Categoriearchief: seks en relaties

Trouwen en scheiden in Nederland

Ik neem aan dat collega’s die zich met bepaalde thema’s bezighouden proberen de laatste gegevens aan de leerlingen door te geven en hen te vragen, wat hen die cijfers te zeggen hebben. De reactie op bepaalde cijfers zegt vaak heel veel over de levensbeschouwelijke standpunten die leerlingen innemen.
Hieronder een informatief stuk uit het Nederlands Dagblad van 20 oktober 2010:
“Trouwen is populair, maar de huwelijken zijn de laatste jaren minder standvastig geworden. Dat concludeert het Centraal Bureau voor de Statistiek woensdag op basis van het Onderzoek Gezinsvorming, een steekproef die om de vijf jaar wordt gehouden.

Van de stellen die begin jaren negentig trouwden, zal binnen twintig jaar een kwart zijn gescheiden. Uit eerdere cijfers bleek dat van de huwelijken die rond 1970 waren gesloten, een op de zes na twee decennia op de klippen was gelopen. Het aantal huwelijken dat geen stand houdt, neemt in die vergelijking dus toe.

Kritischer
Huwelijken houden minder stand omdat de echtelieden over het algemeen kritischer zijn geworden. Dat betoogt Jan Latten, woordvoerder van het CBS en hoogleraar demografie van de Universiteit van Amsterdam naar aanleiding van cijfers van het bureau die woensdag bekend werden. Daaruit blijkt dat huwelijken de laatste jaren eerder stranden. Emancipatie, eerst een tijdje alleen wonen en eerst samenwonen zorgen voor echtelieden die meer eisen van hun partner en het huwelijkse leven. ,,Partners zijn minder bereid zich in de relatie veel aan te passen,” aldus Latten. ,,Vroeger was veel vanzelfsprekend. Een vrouw verhuisde mee als de man ergens anders ging werken. Nu wordt er gedebatteerd, zijn er potentiele splijtzwammen. De een wil veel kinderen, de ander niet.”

Uit de cijfers vanaf 1950 van het CBS blijkt dat 1970 het ‘topjaar’ was wat betreft aantallen huwelijken. In dat jaar werden 123.631 paren in de echt verbonden. De decennia daarna is dat langzaam afgenomen tot het ‘dieptepunt’ in 2005 met 72.263 huwelijken. Vorig jaar wisselden 73.477 paren het jawoord. Wat scheidingen betreft spande 2001 de kroon met 37104 paren die het niet meer met elkaar uithielden. Gemeten vanaf 1950 heeft 1958 in de CBS-statistieken met 5280 het laagste aantal huwelijksontbindingen.
Vorig jaar gingen 30779 stellen uiteen. “Een partner heb je om permanent gelukkig te zijn. Anders hoeft het niet,” zegt Latten. “Als het huwelijk niet zo perfect is, denkt men eerder dan vroeger aan scheiden. De echtelieden vragen zich af: hoe was het toen ik alleen was? Wat voegt de relatie toe aan mijn geluk? Dat alternatief was er vroeger niet.”
Economie

Een betrekkelijk nieuw effect in de huwelijkscijfers is volgens Latten de stand van de economie. Ontevreden stellen blijken hun scheiding uit te stellen omdat ze er rekening mee houden dat ze hun huis niet kunnen verkopen. Ook huwelijken worden uitgesteld als er een dip in de economie is. “Je ziet nu dat een meerderheid trouwt als er een kind is. Men woont toch al samen en het gaat goed. Laten we gaan trouwen en een feest geven. Maar als het slecht gaat in de economie wordt er bezuinigd, ook op het trouwen.””

Homohuwelijk en slavernij

In zijn CNN-blog schrijft Stephen Prothero regelmatig over de verhouding tussen politiek en religie in de Verenigde Staten. Hij ging op 10 mei 2012 in op de discussie over het homohuwelijk.
“ In paginagrote advertenties in de kranten van North Carolina, dat zich in zijn wetgeving uitsprak tegen het homohuwelijk, zei Billy Graham: “De bijbel is er duidelijk over – Gods definitie van het huwelijk is dat tussen man en vrouw.” In een interview met Robin Roberts van ABC zei president Obama, dat wanneer hij en zijn vrouw “over ons geloof nadenken, is het grondprincipe niet alleen Christus die zich voor ons opofferde aan het kruis, maar het is ook de Gulden Regel, dat je anderen moet behandelen zoals jij door hen behandeld wilt worden.”

Prothero merkt fijntjes op dat beide mannen feiten weglieten die hun zaak niet ondersteunden. Graham repte nergens van de vele polygamie die je in de christelijke bijbel kunt vinden. Obama negeerde de vele passages, waarin met name mannelijke homoseksualiteit stevig wordt afgekeurd.

Prothero vallen in dit debat twee dingen op: “Het eerste is dat beide kanten het debat in religieuze termen voeren. Konden de republikeinen vroeger beweren dat de democraten een seculiere agenda proberen te verwezenlijken, nu zitten ze in veel moeilijkere positie om te beweren dat links een ‘neptheologie’ predikt, zoals Santorum Obama verweet.
Ten tweede is het opvallend dat dit debat het slavernijdebat van voor de burgeroorlog in Amerika spiegelt. Toen lazen de voorstanders van de slavernij sleutelpassages in de bijbel op een commonsense manier en concludeerden dat God voor de slavernij was. Terwijl tegenstanders van de slavernij meer naar de ‘geest’ dan naar de ‘letter’ van de bijbelse tekst zochten met als conclusie dat slavernij in strijd was met zowel ‘je naaste liefhebben’ als de Gulden Regel. …. Veel Amerikaanse christenen in die tijd WISTEN gewoon, dat slavernij verkeerd was, dus leerden ze de bijbel op een andere manier te lezen.”
Prothero geeft de Grahamvleugel het advies nog eens goed naar het debat over de slavernij te kijken, nu er een brede beweging in de VS is die positiever is komen te staan tegenover het homohuwelijk. Hij besluit: “Wanneer zij prediken wat ze zien als de ‘duidelijke’ boodschap van de Schrift, zwemmen ze niet alleen tegen het tijd van de geschiedenis in. Ze brengen ook nog eens hun eigen godsdienstige traditie in gevaar.”

