Categoriearchief: tolerantie

Hindoetempel gereinigd

Het kastenstelsel blijft een hardnekkig verschijnsel in het India van vandaag. Reuters berichtte op 1 oktober 2014 dat de regering van de Indiase staat Bihar een onderzoek heeft bevolen na berichten dat een hindoetempel gereinigd en de beelden gewassen waren na het bezoek van de gouverneur van de deelstaat, die tot een lagere kaste behoort.

Gouverneur Jitan Ram Manjhi, een lid van de Muhasargemeenschap, zei dat hem verteld was dat dat het heiligdom in het Madhubanidistrict gezuiverd was na zijn bezoek een maand eerder. Hij zeo het onderzoek bevolen te hebben omdat het belangrijk is kastendiscriminatie in de samenleving te belichten, zodat de verantwoordelijken hiervoor bestraft kunnen worden.

Op kaste gebaseerde discriminatie, de zogenaamde ‘onaanraakbaarheid’ werd verboden in India in 1955, maar de eeuwenoude feodale verhoudingen blijven in grote delen van India nog intact en Dalits hebben nog steeds met vooroordelen te maken in iedere sector van onderwijs tot de arbeidswereld.

Manjhi is de derde Dalit die gouverneur in Bihar werd sinds India’s onafhankelijkheid in 1947.  Vijftien procent van de bevolking van Bihar behoort tot de lagere kasten.

“Onaanraakbaarheid is een misdaad in ons land. Ook gewone mensen mogen er niet onder lijden,” is de overtuiging van de minister van voeding en prominent Dalit politicus Ram Vilas Paswan.

Eerder kwam het bericht van Human Rights Watch, dat honderdduizenden leden van lagere kasten in India gedwongen worden menselijke uitwerpselen te ruimen uit droge toiletten en publieke riolen, ondanks een verbod op deze discriminerende en onwaardige praktijk.

 

Tien beelden om te huilen

Op www.upworthy.com kom je regelmatig video’s en illustratiereeks tegen die je aan het denken zetten. De serie foto’s die je op http://www.upworthy.com/here-are-10-images-by-the-time-i-reached-the-third-one-i-was-crying-by-the-10th-i-was-furious?c=upw1 ziet zijn zwart-wit foto’s met erop een naam en de laatste woorden van die persoon.

Aan het eind van de serie foto’s worden de laatste woorden verklaard. Het zijn allemaal de laatste woorden van zwarte mannen die door politiemensen gedood zijn, de meesten zonder dat er enige aanleiding voor was. Het racisme van de  gemiddelde Amerikaanse politiemens is schokkend.

Racisme is

De Belgische moslima Alia S. schrijft een blog op de website www.kif.kif.be over haar ervaringen in de Belgische samenleving. Een indrukwekkende tekst is de hieronder opgenomen bijdrage over racisme, waarin ze velerlei kanten van het verschijnsel op verrassende wijze laat zien.

>>> Deze blog dateert van april 2013 en werd door de redactie terug in the picture geplaatst omwille van de actuele waarde ervan.  

Ik weet niet wat er erger is: racisme op zich of het niet meer raar opkijken als je met racisme geconfronteerd wordt.

Zoals die éne keer dat die vrachtwagenchauffeur zijn raam naar beneden draaide en ‘makkak’ naar mij riep terwijl ik wachtte tot het mannetje op groen zou springen aan het stoplicht. Ik gaf geen krimp, mijn blanke medestudente daarentegen spreekt er nu jaren later nog steeds over. ‘Weet je nog?’

Of onlangs nog toen iemand tijdens een woordenwisseling greep naar mijn afkomst en mijn religie om in een schreeuwerige taal zijn gelijk te halen. Ik probeerde de man te bedaren en wees hem erop dat ik hem heus wel kon horen als hij een paar decibels lager zijn racistische lofzang zou afsteken. Even leek hij van zijn melk, dat verwachtte hij niet, dan moest hij maar zijn bazooka bovenhalen. Hij had namelijk enkele woorden in het Arabisch geleerd, over moeders enzo, daar ging hij mij misschien iets zichtbaarder mee kunnen raken.

De rest van haar betoog is te lezen de blog van alia s.

