Categoriearchief: webstekken

Reliwerk

Voor docenten levensbeschouwing is www.reliwerk.nl een aanbevelenswaardige webstek. Enerzijds, omdat je goed op de hoogte wordt gehouden van beschikbare vacatures in het levensbeschouwelijke werkveld, zowel in binnen- als buitenland.
Daarnaast heeft de webstek ook een uitstekende boekenrubriek betreffende zaken, die op de een of andere manier gerelateerd zijn aan levensbeschouwing in al zijn aspecten. Het is de moeite waard daar regelmatig kennis van te nemen.
Niet te versmaden zijn de regelmatig verschijnende interviews met reliprofessionals, die zeer zinnige dingen te zeggen hebben. Het archief laat je ook terugkijken tot de eerste interviews in 2011.
Voor wie surfen te arbeidsintensief wordt, kan zich abonneren op de RSS-feeds, waaruit je dan zelf kunt kiezen waar je aandacht aan wilt besteden.

Tien beruchte voorbeelden van omstanderverhalen

Een tweede interessante lijst is die van ‘Ten Notorious Cases of the Bystander Effect’, met andere woorden, verhalen van mensen die erbij stonden, maar niets gedaan hebben. Interessant lijkt me om leerlingen te laten zoeken naar de motieven die mensen hebben om liever toeschouwer dan helper te worden. Gaat het steeds om angst, gevaar voor eigen leven, onderdrukking, of zijn er veel trivialere zaken bij betrokken? En wat kunnen we eraan doen om het aantal omstanders die geen hand uitstaken te verminderen?
Sommige verhalen zijn mogelijk al bekend, andere zijn diep in de collectieve schaamte weggestopt. Dit zijn de verhalen:
De parabel van de barmhartige Samaritaan, Shanda Sharer, Ilan Halimi, Edison elektrocuteert een olifant, Kevin Carter’s beroemde foto, de gedwongen verhuizing van de Amerikaanse indianen, de moord op drie mensenrechtenactivisten, Kitty Genovese, Richmond Highschool Incident, de holocaust tijdens het hitlerregime.
Geen opwekkende verhalen, maar wel de moeite waard om ermee te werken.
http://listverse.com/2009/11/02/10-notorious-cases-of-the-bystander-effect/

Tien mysteries van de bijbel

Mijn favoriete lijstenwebstek Listverse.com levert van tijd tot tijd materiaal op dat voor levensbeschouwing interessant kan zijn. Hetzij voor de docent om een overzicht te hebben van zaken die met dezelfde achtergrond te maken hebben dan wel korte verhalen die voor leerlingen als achtergrond kunnen dienen, wanneer ze iets dieper in een bepaald thema moeten graven voor een werkstuk of presentatie bijvoorbeeld.
De eerste is “Top 10 mysteries of the Bible”, waarin aandacht wordt besteed aan de volgende zaken:
De heilige graal, de ark van het verbond, Sodom en Gormorrah, Tuin van Eden, Bijbelse codes, de verloren stammen, de farao van Exodus, de ark van Noach of Noe, de geliefde leerling en het auteurschap van de evangelies.
http://listverse.com/2009/09/07/top-10-mysteries-of-the-bible/

Milgram en zijn experiment

Voor veel docenten is het gehoorzaamheidsexperiment van Stanley Milgram een eye-opener wat betreft menselijk gedrag. Wie informatie over het experiment wil laten zien moet het soms doen met video’s van een pijnlijk slechte kwaliteit. Toch blijf het de moeite waard de resultaten van het experiment met leerlingen te bespreken om samen tot de conclusie te komen, dat ook wij zelf gevoelig kunnen zijn voor hit afschuwelijke virus.
Ik vond op een e-learning site een poging om het geheel in minder dan 10 minuten uit te leggen. Daarnaast zijn er in de e-learningset ook achtergrondartikelen en een dossier opgenomen. Het loont de moeite om hier te snuffelen en te overwegen wat ervan in de les gebruikt kan worden.
http://elearning-examples.s3.amazonaws.com/PsychedIn10/player.html