Wie de transcriptie van Obama’s interview met de ABC-verslaggever wil nalezen kan dat op http://sojo.net/blogs/2012/05/10/transcript-president-obamas-abc-news-interview-same-sex-marriage

http://www.allout.org/ is eem webstek, waar mensen kunnen tekenen dat ze de houding van Obama voor het homohuwelijk op prijs stellen.

Economische crisis zet huwelijk onder druk

De economische crisis dreunt door in menselijke relaties. Als de werkloosheid toeneemt, lopen een jaar later meer huwelijken op de klip. Als de economie met een percent groeit leidt dat twee jaar later tot 2000 huwelijken meer en omgekeerd leidt een krim van 1 procent tot 2000 bruiloften minder na twee jaar. Dat meldde 13 maart het Economisch Bureau van ING, dat cijfers over economische groei, huwelijken en echtscheiding sinds 1980 naast elkaar legde. Volgens ING komen er dit jaar 100.000 werklozen bij en dat betekent een heleboel stress in veel relaties.
[bron: Trouw 14 maart 2012]

Auburn, The Perfect Two


Ik vind dit een heel erg mooi liedje, want het gaat over dingen die bij elkaar horen. Zoals de appel die bij de taart hoort en de pen die bij het papier hoort. Het gaat over degene waar je van houdt en dat hij/zij bij jou hoort net zoals alles wat hier wordt genoemd bij elkaar hoort. Het thema van dit liedje is 2 dingen die bij elkaar horen en het laat mij altijd nadenken over dat iets niet compleet zou zijn zonder iets. Als ik bijvoorbeeld mijn moeder zou verliezen. Mijn familie zou dan niet meer compleet zijn en dat zou ik heel erg vinden.
Songtekst:
You can be the peanut butter to my jelly
You can be the butterflies I feel in my belly
You can be the captain
And I can be your first mate
You can be the chills that I feel on our first date

You can be the hero
And I can be your side kick
You can be the tear
That I cry if we ever split
You can be the rain from the cloud when it’s stormin’
Or u can be the sun when it shines in the mornin’

Don’t know if I could ever be
Without you ‘cause boy you complete me
And in time I know that we’ll both see
That we’re all we need

Cause you’re the apple to my pie
You’re the straw to my berry
You’re the smoke to my high
And you’re the one I wanna marry

Cause you’re the one for me (for me)
And I’m the one for you (for you)
You take the both of us (of us)
And we’re the perfect two

We’re the perfect two
We’re the perfect two
Baby me and you
We’re the perfect two

You can be the prince and I can be your princess
You can be the sweet tooth I can be the dentist
You can be the shoes and I can be the laces
You can be the heart that I spill on the pages

You can be the vodka and I can be the chaser
You can be the pencil and I can be the paper

You can be as cold as the winter weather
But I don’t care as long as were together

Don’t know if I could ever be
Without you ‘cause boy you complete me
And in time I know that we’ll both see
That we’re all we need

Cause you’re the apple to my pie
You’re the straw to my berry
You’re the smoke to my high
And you’re the one I wanna marry

Cause your the one for me (for me)
And I’m the one for you (for you)
You take the both of us (of us)
And we’re the perfect two

We’re the perfect two
We’re the perfect two
Baby me and you
We’re the perfect two

You know that I’ll never doubt ya
And you know that I think about ya
And you know I can’t live without ya

I love the way that you smile
And maybe in just a while
I can see me walk down the aisle

Cause you’re the apple to my pie
You’re the straw to my berry
You’re the smoke to my high
And you’re the one I wanna marry

Cause your the one for me (for me)
And I’m the one for you (for u)
U take the both of us (of us)
And were the perfect two

We’re the perfect two
We’re the perfect two
Baby me and you
We’re the perfect two(yeah, yeah)

Vrouw in auto leidt tot meer seks

Het onderstaande bericht zou even humoristisch zijn als de samenvatting van de bijbel door de kindergeest, als het niet op werkelijkheid gebaseerd was. Maar het is de tragische werkelijkheid in het Saoedi-Arabië van vandaag:

“Blijkbaar zal het laten autorijden van Saudische vrouwen tot meer seks leiden, volgens de religieuze raad. Een ‘wetenschappelijk rapport is verschenen in Saoedi-Arabië, dat beweert dat het autorijden eveneens tot homoseksualiteit en pornografie leidt.
Deze opzienbarende conclusies werden getrokken door islamitische geleerden op de Majlis al-Ifta’ al-A’ala, Saoedi-Arabisch hoogste religieuze raad, daarbij ondersteund door Kamal Subhi, eem voormalige professor aan de Koning Fahd Universiteit.
Het rapport waarschuwt ervoor dat het toestaan aan vrouwen om auto te rijden een vloedgolf aan prostitutie, pornografie, homoseksualiteit en echtscheiding zou veroorzaken.

Binnen tien jaar nadat het verbod zou worden opgeheven, beweren de opstellers, zouden er geen maagden in het islamitische koninkrijk meer zijn. En het rapport stelde dat ‘morele achteruitgang’ reeds te zien is in andere moslimlanden waar vrouwen wel achter het stuur mogen zitten.
In het rapport beschrijft professor Subhi een situatie in een koffiehuis in een niet nader genoemd islamitisch land: “Alle vrouwen keken naar mij. Een maakte een gebaar dat ze beschikbaar was.. Dit gebeurt er als je vrouwen auto laat rijden.”