Schoolmusical ‘Like’

Voor de vijfde keer zijn theatermakers Eva Mathijssen en Arto Boyadjian erin geslaagd een schoolmusical te schrijven, die zowel past bij de leefwereld van de doelgroep als een even actueel thema aansnijdt, namelijk het cyberpesten, warvan we weten dat het al verschillende dodelijke slachtoffers heeft gekend.

‘It’s like – you know – everybody does it’ meent Caroline – de Amerikaanse uitwisselingsstudent – als ze gevraagd wordt naar cyberpesten bij haar op school. In de schoolmusical ‘Like’ besluit de schoolkrantredactie te onderzoeken hoe het met het internetgedrag van hun schoolgenoten staat. Ze willen weten hoe een roddel zich via internet verspreidt. Bodil – het uiterst zelfverzekerde meisje dat de cartoons voor de schoolkrant tekent – biedt zichzelf aan als degene over wie de roddel verspreid mag worden. Immers: zij hebben de roddel bedacht en zo’n vaart zal het toch niet lopen..?”

Het loopt echter wel uit de hand en wat er met Bodil, de redactie en de pesters gebeurt is het onderwerp van de schoolmusical ‘Like’.

Meer informatie is te vinden op  http://www.deschoolmusical.nl , waar ook informatie te vinden is over de vorige vier door de scholen positief ontvangen musicals.

Voor deze musical heb ik een lesbrief geschreven.  (Cyber)pesten is een onderwerp dat de scholen stevig in beroering brengt, omdat het ook een beroerde manier is om met mensen om te gaan. In het pdf-document ‘lesbrief Like’ vind je de opdrachten voor de leerlingen , aangevuld met een docentenhandreiking terug. Het bestand is op de webstek te vinden, is echter vergrendeld, dus alleen te lezen, om auteursrechtelijke redenen.

 

Lesbrief bij schoolmusical Bende

Na de musicals ‘Rauw op je dak’, ‘Bende’ en ‘Kansloos’ hebben Eva Mathjssen en Arto Boyadjian zich aan hun vierde musical gewaagd ‘De Jeugd van Tegenwoordig’. Zij hebben vijf jaar geleden de laatste door de NCRV uitgebrachte kerstmusical gemaakt en hebben na het stopzetten van een twintigjarige traditie door de NCRV zelfstand het stokje overgenomen. Als je als docent betrokken bent bij het produceren van een schoolevenement, is het aan te bevelen een kijkje te nemen op http://www.deschoolmusical.nl. Ben je er niet rechtstreeks bij betrokken, dan is het misschien een idee de mensen die dat in hun portefeuille er opmerkzaam op te maken, want ook die mensen komen soms ideeën te kort.
Voor de musical ‘Bende’ heb ik de lesbrief gemaakt. Het thema van de musical en de lesbrief is ‘hokjesgeest’.
De inhoud van de lesbrief:
Over wie hebben we het?
Het verhaal van de musical
Over de hokjesgeest
Wat anderen ervan gezegd hebben
Waar is mijn hokje?
Kan ik uit mijn hokje komen?
In de schoenen van een ander
De tekst is uiteraard toegeschreven naar de inhoud van de musical, maar verschillende onderdelen kunnen collega’s mogelijk op ideeën brengen. Om auteursrechtelijke redenen is de tekst wel te downloaden en te lezen, maar niet te veranderen of af te drukken. Je vindt hem op http://www.uitgeverijwvdoever.nl/download/lesbriefbende.pdf

Homohuwelijk en slavernij

In zijn CNN-blog schrijft Stephen Prothero regelmatig over de verhouding tussen politiek en religie in de Verenigde Staten. Hij ging op 10 mei 2012 in op de discussie over het homohuwelijk.
“ In paginagrote advertenties in de kranten van North Carolina, dat zich in zijn wetgeving uitsprak tegen het homohuwelijk, zei Billy Graham: “De bijbel is er duidelijk over – Gods definitie van het huwelijk is dat tussen man en vrouw.” In een interview met Robin Roberts van ABC zei president Obama, dat wanneer hij en zijn vrouw “over ons geloof nadenken, is het grondprincipe niet alleen Christus die zich voor ons opofferde aan het kruis, maar het is ook de Gulden Regel, dat je anderen moet behandelen zoals jij door hen behandeld wilt worden.”

Prothero merkt fijntjes op dat beide mannen feiten weglieten die hun zaak niet ondersteunden. Graham repte nergens van de vele polygamie die je in de christelijke bijbel kunt vinden. Obama negeerde de vele passages, waarin met name mannelijke homoseksualiteit stevig wordt afgekeurd.