Facebookpagina levensbeschouwing

Op de door Bart – neem ik aan – op Facebook aangemaakte pagina levensbeschouwing http://www.levensbeschouwingalskunst.nl. kom je een grote variatie aan foto’s, cartoons, links naar video’s en websites tegen. Als er regelmatig een bezoek aan brengt, kom je zeker iets tegen wat van je gading is. Jammer is dat alleen de actuele zaken zichtbaar zijn. Er is volgens mij geen mogelijkheid om met trefwoorden meerdere berichten over hetzelfde op te zoeken. Dat zou het gemakkelijker maken om op ideeën voor lesonderdelen gebracht te worden.
Wat de interactiviteit zou kunnen vergroten – op voorwaarde dat meerdere mensen zich daartoe geroepen voelen – is anderen de mogelijkheid geven om ook levensbeschouwelijke berichten te plaatsen. Per slot van rekening zien meerdere mensen meer dan een persoon. Al moet ik wel zeggen dat ik er de voorkeur aan zou geven dit soort van zaken via een weblog of wiki te presenteren vanwege de mogelijkheid om van bepaalde zaken een overzicht te kunnen krijgen.

Ter vergelijking: de rechterkolom op onze webstek laat een groot aantal categorieën zien. Iedere bijdrage wordt gekoppeld aan een of meer categorieën. Als iemand op een van de categorieën rechts klikt, krijgt hij een overzicht van alle bijdragen die op de een of andere manier met dit onderwerp te maken hebben. Wil je variëren in lesmateriaal dan is de kans aanwezig dat je er iets kunt vinden.
In die zin is in mijn optiek Facebook en mogelijk ook Twitter minder geschikt voor levensbeschouwing. Het gaat bij deze media om zaken van het moment, die op een beperkte wijze moeten worden weergegeven. Ik merk het aan mijn eigen facebookaccount. Als ik door omstandigheden een week niet kijk, heb ik waarschijnlijk honderden items gemist, maar ik voel geen behoefte om daar nog in te duiken. Wil ik iets ‘weten’ van een ‘vriend’, dan kan ik diens naam intikken en een eind de geschiedenis ervan volgen, totdat het programma het weer voldoende vindt en ermee ophoudt.
Dit geldt in nog sterkere mate voor een twitteraccount levensbeschouwing: levensbeschouwing kan ik niet in 160 tekens zinvol aan de orde stellen. Waar een foto vaak meer is dan duizend woorden, mits goed gekozen, is een tweet een vorm van oneliner-isme dat alle subtiliteit, nuance of diepzinnigheid mist.

Ik ben er van overtuigd, dat op een goede manier ingezet een twitteraccount in de klas een mooie bijdrage kan leveren aan een discussie, maar omdat levensbeschouwing voor mij meer over dialoog en wederzijds begrip gaat, verwacht ik er vooralsnog niet te veel van.

Bloggende docenten 2

Bloggende docenten
In LIA 175 verwees ik maar een blogpost van Steve Wheeler, die zeven redenen aangaf waarom docenten zouden moeten bloggen.

Bart Hoogendijk reageerde daarop:
“Over bloggende docenten en het vak levensbeschouwing. Misschien niet expliciet gericht op de docent levensbeschouwing maar zeker wel verwant (bijvoorbeeld mijn 365-dagen-project over levensbeschouwing op straat): www.levensbeschouwingalskunst.nl.
Een playground op Facebook: www.facebook.com/levensbeschouwing
Youtubekanaal: www.youtube.com/levensbeschouwing
Twitter: @lb_als_kunst
Een levendige Linked-in groep lijkt wel iets voor de VDLG.
Materiaal delen gaat prima via de community levensbeschouwing op Kennisnet/Digischool, beheerd door Nick Zwart, die bovendien gekoppeld is aan Wikiwijs. Alleen de deelname is wat laag.”

Indrukwekkend
Wie de door Bart genoemde links natrekt vindt enkele opmerkelijke en interessante zaken. Laat dat even duidelijk zijn. In levensbeschouwing op straat laat hij via vooral foto’s zien dat levensbeschouwing overal te zien en te vinden is. Het idee om 365 dagen vol te maken met verwijzingen naar levensbeschouwelijke zaken is een vondst van jewelste.

Het kan zo een opdracht voor leerlingen worden: iedere leerling zorgt in de loop van het jaar voor een voor hem/haar treffende afbeelding, die opgeladen wordt naar een centrale plek binnen de elo of een buitenschools blog.