Het verbazingwekkende rapport verschijnt nadat Shaima Jastaniya, een Saoedische vrouw van 34, tot tien zweepslagen veroordeeld was na betrapt te zijn op autorijden in Jeddah.”
Bron: UK Daily Mail 2 december 2011

Over de liefde

Een levensbeschouwelijk dagboek over de verliefdheid van een leerlinge:

Het is iets waar we allemaal vroeg of laat mee te maken krijgen, de een wat vroeger dan de ander. Ik had er al heel vroeg last van. Een maatje op de camping waar ik dagen achtereen mee optrok, die aan mijn bed zat en er geen moment vandaan ging toen ik ziek was.
Nu heb ik een vriendje, en het is volgens mij behoorlijk “echt”. Ik wil constant bij hem zijn, ik denk bijna aan niks anders meer. Helemaal sinds ik hem van mijn ouders door de week niet meer mag zien. Ik heb mijn rapport gehad, en het was niet slecht, maar ik ben met de helft twee of drie tiende punt naar beneden gegaan, en daar waren mijn ouders niet blij mee.
Het gevolg: een uur per dag op msn, m’n vriendje alleen op woensdagavond zien als ik naar het koor moet (dan mag hij naar de kerk komen, zie ik hem twee minuten vóór het begint en drie minuten als het afgelopen is, dan moet hij weer naar huis) en verder alleen leren. De schat komt wel elke woensdag naar het koor, omdat hij me mist. Dat vind ik zó lief van hem, hij fietst zelfs door de stromende regen. Ik zou hetzelfde voor hem doen, als ik mocht. Ik mag ’s avonds ook niet meer gaan fietsen, dus komt hij meestal naar mij.

Ik heb het gevoel dat mijn hart stilstaat als ik hem zie. Als hij me vastpakt, staat mijn huid bijna in brand. Ik denk dat dit het dichtst bij houden van komt voor mij. Veel beter kan het niet worden denk ik. Ik mis hem al als hij zich omdraait en wegfietst.
Mijn moeder zegt dat ze zich ook zo voelde toen ze papa net had leren kennen, en dat dat iets minder was geworden nu maar dat ze nog steeds een steen in haar maag voelde als papa niet bij haar is. Dat heb ik ook met mijn vriendje. Als hij niet bij me is, ben ik rusteloos en schieten de gedachten als afgeschoten pijltjes door mijn hoofd. Zodra ik dichter bij hem in de buurt kom, wordt ik rustig en blijer. Niet dat ik me depri voel als hij er niet is, maar ik wordt gewoon heel blij van hem. Ik hoorde van zijn moeder en zijn zus dat hij niet kan ophouden over me te praten, dat hij bij elk gesprek mijn naam wel een keer laat vallen, dat hij mijn naam noemt in zijn slaap. Hij had tegen zijn moeder gezegd dat hij me zo miste dat het pijn deed.

Het kost hem moeite niet de fiets te pakken en naar me toe te komen als ik woorden heb gehad met mijn ouders en ik hem niet mag zien. Hij is zó lief voor me. Voor onze verjaardagen (die zijn precies twee dagen achter elkaar, ik zes januari en hij de zevende) hebben we kettinkjes gekocht, twee halve hartjes die in elkaar passen, waar onze namen in gegraveerd staan. Hij draagt die met mijn naam, ik die met de zijne. Ik ben er echt blij mee, het geeft me het gevoel dat hij toch een beetje bij me is, waar ik ook ben.
Dit is een blijvertje, denk ik. De mensen in mijn omgeving zijn van mij gewend dat als ik verkering heb, het na een maand of twee, misschien drie wel uit is. Nu we bijna vier maanden hebben, begint iedereen zich toch wel af te vragen of het serieus is. Wat ons betreft wel, ik wil hem niet kwijt. Hij zegt dat hij me zijn hart zou geven als het kon. Dat zijn leven stilstaat als ik niet bij hem ben.

Dit gevoel gaat niet zo makkelijk meer weg, denk ik.
Hoop ik.

Film – de mooiste dag van je leven

Tijdens de uitwisselingsweek in Vicenza hadden we met de collegae ter plaatse afgesproken dat we een dagdeel aan een film zouden besteden. Het nabespreken van een film in gemengde groepen dwingt de leerlingen met elkaar in het Engels te spreken en te communiceren.
Voor ons als Nederlanders is het een voordeel dat we niets moeten hebben van nasynchronisatie. De films die in Nederland op dvd verschijnen hebben allemaal het originele geluidsspoor en worden voorzien van Nederlandse ondertitels. Dat maakt het mogelijk om een Italiaanse film te kijken: de tekst wordt verstaan door de Italiaanse leerlingen en de Nederlandse leerlingen kunnen dankzij de ondertitels er ook weg mee. Deze mogelijkheden bestaan ook als je uitwisselt met andere landen in Europa. Het enige wat je moet vinden is een film die de moeite van het kijken waard is voor de leerlingen.
Wij hadden gekozen voor „Il più bel giorno della mia vita”, de mooiste dag van mijn leven. Hij gaat over relaties, volwassen worden, acceptatie, keuzes maken, homoseksualiteit, vreemdgaan. De film werd goed ontvangen door de leerlingen. Het nagesprek had wat beter gekund, maar in het algemeen konden de groepen tot een behoorlijk gesprek komen.
We hebben onze opdrachten vooral gefocust op de ontwikkelingen in de personages. In een goede film staat iemand aan het begin op een bepaalde plaats, die verandert naarmate de film vordert. Als we kijken naar het begin en het einde van de ontwikkeling van het personage, hebben we een aantal dingen zien gebeuren. Wat is er gebeurd? Moest dat zo gebeuren? Had het ook anders gekund? Wat vind je van deze ontwikkeling? Wat zegt deze ontwikkeling van het personage? Maakt hem dat sympathiek of onsympathiek? Etc.
De vragen wie de stelden aan de hoofdpersonen van de film kunnen in feite aan iedere film gesteld worden. Leerlingen gaan aan de slag met de ontwikkeling van een personage en diens keuzes, ideeën en gevoelens. Ze kunnen daarbij onbekommerd over het personage praten en houden zichzelf zo buiten schot. Maar ongemerkt vertellen ze wel een hoop zaken over wat ze er zelf van vinden en hoe ze over bepaalde zaken denken. In die zin is het een redelijk veilige methode om leerlingen over dit soort van zaken te laten praten.
Op de downloadpagina vind je een samenvatting van het verhaal en de vragen die we gesteld hebben. http://www.uitgeverijwvdoever.nl/download/giorno.pdf [851 kb]