Prothero vallen in dit debat twee dingen op: “Het eerste is dat beide kanten het debat in religieuze termen voeren. Konden de republikeinen vroeger beweren dat de democraten een seculiere agenda proberen te verwezenlijken, nu zitten ze in veel moeilijkere positie om te beweren dat links een ‘neptheologie’ predikt, zoals Santorum Obama verweet.
Ten tweede is het opvallend dat dit debat het slavernijdebat van voor de burgeroorlog in Amerika spiegelt. Toen lazen de voorstanders van de slavernij sleutelpassages in de bijbel op een commonsense manier en concludeerden dat God voor de slavernij was. Terwijl tegenstanders van de slavernij meer naar de ‘geest’ dan naar de ‘letter’ van de bijbelse tekst zochten met als conclusie dat slavernij in strijd was met zowel ‘je naaste liefhebben’ als de Gulden Regel. …. Veel Amerikaanse christenen in die tijd WISTEN gewoon, dat slavernij verkeerd was, dus leerden ze de bijbel op een andere manier te lezen.”
Prothero geeft de Grahamvleugel het advies nog eens goed naar het debat over de slavernij te kijken, nu er een brede beweging in de VS is die positiever is komen te staan tegenover het homohuwelijk. Hij besluit: “Wanneer zij prediken wat ze zien als de ‘duidelijke’ boodschap van de Schrift, zwemmen ze niet alleen tegen het tijd van de geschiedenis in. Ze brengen ook nog eens hun eigen godsdienstige traditie in gevaar.”

Wie de transcriptie van Obama’s interview met de ABC-verslaggever wil nalezen kan dat op http://sojo.net/blogs/2012/05/10/transcript-president-obamas-abc-news-interview-same-sex-marriage

http://www.allout.org/ is eem webstek, waar mensen kunnen tekenen dat ze de houding van Obama voor het homohuwelijk op prijs stellen.

The Great Dictator Speech

In 1940 verschijnt The Great Dictator in de Amerikaanse bioscopen. Charly Chaplin speelt daarin de joodse kapper die leeft in Tomainia, waar Adenoid Hynkel aan de macht is gekomen als dictator met wereldomspannende aspiraties. De joodse kapper heeft een sterke gelijkenis met de dictator en als hij met zijn vriend Schultz de gevangenis ontlucht in militair uniform wordt hij door de troepen van Hynkel aangezien voor de dictator zelf. Hij moet voor de troepen een toespraak houden en die klinkt heel anders dan de machthebbers verwachtten.

Het is een van de mooiste toespraken in de geschiedenis van de film. Hij gaat over menselijkheid, hebzucht, gelijkheid, onderdrukking, macht van het volk, democratie en wat al niet meer.

Bij veel verschillende themata is dit fragment te gebruiken. Met name als het gaat om inspiratie – wat drijft je – is het een prachtig voorbeeld van wat woorden met mensen kunnen doen. De speech is in het Engels op youtube te vinden. Een mooie bewerking, met Nederlandse ondertitels, maar ook met beelden van actuele en brandende kwesties die de tekst nog grotere impact geven, is te vinden in de videodatabank van Thomas via http://www.kuleuven.be/thomas/algemeen/videodatabank/view/12347/

Voor wie de tekst niet kent, het begin ervan:
I’m sorry, but I don’t want to be an emperor. That’s not my business. I don’t want to rule or conquer anyone. I should like to help everyone, if possible, Jew, gentile, black man, white. We all want to help one another. Human beings are like that. We want to live by each other’s happiness — not by each other’s misery. We don’t want to hate and despise one another.
In this world there is room for everyone. And the good earth is rich and can provide for everyone. The way of life can be free and beautiful, but we have lost the way. Greed has poisoned men’s souls, has barricaded the world with hate, has goose-stepped us into misery and bloodshed. We have developed speed, but we have shut ourselves in. Machinery that gives abundance has left us in want. Our knowledge has made us cynical. Our cleverness, hard and unkind. We think too much and feel too little. More than machinery we need humanity. More than cleverness we need kindness and gentleness. Without these qualities, life will be violent and all will be lost.
The aeroplane and the radio have brought us closer together. The very nature of these inventions cries out for the goodness in men, cries out for universal brotherhood, for the unity of us all.
Rest van de Engelse toespraak is te vinden op http://en.wikiquote.org/wiki/The_Great_Dictator