Het zou ook goed kunnen met de vraag om een levensbeschouwelijk motto, waardoor een reeks inspirerende teksten door leerlingen bijeengebracht een soort jaarkalender kunnen vormen. Op een blog of wiki gezet kunnen andere leerlingen er een reactie op plaatsen, een eigen reflectie.

Wat Bart aanstipt en zelf ook uitvoert (zie volgende bijdrage) is niet wat ik met bloggende docenten bedoeld heb. Het gaat niet om het uitwisselen van materialen e.d. Hoe belangrijk dat ook is, ervaring wijst uit, dat wat bij de ene docent werkt het bij de andere niet doet. Wat ik hoop is dat docenten levensbeschouwing professionals zijn die ook nadenken over het waarom en waartoe van hun vak, die zich vragen stellen bij hun eigen didactiek, die luisteren naar wat leerlingen over levensbeschouwing als verschijnsel en als vak te vertellen hebben.

Waar ik nog steeds voor pleit is een forum waar docenten hun licht laten schijnen over zaken die ze als docent levensbeschouwing hebben meegemaakt, overdacht, uitgeprobeerd. Niet de uitwisseling van materialen, maar de uitwisseling van reflecties eventueel over het gebruik van die materialen is daarbij voor mij primair. We lopen allemaal weleens met onze kop ergens tegenaan. Daarover schrijven en hopen dat anderen daar iets mee doen zou de docent en het vak goed doen, is mijn overtuiging. Ik heb een aantal uitgangspunten als docent levensbeschouwing: als ik die als bloggende docent zou uitschrijven en anderen reageren daarop, kan mijn horizon verruimd worden in plaats van dat ik me ingraaf voor een ordinaire stellingenoorlog.
Ik hoop dat het bestuur van de VDLG het eerder genoemde artikel nog eens ter hand zal nemen en zich buigt over de mogelijkheid om hier iets mee te doen.

De atheïst

Het vak levensbeschouwing zou zichzelf niet serieus nemen, als het zich niet bezig zou houden met de niet-godsdienstige levensvisies, met name het atheïsme. Vermoedelijk omdat hèt atheïsme niet bestaat, het ook vrij abstract is, er geen echte buitenkant aan te zien is en sommige docenten mogelijk denken dat ze met aandacht voor dit verschijnsel meteen ook de kat op het spek binden, kom ik het in de bovenbouwcurricula niet zo vaak tegen.
Voor wie meent, dat serieuze aandacht voor het atheïsme zuiverend kan werken voor wie wel gelooft in God, is er een interessante webstek, die van Bart Klink, in1984 geboren in Apeldoorn en docent aan de VU. Hij beschrijft zijn gelovige jeugd, zijn intellectuele worsteling met het hervormde geloof, de duik in het new agekamp en vervolgens het loslaten van ieder godsgeloof op grond van wat hij noemt intellectuele integriteit.

Zijn webstek bevat een uitgebreid aantal artikelen over evolutie en creationisme, bijbelonderzoek, atheïstische argumenten en kritiek op theïstische argumenten, een afdeling drogredeneringen en nogal wat links naar Nederlandstalige en buitenlandse webstekken. Een docent die zijn leerlingen aan het werk wil zetten met een studie naar het atheïsme zal hier een goudmijn aantreffen. Surf naar http://www.deatheist.nl

Wat verdienen we?

Deze vraag is op twee manieren op te vatten: als een zakelijke vraag, waarvan het antwoord op een salarisstrook is af te lezen en als een ethische/levensbeschouwelijke vraag, die te maken heeft met de vraag waar we recht op hebben op basis van allerlei onduidelijke criteria.

De crisis van de afgelopen drie jaar heeft de discussie over een rechtvaardige beloning aangescherpt. Hoe verkoop je een miljoenenbonus voor iemand die alleen maar negatieve effecten voor het bedrijf heeft gehad? Wie zijn vakbondsblad bijhoudt, leest ook voortdurend over bestuurders van scholen die met salarissen boven de balkenendenorm wegkomen.

Wie met leerlingen over deze levensbeschouwelijke aspecten van de geldelijke waardering communiceert – een onderwerp waarover werkelijk iedere leerling een mening klaar heeft – komt ook snel tot de ontdekking dat er in veel gevallen sprake is van de klok en de klepel. Leerlingen noemen bedragen die gewoon niet kloppen en hebben er ook geen idee van wat bepaalde beroepsgroepen verdienen.