Liefde is geen chocolade eten

Het levensbeschouwelijk dagboek hieronder is van een leerling, die opeens het licht gezien heeft en ervaart dat menselijke liefde/verliefdheid een aparte ervaring is die nergens mee te vergelijken valt. Tegelijk komt in zijn verhaal sterk naar voren dat hij zich niet wil laten overspoelen door de gevoelens die ermee gepaard gaan. Hij wil ook in de liefde de ratio blijven gebruiken, omdat hem dat veiliger en gezonder lijkt.

De tekst kan m.i. aardig dienen als intro voor een les over relaties, liefde en verliefdheid, want veel leerlingen zullen er een uitgesproken mening over hebben. Hij leidt in ieder geval wel tot serieuze gesprekken over de al dan niet vermeende tegenstelling tussen liefde en ratio.

Liefde
Voor mij was liefde altijd een vreemd iets wat onnodig was en gewoon kon worden nagebootst met veel chocolade.

Maar sinds kort denk ik er anders over, ik ben verliefd. Wat een vreemde sensatie is dit. Wat ik eerst gewoon deed, daar denk ik nu bij na, dus is liefde wel iets positiefs? Ik denk van wel, ik denk dat iemand wel liefde nodig heeft, dan bedoel ik niet het soort liefde als dat een moeder van haar kind houdt, nee liefde als in elk moment bij elkaar willen zijn, dit persoon missen als hij/zij er niet is. Dat soort liefde. Ik dacht niet dat ik vatbaar was voor zulke sterke emotiestromen, want zo zie ik liefde. Nu is dit niet een hele nieuwe ervaring, maar hij is toch anders dan andere keren. Waarom weet ik niet… Maar liefde is volgens mij telkens anders. Hoe zou je hetzelfde kunnen voelen voor 2 verschillende personen? In mijn ogen kan dit niet.

Maar goed, liefde, het onverklaarbare, zorgt er eenmaal voor dat je je beter voelt. Dus positief is het, maar het verwart je, je kan niet geconcentreerd blijven, je wilt bij die persoon zijn, je huiswerk en schoolprestaties lijden er onder. Of niet? Kan een mens zo autonoom zijn dat hij/zij dit soort emoties kan onderdrukken of tenminste beheersen? Ik denk het wel, Ik vind dat ik hier zelf heel goed mee overweg kan gaan. Dit wil niet zeggen dat ik niet 100% voor deze persoon wil gaan, juist wel, ik denk juist dat doordat ik rationeel ben ik dit wel kan doen, ik kan rationeel denken zelfs als er iets als liefde een rol speelt.

Ik ben normaal niet van het kleffe gebeuren, dat gehang aan elkaar, het handje vasthouden, dat hoefde van mij niet. Maar nu wel!, dus ik ben ook van mening dat liefde je manier van denken beïnvloedt, hoewel ik wel vind dat je dit onder controle kan houden, ik vind zelfs dat je dit moet doen. Wij mensen zijn volgens mij zo ver gekomen door rationeel te denken.

De middeleeuwen zijn een periode geweest ,waar er op gebied van wetenschap niets gebeurde. De ontwikkeling stond stil, waarom? Omdat mensen zich te veel lieten leiden door hun emoties. De verlichting was ook een periode van grote wetenschappelijke groei. Waarom? Omdat mensen na gingen denken niet omdat zij zichzelf lieten leiden door hun emoties. Niet dat de emotionele kant ons niet verder heeft geholpen, maar de belangrijke wetenschappelijke ontwikkelingen kwamen door de rationaliteit.

Mijn conclusie is dus:
Liefde is dus een mooi iets, maar je moet het onder controle houden en ervan genieten.

Love is in the air

Onze ervaring met levensbeschouwelijke dagboeken is dat leerlingen geneigd zijn vooral over negatieve zaken te reflecteren. Immers, in de brugklas horen ze al, dat met name bij dieptepunten de levensvragen eruit springen. Vraag je hen al in de brugklas om een gebeurtenis die hen sterk is bijgebleven en waarover ze zich vragen gesteld hebben, dan komen er nogal wat sterfgevallen van grootouders, familieleden en huisdieren op het bord te staan.
Vandaar dat we bijzonder bij zijn met die levensbeschouwelijke dagboeken die stilstaan bij hoogtepunten in het leven, omdat daar met name de zinvraag positief beantwoord wordt.
Hieronder het levensbeschouwelijke dagboek van een V5-leerlinge onder de titel:

Love is in the air

Het is vakantie, iedereen is aan het genieten van het lekkere weer en van elkaar. Het is namelijk weer lente en dan zit de liefde weer volop in de lucht. Als je om je heen kijkt zie je overal verliefde stelletjes, zelfs je ouders doen weer een stuk kleffer met elkaar. Zou er nou echt iets in de lucht zitten waardoor de hormonen weer door ons lijf gaan gieren?
Maar als je dan iemand hebt waar je helemaal gek op bent, is dat dan liefde? Je kunt het ook van de chemische kant bekijken. Je hersenen maken een stofje aan waaraan je verslaafd raakt (heb ik wel eens gehoord tijdens een biologieles). Maar het heeft dan niets romantisch meer. Maar goed wat is nu echte liefde, en is iedereen daar wel naar op zoek? Je hebt van die mensen die altijd de eeuwige vrijgezel willen zijn, zouden die dan minder behoefte hebben aan het stofje dat hun hersenen aanmaakt?
Ik vind het niet echt leuk om de liefde van de chemische kant te bekijken. De liefde heeft juist de kracht om dingen die helemaal niet logisch zijn, voor jou heel logisch te maken. Je hebt het gevoel dat je de hele wereld aankunt, je ziet alles van de positieve kant, en je kunt daarom ook veel meer. Maar liefde kan ook een negatief effect hebben. Het kan heel lastig zijn, je moet constant aan de ander denken. Je kunt je nergens meer op concentreren, of je ziet de mooie lach van je grote liefde al weer voor je ogen dwarrelen. Met veel tegenzin probeer je je schoolwerk toch zo goed mogelijk te maken, maar dat valt niet altijd mee.
In de zomer is ook iedereen met elkaar aan het flirten, we zijn allemaal meer geïnteresseerd in de ander. Dus je hebt waarschijnlijk ook meer kans van slagen. Maar wat heeft een zeker persoon wat jou geïnteresseerd maakt in hem/haar? Is dat het uiterlijk, stralen we in de zomer allemaal als een zonnetje? Je gaat naar mijn mening het eerst op iemands uiterlijk af. Hij/zij heeft een leuke glimlach of mooie ogen, wat voor kleding draagt hij. Dat vergelijk je dan een met je droombeeld. En als er dan toch een aantal overeenkomsten zijn kijk je pas verder. Dan kijk je naar iemands gedrag en karakter. Hoe ligt hij/zij in de groep, is hij/zij tegen iedereen aardig, met wie praat hij/zij zoal. Daarna ga raak je aan de praat met elkaar en kijk je of je elkaar ligt en wie weet springen de vonken wel over. Pas dan kom je meer te weten over iemands innerlijk. Er wordt dan wel altijd gezegd dat uiterlijk niet van belang is, het is wel het eerste wat je ziet van iemand. En het heeft daarom ook de grootste invloed. Dus hoe komen we er bij dat uiterlijk helemaal niet belangrijk zou zijn?
Maar wat mag je nu wel doen en wat mag je beslist niet doen op een eerste date? Of wat als je iemand in de stad tegen komt? Wat is er dan gepast? Mag je juist niet zoenen, wat veel mensen ook niet doen bij een eerste date. Of moet je juist zoenen omdat je anders niet geïnteresseerd lijkt? En wil je meteen een relatie met diegene of is dit gewoon leuk voor een keer? Er is meestal ook veel drank in het spel tijdens het uitgaan, dus dan reageren mensen anders dan normaal. Dus hoe kan je daar dan ooit je liefde tegenkomen?
Liefde blijft een ingewikkeld spel, als je het zo kunt noemen. Voor sommige mensen is het inderdaad een spelletje en maken er soms zelfs een wedstrijd van met weddenschap en al. Ik vind dat je niet serieus met de liefde bezig bent als je daaraan mee doet. Je kunt er namelijk veel mensen mee kwetsen. Je speelt dan wel met iemands hart. En je hart is je gevoeligste plekje.
1-5-2007

Veertig dagen zonder seks

De afgelopen weken hebben de leerlingen van 4 en 5 zich beziggehouden met relaties en seksualiteit. Onze twee introlessen gaan over het dominante perspectief dat er volgens ons bestaat in de samenleving t.a.v. seksualiteit.
Wij houden de leerlingen voor dat ze zich in feite met drie vragen hebben bezig te houden:
• Hoe ziet het dominante perspectief eruit?
• Zijn er andere perspectieven mogelijk?
• Wat is voor mij het beste perspectief?

We vertellen de leerling dat het er niet om gaat het beste perspectief te kiezen, maar het perspectief, dat het beste bij hem past. Als je na goed nadenken het dominante perspectief als het voor jou beste perspectief kiest, heb je er in ieder geval over nagedacht in plaats van achter de massa aan te lopen die mogelijk zonder reflectie achter het dominante perspectief is gaan staan.

Omdat het voor iemand die midden in het dominante perspectief leeft moeilijk te zien is wat dat inhoudt, hebben we een aantal krantenberichten verzameld die volgens ons het dominante perspectief belichten. Volgens ons, zeggen we tegen de leerlingen, dus wees op je hoede. Misschien zien we heel andere dingen dan jij. De leerlingen krijgen ieder een stukje te lezen en moeten er de kenmerken van het dominante perspectief uithalen, die vervolgens op bord komen te staan.

Als alle teksten op deze manier bekeken zijn, hebben we een aantal uitspraken over het dominante perspectief verzameld. Een eerste vraag aan de leerlingen is: “Herken je deze uitspraken in de wereld om ons heen? Wat wel, wat niet?” Op deze wijze kunnen de leerlingen de uitspraken van anderen toetsen aan hun eigen ideeën en ervaringen in onze samenleving.

Meestal wordt een aantal uitspraken beaamd, bij sommige plaatsen de leerlingen kanttekeningen en soms wijzen ze een enkele uitspraak af.

Vervolgens krijgen de leerlingen een aflevering van ‘Veertig dagen zonder seks’ het befaamde Eo-programma met Arie Boomsma als presentator. De aflevering betreft Bregje, een achttienjarig meisje uit Boxmeer, MBO-er, die bekent sinds haar eerste schreden op het vrijerspad ondertussen zo’n 50 jongens lichamelijk geproefd te hebben. De aflevering duurt ongeveer 25 minuten en laat een meisje zien, dat haar behoefte aan aandacht probeert te verwezenlijken met seks met jongens. Toch wil ze leren vaker nee te zeggen, hoewel ze tegelijk zegt sinds haar eerste ervaringen seks steeds lekkerder te gaan vinden. We zien haar een afspraak hebben met een haar bekende jongen in een café op voorwaarde dat er geen seks van komt e het is een teleurstellend zicht. Ze slagen er niet in boven het niveau van koetjes en kalfjes uit te komen. In Blanès, het Spaanse equivalent van het Zeeuwse Renesse, houdt ze het goed vol, tot ze een leuke jongen ontmoet en lichtjes overstag gaat. In het slotgesprek geeft ze aan dat haar belofte om die veertig dagen zonder seks te leven ertoe geleid heeft dat ze enkele avonden en nachten met de nieuwe vriend gepraat heeft over allerlei zaken waardoor ze het gevoel kreeg, dat het toch aardig klikte tussen beiden.