Ik houd van deadlines

Het lijkt wel of wij mensen geboren worden met een ingebouwde neiging tot uitstelgedrag. Hoe vaak hoor ik niet in de loop van december mensen zeggen: op 1 januari stop ik met roken, ga ik afvallen, minder geld uitgeven, terwijl het enig juiste moment om met een verkeerde gewoonte te stoppen nù is, geen minuut later.
Mijn stelling is dat daarom ook de dood in ons systeem ingebouwd is: als we niet dood zouden gaan, zou er bijzonder weinig uit onze handen komen. Als ik bij een gedachtenexperiment in de bovenbouw vraag, wat zou je doen als je duizend jaar zou worden, is er altijd een stevige minderheid die grapt: “dan zou ik 200 jaar over de middelbare school doen!”.
Het is ook om die reden dat ik van deadlines houd, zelfs en zeker voor mijzelf. Zonder de deadline van deze Keten zou dit stukje misschien nooit geschreven zijn. Ik weet van mezelf dat ik een deadlinewerker ben en daar ben ik niet trots op. Het heeft mijzelf en anderen best weleens in de problemen gebracht. Vandaar dat ik nu op latere leeftijd er alles aan doe om toch enig respijt in te bouwen.

Voor leerlingen lijken deadlines meer op bewuste pogingen van docenten om hen het leven zo zuur mogelijk te maken. Helaas voor hen heb ik daar een andere mening over. Deadlines op de middelbare school zijn uitstekende leermomenten om rampen in het latere leven te voorkomen. Er zijn nu eenmaal altijd grenzen, die anderen mij stellen en waar ik niet ongestraft overheen kan gaan. Een leerling was boos op me, omdat hij een opdracht 16 minuten te laat had ingeleverd en daarvoor twee punten aftrek kreeg. Het was maaaar 16 minuten, etc. “Zo raak ik mijn compensatiepunt voor levensbeschouwing kwijt, meneer!” met een gezicht alsof ik verantwoordelijk zou zijn voor zijn punten. Hoe flauw het ook mag zijn, ik ben niet op mijn beslissing teruggekomen. Ik heb geen zin om de problemen die mensen zelf creëren voor hen op te lossen. Wie op een middelbare school is geraakt, kan rekenen, gemiddeldes berekenen en in zijn agenda schrijven wanneer een opdracht moet zijn ingeleverd. Wie blindelings vertrouwt op de virtuele wereld van internet en vervolgens geen toegang tot Itslearning kan krijgen, leert dan misschien enige ruimte in te bouwen om risico’s voor te zijn. Deze leerlingen kunnen dan grotere problemen later voorkomen door serieus op dit soort grenzen te letten. Als ik mijn belastingaangifte te laat inlever, krijg ik een boete. Wordt er achter mijn tuin een reeks huizen gebouwd, waar ik niet van gecharmeerd ben en waarvoor ik schadeloos gesteld wil worden, dan moet ik de wettelijke termijn om bezwaar te maken in acht nemen, anders kan het me duizenden euro’s kosten. Als je straks in een bedrijf wilt werken en je sollicitatieformulier komt na de datum, die in de advertentie staat, dan heb je het nakijken. En als je in dat bedrijf werkt en je moet tijdig een offerte uitbrengen, kun je naar de opdracht fluiten als je na de gestelde tijd alsnog met een leuke aanbieding komt.
Mijn 16-minuten-te-laatleerling lijkt op die leerling die naar zijn pta-cijfers kijkt en dan ontdekt, dat zhij een 5,4 gemiddeld staat. “Meneer, als u die opdracht wat hoger waardeert, wordt het gemiddelde een 5,45, dat wordt 5,5 en dan krijg ik een 6.” Hoewel ik het 5,45-verhaal volstrekt maf vind – maar ja, het is verordonneerd door de wetgever – gaat het tegen mijn principes in om alweer iemand anders problemen, die hij zelf had kunnen voorkomen op te lossen.
Wie zo graag de grenzen opzoekt, moet ook de risico’s ervan aanvaarden en niet die op een ander afschuiven!