Wil je de uitdaging aangaan om enkele levensbeschouwelijke en ethische vragen aan de leerlingen te stellen en hen daarbij de opdracht te geven een onderzoek te doen naar wat er feitelijk verdiend wordt in Nederland, kan nogal wat informatie vinden op http://www.loonwijzer.nl. Op deze webstek komen de meest verschillende beroepen ter sprake. Leerlingen kunnen ook gegevens vinden over het minimumloon en als ze het beroep van hun meest verdienende ouder kennen, kunnen ze daarover ook een indicatie krijgen.
Vanuit dit soort gegevens die herkenbaar voor hen zijn en van waaruit ze hun leven hebben opgebouwd kunnen ze dan verder met jouw vragen, bijvoorbeeld over een rechtvaardige beloning en andere interessante vragen.

Mensen die het christendom een slechte naam geven

In de lijstenfabriek die we als www.listverse.com kennen, is weer een nieuwe lijst opgemaakt, nu van mensen, die door hun gedrag en of bewoordingen het christendom een slechte naam gaven en geven. Op nummer tien na, de Koreaan Sun Myung Moon, zijn het allemaal Amerikanen. De beschrijvingen die erbij gemaakt zijn laten notoire racisten, antisemieten, fascisten, anti-abortusmoordenaars en narcistische psychopaten zien, die helaas allemaal een al dan niet beperkte groep volgelingen gekregen hebben, die voor de leider vaak door het vuur gingen. Op grond van een kromme bijbeluitleg worden Amerikaanse gesneuvelde soldaten naar de hel verwezen, moord op abortuskliniekmedewerkers goedgekeurd en opgeroepen tot verjagen en vernietigen van Joden.
De lijst is te vinden op http://listverse.com/2010/02/23/10-people-who-give-christianity-a-bad-name/

Wie gaven het atheïsme een slechte naam?

Op een van mijn favoriete webstekken http://listverse.com werd 5 juni 2010 een lijst gepubliceerd van tien mensen die het atheisme een slechte naam hebben bezorgd. Daar kwamen namen naar voren als Napoleon Bonaparte, Alfred Kinsey, Jim Jones, Stalin, Mao Tse Tung en Mussolini.

Mijn vermoeden is dat de top tien bedoeld is om een tegenwicht te geven tegen al die aantijgingen, dat in naam van het christendom of breder ‘God’ de meeste wandaden in de geschiedenis zijn gepleegd. Het is interessant te lezen wat de reden is waarom de tien mensen opgenomen zijn en waarom bijvoorbeeld Hitler niet in het lijstje is terechtgekomen.

In de ruim driehonderd reacties die op deze lijst ingezonden zijn, komen allerlei interessante opmerkingen naar voren:
– waarom deze tien mensen?
– in naam van God zijn wel mensen mishandeld, in naam van het Atheisme niet.
– Weet de schrijver wel wat atheïsme is?
– Vier van de tien zijn communisten, zie je wel?

De lijst en de reacties zouden voor een geïnteresseerde docent een uitgangspunt kunnen zijn om voor leerlingen die zich al dan niet zelfstandig met onderzoek naar het atheïsme willen bezighouden een uitgewerkte opdracht te formuleren.

De lijst is op de volgende link te vinden.

Minder kopzorgen met Dropbox

Wie heeft het volgende nooit meegemaakt?
– Je hebt een bestand op je computer gemaakt voor de volgende les, maar vergeten het mee te nemen;
– Je hebt een bestand op je computer gewijzigd, maar vergeten het op je usb-stick te zetten, dus werk je nog met het ongewijzigde exemplaar;
– Je hebt een bestand nodig op je usb stick, maar die is zo klein dat je hem thuis hebt laten liggen;
– Je hebt op een schoolcomputer in een tussenuur een worddocument gemaakt, je werd door een collega gestoord met een uiteraard belangrijke vraag en een dag later weet je niet meer op welke computer het bestand is opgeslagen.

Als deze en soortgelijke ervaringen je onbekend zijn, hoef je eigenlijk niet verder te lezen, want dan heb je verder niks nodig. Maar het kan ook zijn, dat je in je sectie elkaar wilt helpen met uitgewerkte werkvormen, toetsen, extra materialen en die voortdurend naar elkaar mailt. Of je werkt samen met enkele andere collega’s in den lande en hebt beloofd relevant materiaal aan elkaar ter beschikking te stellen.