De tweede aflevering die we laten zien is de aflevering met Mark, Noord-nederlander, stratenmaker, die zegt mee te doen omdat hij ook wel eens andere kanten van hemzelf wil laten zien. Waar Bregje hunkert naar aandacht is het Mark om stoer-zijn en -doen te doen. Zijn eerste meisje zegt dat hij een lieve jongen is behalve als hij bij zijn vrienden is. Het is ook aan taalgebruik, lichaamstaal en dansuitingen te zien. Ook hij gaat een avond uit met een meisje met wie hij eerder gezoend heeft; ditmaal in een restaurant en ook hier is het weer hilarisch te zien hoe de jongen stumpert als hij uit de vriendengroep op zoek naar seks wordt gehaald. Het etentje karakteriseert hij als saai, want je kunt een hoop dingen die je in een disco doet niet in een restaurant uitvoeren. Op driekwart van de veertig dagen ontspoort hij en heeft drie keer seks in vier dagen met twee verschillende meisjes. Een complicerende factor in deze aflevering is dat de omgeving weet wat Mark besloten heeft en als gevolg daarvan probeert een groepje meiden Mark letterlijk op te naaien, wat hem de nodige lichamelijke ongemakken geeft.

In het nagesprek worden de twee jongeren duidelijk op een hoop gegooid: het meisje wil aandacht en de jongen wil stoer doen, wat uiteindelijk op hetzelfde neerkomt. Stoer doen is ook een vorm van aandacht willen krijgen.
De meeste leerlingen zijn niet gecharmeerd van het gedrag van de jongeren, al kijken sommige jongens wel een tikje jaloers naar Mark.
Een aantal noemt hen oversekst, beschouwen seks als manier om aandacht te krijgen niet de beste manier daarvoor.
Nogal wat leerlingen nemen het woord ‘zielig’ in de mond, zeker als ze zien dat de seksloze afspraken op een mislukking uitlopen. Enkele leerlingen poneren de stelling dat deze twee jongeren nauwelijks kans hebben om aan een normale volwassen relatie te beginnen als ze op deze manier doorgaan. Het feit dat Bregje zegt enkele avonden gepraat te hebben met de nieuwe vriend, daardoor gemerkt heeft dat ze veel gemeenschappelijk hebben, levert vooral bij meisjes de opmerking op, dat je zonder communicatie en gesprekken nooit een serieuze en goede relatie kunt beginnen.
Als een jongen de simpele oplosing geeft: “Als ze verliefd worden, eindigt dit gedrag automatisch”, krijgt hij de opmerking terug: “Op deze manier zul je waarschijnlijk nooit verliefd worden.”

Op de vraag of ze deze jongeren in de opmerkingen over het dominante perspectief kunnen plaatsen, weten veel leerlingen mooie antwoorden te geven.

Vriendschap en liefde

Mijn afgelopen week is erg vreemd verlopen, ik heb nieuwe vrienden gemaakt en de relatie met mijn vriendin is na bijna anderhalf jaar verbroken. Dit vond ik wel een goede aanleiding om eens na te gaan denken over wat een relatie of vriendschap voor mij betekent.

De reden dat de relatie met mijn vriendin uit ging lag bij ons allebei, zij verwachtte ontzettend veel van mij, ze wilde dat ik elk moment dat ik kon bij haar was. Dat is een goed teken natuurlijk maar voor mij vergde het erg veel, uiteindelijk te veel. In het begin probeerde ik alles om de relatie te behouden, we spraken vaak af en hadden veel lol. Maar voor mij had het ook een andere, wat negatievere kant. Mijn vriendin was niet de enige persoon waar ik leuke dingen mee wil doen, mijn andere vrienden vonden het op een gegeven moment wel irritant dat ik er nooit voor hun was. Voor mij is vriendschap met elkaar leuke dingen doen, en niet alleen met mijn vriendin, ik heb bij ons op het dorp nog een aantal andere vrienden waar ik ook lol mee wil hebben, samen naar de stad, met zijn allen bij iemand de hele avond thuis hangen en gewoon gezellig doen. In mijn andere vrije tijd tennis ik met een goede vriend en ik kan gewoon niet alle dagen in de week vrij maken om mijn vriendin buiten school om te zien, ik zie haar tenslotte ook al elke dag op school. Vriendschap was voor mij uiteindelijk de reden om er een punt achter te zetten. Ik heb het er erg moeilijk mee gehad en heb mezelf ook afgevraagd, is dit het waard? Maar ik denk uiteindelijk van wel, het is net of er een hele last van mijn schouders is. We zijn nu gewoon vrienden en doen wat alle andere, normale vrienden ook doen, we praten gewoon met elkaar, gaan ook nog wel poolen in de stad zoals we al vaker hebben gedaan. De relatie is verbroken maar de vriendschap niet, en daar ben ik blij om, ik kan niet een relatie verbreken en dan die persoon nooit meer aankijken of aanspreken.

Ik heb de afgelopen tijd ook weer een goed aantal nieuwe vriendschappen opgebouwd. Ik zit sinds een paar maanden in een nieuw groepje voor de tennistraining, een van de jongens daar blijkt dezelfde interesses te hebben als ik en nu zit ik minstens één keer per week bij hem thuis op de bank over alles en niets te praten. Toen het uit was met mijn vriendin was hij een ontzettend goede steun voor me, dit is voor mij een teken dat er een goede vriendschap is, iemand die je helpt door dik en dun is een goede vriend. Omdat vriendschap zo veel voor mij betekent ben ik blij met de vrienden die ik heb, ze steunen me waar nodig, en ik help en steun hen waar nodig. Wat is een leven zonder vriendschappen? Ik denk dat het een hele sombere wereld moet zijn als je er altijd alleen voor staat.