Vrouw in auto leidt tot meer seks

Het onderstaande bericht zou even humoristisch zijn als de samenvatting van de bijbel door de kindergeest, als het niet op werkelijkheid gebaseerd was. Maar het is de tragische werkelijkheid in het Saoedi-Arabië van vandaag:

“Blijkbaar zal het laten autorijden van Saudische vrouwen tot meer seks leiden, volgens de religieuze raad. Een ‘wetenschappelijk rapport is verschenen in Saoedi-Arabië, dat beweert dat het autorijden eveneens tot homoseksualiteit en pornografie leidt.
Deze opzienbarende conclusies werden getrokken door islamitische geleerden op de Majlis al-Ifta’ al-A’ala, Saoedi-Arabisch hoogste religieuze raad, daarbij ondersteund door Kamal Subhi, eem voormalige professor aan de Koning Fahd Universiteit.
Het rapport waarschuwt ervoor dat het toestaan aan vrouwen om auto te rijden een vloedgolf aan prostitutie, pornografie, homoseksualiteit en echtscheiding zou veroorzaken.

Binnen tien jaar nadat het verbod zou worden opgeheven, beweren de opstellers, zouden er geen maagden in het islamitische koninkrijk meer zijn. En het rapport stelde dat ‘morele achteruitgang’ reeds te zien is in andere moslimlanden waar vrouwen wel achter het stuur mogen zitten.
In het rapport beschrijft professor Subhi een situatie in een koffiehuis in een niet nader genoemd islamitisch land: “Alle vrouwen keken naar mij. Een maakte een gebaar dat ze beschikbaar was.. Dit gebeurt er als je vrouwen auto laat rijden.”

Het verbazingwekkende rapport verschijnt nadat Shaima Jastaniya, een Saoedische vrouw van 34, tot tien zweepslagen veroordeeld was na betrapt te zijn op autorijden in Jeddah.”
Bron: UK Daily Mail 2 december 2011

Het laatste avondmaal 3

De afgelopen jaren zijn bewerkingen van het laatste avondmaal al dan niet negatief in de publiciteit gekomen. De precieze data heb ik niet meer kunnen achterhalen, maar ze zijn allemaal van na het jaar 2000.

De eerste komt uit Ierland en toont Jezus en zijn leerlingen tijdens het gokken gedurende het laatste avondmaal. “Er is een plek voor plezier en spellen,” zegt PaddyPower.com, de Ierse bookmaker. Maar de advertentie is niet iedereen even welgevallen.
De billboardgrote posters, te zien in de Ierse hoofdstad passen Leonardo dan Vinci’s beroemde schilderij om Jezus met een stapel pokerfiches, Judas met dertig zilverstuken en andere apostelen die de kaarten aan het schudden zijn.

Pater Micheal MacGreil, een jezuietenpriester in het centrum van Dublin noemde de advertentie ‘zeer ongepast en vulgair. “Het is een belediging voor de godsdienstige gevoeligheden van veel mensen en moet onmiddellijk teruggetrokken worden.”

Mag het ietsje anders zijn?

