook veel flessen Wild Irish Rose whisky. Zijn witte baard is wat verkleurd door de vele sigaretten die hij rookt, stelde Leonard vast.
Voor zijn beroemde zus heeft Anthony geen goed woord over. “Ze was altijd een bitch en dat is ze nog steeds. Daarin is ze heel consequent. Mijn complimenten.” Geen poot heeft ze naar hem uitgestoken, beweert hij.

Maar dat blijkt niet helemaal waar te zijn. Zes jaar geleden werd zijn alcoholverslaving aangepakt in een dure kliniek in Houston, geheel op kosten van Madonna. Daarna kon hij aan het werk bij zijn vader, die een wijngaard runt in Californië. Oké, misschien niet de beste omgeving voor iemand met een sluimerend alcoholprobleem, maar je kan niet zeggen dat zijn familie hem de rug toekeerde. Het ging mis tussen de wijnvaten en uiteindelijk stuurde zijn vader Anthony de wijngaard af. Madonna bood weer hulp aan, op voorwaarde dat hij zich opnieuw zou laten behandelen. Maar dat vindt Anthony onzin. “Mijn familie denkt dat de afkickkliniek een oplossing biedt voor alle problemen in het leven. Ik heb gewoon een baan nodig.” Mandonna ziet het blijkbaar anders en laat de keuze aan haar broer. Ze kocht onlangs wel een nieuwe bril voor hem, maar die is hij alweer kwijt.
[Bron: Trouw 4 februari 2012]

Whitney Houston en Jezus

Uit ‘The Freethinker. The Voice of Atheism since 1881’:
Whitney Houston, die de hele christelijke rataplan heeft megemaakt – lid van een pinkstergemeente, bezocht een katholieke middelbare school en was als baptist opgevoed – was nogal ‘spiritueel’ in de dagen voor haar dood op 11 februari 2012 en vertelde vrienden over haar hartstochtelijk verlangen ‘Jezus te zien.”

Uren voor haar dood bediscussieerde ze een bijbelpassage, die betrekking had op Johannes de Doper, met een vriend. Daarna stelde ze weer: “Weet je, hij is zo cool… I wil werkelijk die Jezus zien.”

Wat kunnen we daarover zeggen, behalve wees voorzichtig met wat je wenst!

Is de hel exothermisch of endothermisch?

Bonusvraag aan het eind van een proefwerk:
Is de hel endothermisch (staat warmte af) of endothermisch (neemt warmte op)?

Antwoord van student:
Allereerst moeten we weten in welke mate de massa van de hel in de loop der tijd toeneemt of afneemt. Toename gebeurt doordat er zielen naar de hel gaan en afname doordat ze eruit komen. Ik denk dat we er met enige zekerheid vanuit kunnen gaan dat, als een ziel eenmaal in de hel terecht gekomen is, deze er nooit meer uitkomt.
Nu gaat het er dus om te achterhalen hoeveel zielen er naar de hel gaan. Daarvoor moeten we te rade bij de godsdiensten die hierover gaan. De meeste religies beweren dat je in ieder geval naar de hel gaat als je geen lid bent van hun godsdienst. Omdat er meer dan één godsdienst is en omdat niemand lid is van meerdere godsdiensten, kunnen we dus concluderen dat alle zielen naar de hel gaan. Op basis van geboorte en sterftecijfers kunnen we vervolgens berekenen dat het aantal zielen exponentieel toeneemt.
Nu kunnen we de mate waarin het volume van de hel toeneemt of afneemt bestuderen. Dat kan met de wet van Boyle; de temperatuur en druk van een gas daalt wanneer het volume toeneemt en stijgt wanneer het volume kleiner wordt. Volgens deze wet zal het volume van de hel bijvoorbeeld sterk moeten toenemen als je de druk en de temperatuur gelijk wilt houden bij het toevoegen van aanzienlijke hoeveelheden zielen.

De volgende mogelijkheden dienen zich nu aan:
1. Als de hel minder sterk in volume toeneemt terwijl er verhoudingsgewijs meer zielen binnengebracht worden dan zal de druk en de temperatuur zoveel stijgen dat de hel losbarst.
2 . Als de hel echter sterker in volume toeneemt dan de toename van het aantal zielen dan zal de druk en de temperatuur tot het vriespunt dalen.