Dan is het misschien toch aardig om eens naar Drop Box te kijken.
Dropbox bestaat uit twee onderdelen: een programma dat je moet downloaden en een account op de dropboxservers. Ik heb twee computers thuis en een computer op school. Ik maak een dropbox account aan via internet. Ik download het programma op iedere computer die ik ervoor wil gebruiken en stel de daarmee gemaakte dropboxmap in op de dropbox account. Elke keer dat ik een bestand in een van de dropboxmappen plaats of een bestand naar de dropbox account op internet upload, zie ik het bestand zowel op de door mij gekozen computers als op het internet verschijnen.

Bestanden die ik voor school nodig heb, plaats ik in een dropboxmap. Zodra er toegang tot internet is, synchroniseert Dropbox de bestanden op de verschillende computers. Valt een computer tijdelijk uit, dan kan ik aan bestanden op de andere computer werken. Ben ik op school of elders, waar een internetverbinding is, dan kan ik via de dropbox account mijn dierbare bestanden openen en de leerlingen ermee lastig vallen.

Als ik met anderen samenwerk of anderen wil laten delen in mijn bestanden, dan kan ik via de share functie op internet mappen openzetten, niet voor de hele wereld, maar voor mensen die een e-mailbericht ontvangen hebben, dat mijn map over ‘levensbeschouwing’ met hen gedeeld wordt. Zij hebben dan via de hen toegezonden link toegang tot de gedeelde bestanden, die ze kunnen openen, wijzigen en verwijderen. Als eigenaar van de account kan ik te allen tijde de uitnodiging voor de gedeelde bestanden intrekken.

Mensen die in een sectie of werkverband samenwerken en bestanden willen delen, zouden een aparte Dropbox account kunnen openen, waar alleen de relevante bestanden in staan en via het downloaden van het Dropbox programma, dat verwijst naar de account heeft iedereen dezelfde mogelijkheden. Is het verband niet meer nodig, dan kan de dropbox account ook opgeheven worden.

Dropbox is gratis tot 2 gigabite. Wie meer wil aan ruimte of extra mogelijkheden, moet gaan betalen. Wie een account wil openen, dan dat via de volgende link.

Geldverhalen

Niets is zo sterk als een goed verhaal; dat geldt ook voor levensbeschouwing. Vaak hoor je jaren later nog van leerlingen die vertellend dat ze veel vergeten zijn van de middelbare school, maar dat enkele verhalen, bijvoorbeeld in de vorm van een filmfragment, hen zijn bijgebleven en aan het denken hebben gezet.
Een verhaal werkt ook, omdat er andere mensen hoofdpersoon zijn, over wier acties je kunt praten, je verbazen, prijzen of juist ergeren. Je praat dan over het leven van andere mensen en zogenaamd niet over je eigen leven. Niets is uiteraard minder waar. Doordat leerlingen actief reageren op de handelingen en ideeën van anderen zijn ze daarmee ook actief met zichzelf bezig. Je kunt immers niet anders dan vanuit je eigen referentiekader met zijn eigen waarden, normen en ideeën reageren.

Zeker in deze tijd van economische crisis is het niet verkeerd eens te praten in de klas over levensbeschouwing en geld. Dat levert heel aparte reacties en ideeën op. Wie daarbij op zoek is naar een film, die al dan niet door middel van een fragment leerlingen aan het denken kan zetten, neme een kijkje op de website van manversusdebt, een weblog van een gezin dat probeert tegen de stroom in geen schulden te maken, bestaande schulden zo snel mogelijk af te lossen, hun persoonlijke bezittingen tot een minimum te beperken, want alles wat je bezit kost geld, je moet ervoor zorgen, repareren en onderhouden.
Behalve het persoonlijke verslag van hoe het gezin het gevecht tegen de trend aangaat, schijft de blogger Adam Baker ook over financiële zaken in het algemeen. Een van zijn bijdragen ging over de toptien films over geld in het afgelopen decennium. In de blogbijdrage vertelt hij kort wat er in de film gebeurt, kiest een favoriet citaat en aan het eind van zijn top tien schrjven nogal wat mensen hun commentaar, al dan niet voorzien van nieuwe filmtitels.
De bijdrage is hier te vinden.