Nogal wat jongeren denken dat ze altijd hun eigen beslissingen nemen. Ze zijn hoogst verbaasd als ze te horen krijgen dat het dan wel opvallend is dat ze precies hetzelfde denken en doen als de groep waartoe ze horen.  Wie als volwassene driekwart van zijn beslissingen neemt zonder af te gaan op wat anderen zeggen, is in mijn ogen al heel ver. Datzelfde van een jongere onder de 20 verwachten is veel te veel gevraagd. ?Onderzoek levert het volgende beeld op:”Jongeren zoeken vrienden die op henzelf lijken. Een jongere die zichzelf extravert en vriendelijk vindt, gaat op zoek naar vrienden met die eigenschappen. Dat is de conclusie van Maarten Selfhout, onderzoeker bij de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO).
Selfhout analyseerde de gegevens van twee langlopende onderzoeken onder jongeren. Hij kwam tot de conclusie dat vriendschap bij jongeren vooral draait om „ikke, ikke en nog eens ikke”. Ze zoeken leeftijdgenoten die wat karakter betreft hun spiegelbeeld zijn. „Bij jongere adolescenten speelde ook de muziekvoorkeur een grote rol. Jongeren met een voorkeur voor muziek die niet mainstream is zoals hiphop of metal, raken vaak bevriend met jongeren met dezelfde muzieksmaak”, aldus de onderzoeker.?Selfhout onderzocht ook wat voor invloed de vriendschappen op jongeren hebben. Hij ontdekte dat crimineel gedrag van jongens vaak toeneemt, als ze criminele vrienden hebben. Voor meisjes geldt dat niet. „Zij kunnen wel op een andere manier nadeel ondervinden van vriendschappen: zij lopen een hoger risico om depressief te worden als zij een lage kwaliteit van vriendschap ervaren. “[bron: Trouw]
Scherp gezegd: jongeren zijn als de dood om zich te binden aan mensen die anders zijn dan zijzelf.  Anders-zijn wordt als vreemd, bedreigend, als iets wat hen onzeker maakt ervaren.  Het onderzoek van Schelfhout doet me ook begrijpen, waarom we in de schoolhal steeds plukjes op elkaar lijkende mensen tegen kunnen komen. Een gothic die in een groepje kakkers verzeild raakt, ziet er hoogst ongelukkig uit.
Het wachten is op de werkelijk onafhankelijke vriendengroep. Die bestaat uit enkele kakkers die interesse hebben voor de ideeën en het gedrag van de gotic in de groep. De gothic kan uren bomen met de fanatieke NAC-supporter, die op zijn beurt weer een intense band heeft met het lesbische meisje in de groep. Het lesbisch meisje heeft een aparte band met de Marokkaanse die thuis altijd beweert dat homoseksualiteit vies is. Soms gaan ze niet met elkaar uit, maar ze zien elkaar wel om ervaringen uit te wisselen, elkaar te helpen bij de zaken die ieder moeilijk vindt ongeacht zijn voorkomen en kleding. Als ze wel uitgaan, doen ze ieder verbaasd staan die hen ziet, want de groep spreekt niet dezelfde taal: het gaat van Bredaas dialect naar aardappelkeelnederlands tot allochtone straattaal. En allemaal verstaan ze elkaar, omdat ze dat willen.  Kleurrijk is de groep ook, zowel in huidskleur als in kleding. Het sobere zwart van de gothic is een fraai contrast met de bling-bling kleding van de Marokkaan. De NAC-kleuren steken mooi af tegen de Armani-outfit van de kakker.
Het zal wachten tot sint-juttemis worden. Een hallucinatie, een fata morgana, meer is het niet wat ik hierboven gedroomd heb. Wakker worden, jongen, het is weer tijd voor de grauwe werkelijkheid!
Verschenen in De Keten, oktober 2009

Last van racisme?

Een oud-leerlinge schreef onderstaande tekst op haar facebookpagina:

Your car is Japanese. Your pizza is Italian. Your beer is German. Your wine is Spanish. Your democracy is Greek. Your coffee is Brazilian. Your tea is Chinese. Your watch is Swiss. Your fashion is French. Your shirt is Indian. Your shoes are Thai. Your radio is Korean. Your vodka is Russian. And then complain: Your neightbour is an immigrant? Pull yourself together!

Amerikaanse acceptatie van homorelaties

Gallup is een onderzoeksbureau in de VS, dat al meer dan 75 jaar onderzoek doet naar de menselijke natuur en het menselijke gedrag. Het wereldbekende onderzoeksbureau levert de geïnteresseerde lezer dagelijks de uitkomsten van allerlei onderzoeken die voortdurend de opvattingen van allerlei groepen monitoren.

25 mei berichtte Gallup dat de acceptatie van de Amerikanen van homoseksuele relaties de grens van 50 procent gepasseerd is. Tegelijkertijd daalde het percentage dat deze relaties moreel verkeerd noemt naar 43 procent, het laagste in het jarenlange onderzoek van Gallup naar Waarden en Opvattingen.

De belangrijkste veranderingen hebben plaatsgevonden bij mannen, en met name mannen onder de vijftig, waarbij een vooruitgang van 14 procent werd geboekt.

Republikeinen stijgen vijf procent, onafhankelijken en democraten respectievelijk 11 en 9 procent. Ook onder conservatieve Amerikanen is er een toename te zien van 5 procent, in mei 2010 zagen we een acceptatie van homorelaties van 33 procent.

Opvallend is ook de toegenomen tolerantie onder de katholieke Amerikanen, die met een toename van 16 % op een acceptatiegraad van 62 procent uitkomen.

Hetzelfde onderzoek laat zien dat de weerstand tegen het legaliseren van het homohuwelijk nog steeds bestaat bij 53 procent van de Amerikanen.