Het antwoord:
Als we de uitspraak eergisteren van mijn vriendin onderschrijven; “de hel zal bevriezen voordat ik met jou naar bed ga” en als we rekening houden met het feit dat ik vannacht bij haar geslapen heb, dan moet de tweede optie waar zijn; dan is de hel exotherm en al bevroren. Daaruit kun je dan weer het volgende concluderen dat het geen zielen meer zal toelaten en helemaal zal verdwijnen. Dan blijft er dus alleen maar een hemel over. Dat bewijst bovendien dat er een God bestaat. Wat op zijn beurt weer verklaart waarom mijn vriendin vannacht steeds maar weer schreeuwde: “Oh mijn God.”

Deze student kreeg een 10

Amerikaanse dominees en de evolutietheorie

De Amerikaanse dominees verwerpen in een overweldigende meerderheid de evolutie theorie en zijn evenzeer verdeeld of de aarde 6000 jaar oud is, op basis van een onderzoek door de Southern Baptist Convention uitgevoerd.

Wanneer werd gevraagd: “God gebruikte de evolutie om de mens te scheppen”, was 73 procent van de dominees het er mee oneens – 64 procent was het er sterk mee oneens – vergeleken met de 12 procent die het er wel mee eens was. Gevraagd of de aarde bij benadering 6000 jaar oud is, was 46 procent het er mee eens vergeleken met de 43 procent die het er niet mee eens was.

Het onderzoek van de Southern Baptist Convention, dat duizend Amerikaanse dominees ondervroeg, gaf ook als resultaat dat 74 procent ervan de bijbelse Adam en Eva als historische personen opvat. Ondanks de recente discussies die vragen stelden bij het letterlijke karakter van het scheppingsverhaal zijn de protestantse voorgangers in overgrote meerderheid creationisten en geloven in een letterlijke Adam en Eva.

Een Gallup onderzoek in 2010 stelde vast dat 40 procent van de Amerikanen geloven dat God de mens in zijn huidige vorm schiep tegenover 54 procent die stelt dat de mens zich over miljoenen jaren ontwikkelde.
[CNN Belief Blog, Dan Gilgoff]

Lady Gaga en Judas

Was het in 2005 Madonna die zelfs een proces aan haar broek kreeg van opgewonden SGP-jongeren, omdat ze hangend aan een kruis tijdens haar Confessions Tour haar lied ‘Live to Tell’ gezongen had, de afgelopen maanden hebben even opgewonden fatsoensrakkende christenen weer te stellen gehad met Lady Gaga, die juist haar album ‘Born This Way’ had uitgebracht en waarbij een clip gemaakt was bij het lied ‘Judas’.

We zien daarin de apostelen als een groep motorrijders met Gaga als Maria Magdalena achterop bij Judas naar de stad gaan. De tekst van het lied is hier te vinden:
http://www.metrolyrics.com/judas-lyrics-lady-gaga.html

OP de volgende webstek wordt het album onderzocht naar zijn ‘religieuze’ verwijzingen.
http://idolator.com/5872501/lady-gaga-born-this-way-religious-references
De diverse teksten van het album krijgen een ‘holy rating van 0 tot 5 kruizen. En er zijn maar weinig songs die het zonder kruis moeten stellen.

Lady Gaga zegt zelf een religieus en spiritueel persoon te zijn die bezeten is van religieuze kunst. De schrijver op de genoemde webstek: “In bijna ieder lied op dit nieuw album geeft de popster een hint naar of verwijst openlijk naar haar boodschappen van liefde, geloof en devotie door middel van religieuze beelden en metaforen. Hoe kun je anders verwachten van iemand die 13 jaar op een katholieke school zat?”

Ik heb de beelden van de clip naast de tekst van het lied gelegd en voor mezelf vastgesteld dat een tekst als: “Jesus is my virtue, and Judas it the demon I cling to’ heel duidelijk de spagaat van ons mensen weergeeft, We willen graag het goede doen, maar dat andere is o zo verleidelijk.