Jongeren op perron 7

Het departement Religiewetenschappen van de faculteit Geesteswetenschappen van de Universiteit van Tilburg heeft al jaren een website, die enerzijds bedoeld is om leerlingen aan het denken te zetten over allerlei levensbeschouwelijke zaken en anderzijds reclame maakt voor en informatie geeft over religiestudies en theologie aan dezelfde universiteit: http://www.perron7.nl. Op de zeven perrons komen verschillende zaken naar voren: man-vrouw, armoede, identiteit, milieu, verdriet, almacht en what’s new. Achter ieder thema zit een verhaal, achtergronden bij dit verhaal, de mogelijkheid te reageren via een forum, waar anderen ook al hun zegje deden en als je nog verder wilt zoeken is er de link ‘aansluiting’.
Het is voor docenten heel goed mogelijk om leerlingen met gericht opdrachten naar deze website te sturen, aangezien de kwaliteit van het gebodene duidelijk erg hoog is en de leerling ook materiaal kan vinden om verder te zoeken en te denken.

Ritueel voor een huisdier

‘Welkom bij de rituelenmaker’ zo opent de webstek http://www.rituelenraadsel.nl/. Deze site hoort bij het lespakket Rituelenraadsel, een uitgave van uitvaartorganisatie Yarden. In dit lespakket staan rituelen rond de dood centraal en is bedoeld voor leerlingen van groep 7 van de basisschool. Het lespakket is kosteloos te bestellen via verenigingszaken@yarden.nl.

Het lespakket heb ik niet gezien of gelezen. De webstek laat de leerling een ritueel voor een huisdier maken. “Je kiest in deze rituelenmaker een huisdier dat bij jou past. Je besteedt veel tijd aan de verzorging van je dier en beleeft samen veel plezier. Maar net als in het echte leven gaat je huisdier na een lang en gelukkig leven uiteindelijk dood. Vervolgens bepaal jij hoe je afscheid neemt. Je wordt stap voor stap door een aantal vragen geleid. Bij elke vraag wordt uitleg gegeven.”

“Het duurt tien tot vijftien minuten om alles in te vullen. Als je klaar bent kun je jouw ritueel printen en meenemen naar school om in de klas te bespreken. Ook kun je het inleveren op de site.”

Daarna vraagt de site om een aantal gegevens, zoals leeftijd, naam, groep etc., nodig om op te kunnen slaan en af te drukken. Ik heb maar geen leugens ingevuld, dus de leerling moet het verder zelf doen.

Mij lijkt het ontwerpen van een ritueel voor een huisdier ook nog een bruikbare opdracht voor een brugklasser of misschien wel een tweedeklasser. Daar waar in het lesmateriaal aandacht wordt besteed aan zaken als ritueel, symbolische handeling en dergelijke, zou deze opdracht meegegeven kunnen worden als huiswerk om de volgende les inderdaad samen te kijken wat iedereen geschikte elementen in een ritueel vindt. Het zal een stuk gemakkelijker gaan om iets te bedenken over het afscheid van een huisdier dan over het afscheid van een mens.
Wel zou na het gesprek over het huisdierenafscheidsritueel de vraag gesteld kunnen worden of ze denken dat mensen een ander afscheid nodig hebben dan huisdieren en wat ze dan zelf belangrijk vinden. Na het gesprek en de uitwisseling van ideeën over het huisdier staan de leerlingen waarschijnlijk meer open voor een gesprek over afscheid van een medemens.

Goedgelovig, een mooi spel

De Ikonwebstek voor jongeren die te vinden is op www.krux.nl heeft een interessant en speelbaar spel ontwikkeld.
“Weet jij feilloos de gebruiken tussen de religies te onderscheiden?
Het goedgelovig spel laat tien vragen voorbijkomen waarbij je moet raden in welke religie het voorkomt. Het spel kan gespeeld worden met minimaal twee en maximaal vijf religies. Uit een database van 125 vragen, worden willekeurig tien vragen gekozen. Na afloop verschijnt automatisch het behaalde resultaat met een overzicht van de vragen die goed en fout beantwoord zijn. Per vraag kun je een link volgen naar meer informatie over het onderwerp. Indien aanwezig kun je tevens een aflevering bekijken over het thema op uitzending gemist. Veel succes!” staat te lezen op de website.

Het spel kan hieronder gespeeld worden.