Ten akelige onverdraagzamen

Na de lijst van mensen die joden gered hebben trof ik op http://listverse.com een lijst aan van mensen die hun leven in dienst van haat en anti-denken stelden.

De stichter van de Black Muslims ‘Nation of Islam’ verkondigde dat God als eerste de zwarten schiep en dat de blanken het resultaat waren van een mislukt experiment van een zwarte wetenschapper die slaven voor de zwarten wilde creëren.

Henry Ford, de autofabrikant, was ook de grootmeester van het antisemitisme in de Verenigde Staten. Hij bundelde zijn artikelen uit zijn eigen krant in een boek “The International Jew: The World’s Foremost Problem”.
De man is de enige Amerikaan die positief geciteerd wordt in ‘Mein Kampf’

Samuel Bowers, de Imperial Wizard of the White Knights of the KKK, was verantwoordelijk voor de moord op diverse burgerrechtenactivisten. In 1967 liet hij bommen leggen bij een aantal joodse instellingen.

Yahweh ben Yahweh, oprichter van Nation of Jahweh, beweerde dat de zwarten de ware afstammelingen van de twaaf stammen van Israel zijn; hij verklaarde zich later ook zoon van God en Messias die gezonden was om blanken en joden te doen verdwijnen. Hij werd gevangengezet wegens samenzwering nadat in de omgeving van Miami 23 wrede moorden op aanhangers hadden plaatsgevonden.

Jack T. Chick is een fundamentalistische christelijke predikant, die vooral bekend is vanwege zijn handgetekende stripboeken ‘Chick Tracts’, waarmee hij zowel een heftig antikatholicisme als een anti-evolutionisme uitdraagt. Hij beweert dat de katholieke kerk het nazisme uitgevonden heeft om de joden uit te roeien.

Ian Paisley is wereldwijd bekend om zijn onverzoenlijke houding jegen het ‘papendom’, zoals hij het noemt en organiseerde elke mogelijkheid tot protest om zijn ongenoegen met het nodige misbaar kenbaar te maken.

The Mexica Movement is een groep die er van uitgaat dat alle inheemse Amerikaanse volkeren tot een ethnische groep behoren en de groep bepleit de repatriëring van alle blanken terug naar Europa, waarbij dwang eventueel gewenst is.

William Joseph Simmons was een voormalige predikant uit Georgia die de tweede KKK vormde na de ineenstorting van de eerste en wist de Klan tot een beweging van 20 miljoen leden te ontwikkelen.

Richard Girnt Butler was de stichter van de Aryan Nations in de zeventiger jaren. Joden zijn afstammelingen van Satan door middel van Eva. De groep predikt raciale scheiding en haat jegens alle niet-blanken.

Nummer 1 in de lijst van onverdraagzamen is Adolf Hitler, wiens rabiate antisemitische ideeën tot de tweede wereldoorlog en de holocaust leidde.

Meer informatie over deze mensen is te vinden op http://listverse.com/2010/02/12/10-terrible-bigots-in-modern-history/

Test je radicalisering

In Trouw, een zaterdageditie, waarvan ik de datum helaas niet heb genoteerd, schreef Jan Durk Tuinier in een zogenaamde ‘Denktank’ over het testen van je radicalisering:
“Onze stichting [Stichting Vredeseducatie Utrecht, wjm] doet regelmatig een oefening met deelnemers van uiteenlopende godsdiensten, politieke opvattingen en culturen. De oefening heet ‘de Radicaliteitsladder’. We gebruiken de kenmerken waarmee de Nederlandse inlichtingendienst, de AIVD, radicale personen van allerlei soort en snit in de gaten probeert te houden. Iedereen kan nu dus zijn eigen radicalisering beoordelen. Zijn de volgende kenmerken op u van toepassing?
1. Ik heb idealen.
2. Ik sluit me aan bij een groep die hetzelfde denkt als ik.
3. Ik wil anderen overtuigen van mijn geljk.
4. Ik laat geen andere meningen toe.
5. Ik zet mijn eigen twijfels opzij.
6. Ik ben bereid geweld te gebruiken.
7. Ik ben bereid mijn leven te geven voor het goede doel.

Voor de meeste mensen gelden de kenmerken 1 en 2. Soms 3. Fundamentalisten kiezen ook voor 4 en 5. Enkele mensen zijn bereid geweld te gebruiken, maar de meesten komen niet zover. Gelukkig maar.”