Mijn probleem met zulke songteksten en dit clips is dat complete verhalen gecomprimeerd worden in fladderende zinnen en snelle beelden, waardoor het voor mij moeilijk wordt om de werkelijke betekenis te pakken te krijgen. Ik ga er van uit dat woorden en beelden niet zo maar gebruikt worden, dat ze een betekenis hebben en met een bepaalde reden opgenomen zijn.
Worstelend met de tekst kom ik er bijvoorbeeld niet achter wat ik met de volgende strofe moet:
In the most Biblical sense,
I am beyond repentance
Fame hooker, prostitute wench, vomits her mind
But in the cultural sense
I just speak in future tense
Judas kiss me if offensed,
Or wear ear condom next time

Ook de koppeling van de tekst aan de beelden van de clip levert me in dit geval niets op.

Als je de beelden van de clip analyseert, dan zie je als grondpatroon het lijdensverhaal, waar Judas Jezus verraadt, maar tegelijkertijd doemen er tussen het dansen door nog zoveel beelden op dat ik me voortdurend afvraag hoe die te plaatsen of te verklaren.
In het uur dat ik met tekst en muziek ben bezig geweest zijn er te weinig zaken op hun plaats gevallen. Maar misschien moet je zo’n clip gewoon met de tekst ernaast – of misschien zelfs zonder tekst – aan de leerlingen laten zien en hen vervolgens laten opschrijven wat ze gezien hebben en wat ze er voor betekenis aan gegeven hebben.
Als een collega het al wel gelukt is, houd ik me aanbevolen voor een sprekende uitleg!

Bethelem Rhapsody

Collega Ingrid Schraven maakte haar Facebookvrienden attent op een interessant en verrassend kerstverhaal. Het gaat hier om de muziek van Bohemian Rhapsody van Queen, voorzien van een tekst van het kerstverhaal en uitgebeeld door poppen.
De uitvoering wordt zelfs in kerken gebruikt en is èn vermakelijk en een met moderne middelen gemaakte versie van het kerstverhaal.
Misschien een idee om leerlingen op een soortgelijke manier aan het werk te zetten met andere onderwerpen. Al moet ik toegeven dat het heel wat vraagt van het taal- en verbeeldingsvermogen van de kinderen.

Naar deze bewerking kijkend kwam mijn oog op een andere bewerking, nu van de nummer twee van de top 2000 van dit jaar Hotel California van The Eagles. In 2004 nota bene produceerde de Puppet Ministry – moet ik dat vertalen met ‘poppenpastoraat? – haar eigen versie in de vorm van ‘Hotel Can’t Afford Ya’.
Omdat de stemmen slecht opgenomen zijn, hieronder de tekst:
From a dark desert highway we pulled into the inn
Rome called for a census — I was from Bethlehem
Up above from a distance a star was giving me light
My wife was heavy cause her child was due — We had to stop for the night

So we stood in the doorway of Bethlehem Hotel
And I was thinking to myself, “I hope to Heaven they’ll give me some help”
But they told us no-can-do and they sent me away
“There’s a place around the corner though where you both can stay”
Welcome, but the hotel can’t afford ya
Such a lovely place but we’re out of space
Ran out of room and the hotel can’t afford ya
It’s the time of year — with the census here

My wife was definitely gifted — That’s what the Lord’s angel said
She was about to have a baby boy while still virgin
Spent the night in a barnyard — cheap slumlord’s rent
Some night to remember — some night to forget
So because of what happened I was grieving for my wife
I said, they probably haven’t cleaned in here since B.C. 65
Animal voices were calling for straw and hay
Keep you up through the middle of the night just as if to say

Welcome, but the hotel can’t afford ya
It’s a lovely place, but we’re out of space
Holiday rush and the hotel can’t afford ya
What a nice surprise for your silent night
He was born that evening and shepherds came that night
And they said, We are all just visitors here — of the Holy Christ
And in an ass’s manger, they found the boy asleep
They started gettin’ teary eyed so they went back to their sheep

Last thing I remember there were wise men at the door
They had a bunch of packages from the place they were before
We’re late, said the wise men, We had problems Christmas Eve
We’ve been checking out your shiny light all through the Middle East

Knappe hertaling, vind ik, en mooi materiaal te vinden op

Kinderhumor over de bijbel

A child was asked to write a book report on the entire Bible. Here is what was written:

The Children’s Bible in a Nutshell


In the beginning, which occurred near the start, there was nothing but God, darkness, and some gas.
The Bible says, ‘The Lord thy God is one,’ but I think He must be a lot older than that.