Docenten die lessen geven over vriendschap, liefde of relaties zouden de bovenstaande tekst kunnen gebruiken om leerlingen te vragen hoe ze daarop reageren en wat ze zelf zouden doen.

Amerikaanse acceptatie van homorelaties

Gallup is een onderzoeksbureau in de VS, dat al meer dan 75 jaar onderzoek doet naar de menselijke natuur en het menselijke gedrag. Het wereldbekende onderzoeksbureau levert de geïnteresseerde lezer dagelijks de uitkomsten van allerlei onderzoeken die voortdurend de opvattingen van allerlei groepen monitoren.

25 mei berichtte Gallup dat de acceptatie van de Amerikanen van homoseksuele relaties de grens van 50 procent gepasseerd is. Tegelijkertijd daalde het percentage dat deze relaties moreel verkeerd noemt naar 43 procent, het laagste in het jarenlange onderzoek van Gallup naar Waarden en Opvattingen.

De belangrijkste veranderingen hebben plaatsgevonden bij mannen, en met name mannen onder de vijftig, waarbij een vooruitgang van 14 procent werd geboekt.

Republikeinen stijgen vijf procent, onafhankelijken en democraten respectievelijk 11 en 9 procent. Ook onder conservatieve Amerikanen is er een toename te zien van 5 procent, in mei 2010 zagen we een acceptatie van homorelaties van 33 procent.

Opvallend is ook de toegenomen tolerantie onder de katholieke Amerikanen, die met een toename van 16 % op een acceptatiegraad van 62 procent uitkomen.

Hetzelfde onderzoek laat zien dat de weerstand tegen het legaliseren van het homohuwelijk nog steeds bestaat bij 53 procent van de Amerikanen.

Jongeren in de landelijke jeugdmonitor

Bijna een kwart van de meisjes en vrouwen tussen de 15 en 25 jaar heeft ooit te maken gehad met seksueel geweld. Bij jongens ligt dit 4 procent lager. De meeste daders waren bekenden van het slachtoffer.
Dat staat in de Landelijke Jeugdmonitor, die minister André Rouvoet voor Jeugd en Gezin gisteren in ontvangst heeft genomen. De monitor stelt dat jongeren ’schrikbarend’ vaak slachtoffer worden van seksueel geweld. Van de meisjes geeft 7 procent aan te zijn verkracht, onder jongens ligt dit op 3 procent. Een op de tien meisjes heeft zich wel eens gedwongen moeten uitkleden, een op de vijf is tegen haar zin betast onder haar kleren. Bij jongens komt dit ook voor, alleen veel minder vaak.
De Landelijke Jeugdmonitor verscheen voor de twee keer. De samenstelling is in handen van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS), in opdracht van het ministerie voor Jeugd en Gezin. In de jeugdmonitor zet het CBS bestaande gegevens over kinderen en jongeren tot 25 jaar op een rijtje.

Demograaf Jan Latten van het CBS sprak van een historische omkering: de vrouwen van straks lijken over meer kennis te gaan beschikken dan de mannen. De afgelopen jaren is het aantal studenten aan een hogeschool hogeschool of universiteit toegenomen. De voorsprong die vrouwen daar hadden, hebben ze alleen maar vergroot. Jongens maken ook vaker dan meisjes hun school niet af. Hun grotere kwetsbaarheid is nu al terug te zien in de jeugdwerkloosheid. Die neemt door de economische crisis snel toe, maar treft vooral jongemannen. In het tweede kwartaal van 2009 zat bijna 13 procent van de mannen tussen 15 en 23 jaar zonder werk. Daarmee zijn ze de jonge vrouwen voorbijgegaan.

Jongens werken vaker in sectoren die meer te lijden hebben onder een crisis, zoals de ICT, de industrie en de bouw. Vrouwen doen vaak werk dat daar minder gevoelig voor is, zoals bij de overheid, in het onderwijs en in de zorg. „Bejaarden zijn er altijd”,
Trouw 1 december 2009

convention of those wounded in love

Ik heb eerder geschreven over Paolo Coelho en zijn werk. Evenals over zijn website ‘warrior of the light waarop hij regelmatig interessante dingen schrijft. Met name zijn sommige verhalen die hij daarop over mensen vertelt erg inspirerend en soms ook te gebruiken in de les. Omdat het over enkele dagen weer Valentijnsdag is, heb ik onderstaande tekst opgenomen, die als een soort overeenkomst voor liefdesgewonden gelezen kan worden. Het lijkt me interessant om leerlingen hiermee te laten stoeien over de ideeën die erachter zitten en de vraag in hoeverre ze het er mee eens kunnen zijn.

General provisions:
A – Whereas the saying “all is fair in love and war” is absolutely correct;

B – Whereas for war we have the Geneva Convention, approved on 22 August 1864, which provides for those wounded in the battle field, but until now no convention has been signed concerning those wounded in love, who are far greater in number;

It is hereby decreed that:
Article 1 – All lovers, of any sex, are alerted that love, besides being a blessing, is also something extremely dangerous, unpredictable and capable of causing serious damage. Consequently, anyone planning to love should be aware that they are exposing their body and soul to various types of wounds, and that they shall not be able to blame their partner at any moment, since the risk is the same for both.

Article 2 – Once struck by a stray arrow fired from Cupid’s bow, they should immediately ask the archer to shoot the same arrow in the opposite direction, so as not to be afflicted by the wound known as “unrequited love”. Should Cupid refuse to perform such a gesture, the Convention now being promulgated demands that the wounded partner remove the arrow from his/her heart and throw it in the garbage. In order to guarantee this, those concerned should avoid telephone calls, messages over the Internet, sending flowers that are always returned, or each and every means of seduction, since these may yield results in the short run but always end up wrong after a while. The Convention decrees that the wounded person should immediately seek the company of other people and try to control the obsessive thought: “this person is worth fighting for”.