Anyway, God said, ‘Give me a light!’ and someone did. 

Then God made the world.


He split the Adam and made Eve. Adam and Eve were naked, but they weren’t embarrassed because mirrors hadn’t been invented yet. 
Adam and Eve disobeyed God by eating one bad apple, so they were driven from the Garden of Eden…..Not sure what they were driven in though, because they didn’t have cars. 



Adam and Eve had a son, Cain, who hated his brother as long as he was Abel. 

Pretty soon all of the early people died off, except for Methuselah, who lived to be like a million or something. 



One of the next important people was Noah, who was a good guy, but one of his kids was kind of a Ham. Noah built a large boat and put his family and some animals on it. He asked some other people to join him, but they said they would have to take a rain check. 



After Noah came Abraham, Isaac, and Jacob. Jacob was more famous than his brother, Esau, because Esau sold Jacob his birthmark in exchange for some pot roast. Jacob had a son named Joseph who wore a really loud sports coat.



Another important Bible guy is Moses, whose real name was Charlton Heston. Moses led the Israel Lights out of Egypt and away from the evil Pharaoh after God sent ten plagues on Pharaoh’s people. These plagues included frogs, mice, lice, bowels, and no cable. 

God fed the Israel Lights every day with manicotti. Then he gave them His Top Ten Commandments. These include: don’t lie, cheat, smoke, dance, or covet your neighbor’s stuff. 

Oh, yeah, I just thought of one more: Humor thy father and thy mother.



One of Moses’ best helpers was Joshua who was the first Bible guy to use spies. Joshua fought the battle of Geritol and the fence fell over on the town. 

After Joshua came David.. He got to be king by killing a giant with a slingshot. He had a son named Solomon who had about 300 wives and 500 porcupines. My teacher says he was wise, but that doesn’t sound very wise to me.



After Solomon there were a bunch of major league prophets. One of these was Jonah, who was swallowed by a big whale and then barfed up on the shore. 
There were also some minor league prophets, but I guess we don’t have to worry about them.



After the Old Testament came the New Testament. Jesus is the star of The New Testament. He was born in Bethlehem in a barn. (I wish I had been born in a barn too, because my mom is always saying to me, “Close the door! Were you born in a barn?” It would be nice to say, “As a matter of fact, I was.” )



During His life, Jesus had many arguments with sinners like the Pharisees and the Republicans. 

Jesus also had twelve opossums. The worst one was Judas Asparagus. Judas was so evil that they named a terrible vegetable after him.



Jesus was a great man. He healed many leopards and even preached to some Germans on the Mount. 

But the Republicans and all those guys put Jesus on trial before Pontius the Pilot. Pilot didn’t stick up for Jesus. He just washed his hands instead.

Anyways, Jesus died for our sins, then came back to life again. He went up to Heaven but will be back at the end of the Aluminum. His return is foretold in the book of Revolution.†

Gevonden op http://sth.devonhumanists.org.uk/

Mozes als schepper van Amerika

Eind 2009 verscheen het gelijknamige boek van de New York Times’ journalist Bruce Feiler. Het is een opmerkelijk verhaal, getuige de beschrijving van de inhoud van het boek: “Het exodusverhaal is het verhaal van Amerika. Mozes is onze echte grondlegger, stichter van de VS. Bruce Feiler reist door de toetsstenen in de Amerikaanse geschiedenis en spoort de invloed van de bijbelse profeet op van de Mayflower tot vandaag. Feiler bezoekt het eiland waar de Pilgrim Fathers hun eerste sabbath doorbrachten, beklimt de klokkentoren waar de Liberty Bell een inscriptie van Mozes kreeg, gaat terug naar de Underground Railroad, waar ‘Go down, Mozes’ het volkslied van de slaven was en trekt de mantel aan die Charlton Heston droeg in de “Tien Geboden’.
Deels een avonturenverhaal, deels een literair detectiveverhaal, deels een onderzoek naar het geloof in het hedendaagse leven, neemt Amemerica’s Prophet ons mee van Gettybury naar Selma, van de Silver Screen naar de Oval Office om te begrijpen hoe Mozes het karakter van de natie schiep.”