Article 3 – If the wound is caused by third parties, in other words if the loved one has become interested in someone not in the script previously drafted, vengeance is expressly forbidden. In this case, it is allowed to use tears until the eyes dry up, to punch walls or pillows, to insult the ex-partner in conversations with friends, to allege his/her complete lack of taste, but without offending their honor. The Convention determines that the rule contained in Article 2 be applied: seek the company of other persons, preferably in places different from those frequented by the other party.

Article 4 – In the case of light wounds, herein classified as small treacheries, fulminating passions that are short-lived, passing sexual disinterest, the medicine called Pardon should be applied generously and quickly. Once this medicine has been applied, one should never reconsider one’s decision, not even once, and the theme must be completely forgotten and never used as an argument in a fight or in a moment of hatred.

Article 5 – In all definitive wounds, also known as “breaking up”, the only medicine capable of having an effect is called Time. It is no use seeking consolation from fortune-tellers (who always say that the lost lover will return), romantic books (which always have a happy ending), soap-operas on the television or other such things. One should suffer intensely, completely avoiding drugs, tranquilizers and praying to saints. Alcohol is only tolerated if kept to a maximum of two glasses of wine a day.

Final determination: Those wounded in love, unlike those wounded in armed conflict, are neither victims nor torturers. They chose something that is part of life, and so they have to accept both the agony and the ecstasy of their choice.

And those who have never been wounded in love will never be able to say: “I have lived”. Because they haven’t.

Copyright @ 2007 by Paulo Coelho

veertig dagen zonder seks

Het EO-programma ’40 dagen zonder seks’ moet nog beginnen en nu al snakken veel kerken, jongerenorganisaties en scholen naar een discussie over seksualiteit. Bij de EO en presentator Arie Boomsma zijn daartoe al tientallen verzoeken binnengekomen.

In het programma worden vier meiden en drie jongens gevolgd tijdens hun uitdaging om veertig dagen geen seks te hebben. Ze worden gevolgd door de camera tijdens het uitgaan en gaan in gesprek met presentator Arie Boomsma over snackseks en liefde.

„Iedereen vindt het blijkbaar toch moeilijk om erover te praten en ze grijpen het programma nu aan om dat wel te gaan doen”, vertelt Boomsma.

Hij spreekt van zes tot zeven verzoeken per week die bij hem of de EO binnenkomen. De Evangelische Omroep wil niet zelf in die discussie stappen of daarin de leiding nemen, licht Boomsma toe. „Met ’40 dagen zonder seks’ willen we alleen de brug zijn naar die discussie.”

Uit een onderzoek van de EO, uitgevoerd door Ruigrok/NetPanel, blijkt dat christelijke jongeren over het algemeen weinig openheid ervaren als het gaat om seksualiteit. Uit het onderzoek blijkt onder meer dat 64 procent van de gelovige jongeren niet open over seksualiteit kan praten

in de kerk of in het gezin. Bovendien blijkt dat bijna de helft van alle jongeren naar porno kijkt

(41 procent) tegenover een op de drie christelijke jongeren (35 procent). Uit het onderzoek komt ook naar voren dat christelijke jongeren vaker liegen dan niet-christelijke jongeren over de vraag of ze wel eens geslachtsgemeenschap hebben gehad.

Van alle jongeren ontkent 17 procent dat ze seks hebben gehad, terwijl dat wel zo is.

Op de site van de EO is de nodige informatie te vinden. Een trailer met informatie over de afleveringen, waar allesbehalve vrome praat wordt verkocht door de jongeren geeft een realistisch beeld van wat de kijker kan verwachten. Na de 7 (?) afleveringen is ook een dvd verkrijgbaar met alle uitzendingen erop.

Hieronder de achtergrondverhalen van de eerste twee afleveringen.

Seksdate of trouwmeisje?

Nederland 3 dinsdag 8 januari 2008 om 20:30

Niels – 40 dagen zonder seks

In de eerste aflevering volgen we Niels (21). Hij studeert HBO Facility Management en woont nog bij zijn ouders. Niels heeft veel vriendinnen, maar maakt onderscheid tussen meisjes om mee te trouwen en ‘losse’ meisjes.

Zijn mobiele telefoon is zijn grootste wapen om aan seks te komen. Niels: “Ik krijg regelmatig een sms-je of ik langs wil komen. Meestal vragen ze dan of ik ‘film kom kijken’. Dan weet ik wel hoe laat het is…”

Niels wil weten hoe hij reageert als hij 40 dagen geen seks heeft en hij wil kijken of hij zich weer durft open te stellen voor een ‘trouwmeisje’. Maar als zijn 40 dagen zijn ingegaan, blijft zijn inbox volstromen. En als hij dan ook nog met zijn klas naar Madrid gaat op excursie wordt het voor Niels wel heel erg moeilijk.

‘Ik kan geen nee zeggen tegen seks’

Nederland 3 dinsdag 15 januari 2008 om 20:30

Bregje – 40 dagen zonder seks

Bregje (18) doet MBO Multimedia en kan absoluut geen nee zeggen tegen seks. Bregje staat in het dorp waar ze woont er om bekend dat ze nogal makkelijk in bed te krijgen is.

Bregje: “Ik doe mee aan 40 dagen zonder seks omdat ik wil leren om vaker nee te zeggen en dat ik echt niet zo’n slet ben zoals veel mensen in mijn omgeving denken”.

Maar of dat gaat lukken? Direct na het ingaan van Bregjes 40 dagen staat er namelijk een heftig uitgaansavondje op het programma. En dan blijken oude patronen toch moeilijk te doorbreken. Als ze dan ook nog met een vriendin op vakantie gaat naar Blanes, is het maar de vraag of Bregje haar 40 dagen tot een goed einde gaat brengen.
[Trouw 2-1-2008]