Een jongen over afvallen

“Sinds 6 weken heb ik mijn leven totaal overhoop gehaald. Ik heb iets gedaan waardoor ik zelf ben veranderd en waardoor ik gezonder door het leven kan gaan. Ik wil het hier dus ook overgaan hebben: de impact van het afvallen van gewicht.

6 weken geleden ben ik met begonnen met het dieet van Sonja Bakker. Dit heeft de afgelopen tijd veel dingen veranderd in mijn leven en het heeft mij de laatste weken heel erg beziggehouden. Er zijn mij enkele dingen en gevolgen opgevallen waar ik toch veel over na denk. Ik ben in 6 weken tijd maar liefst 13 kilo kwijt geraakt en dit voelt natuurlijk geweldig goed. Ik word overladen met complimenten en mijn zelfvertrouwen heeft een enorme “powerboost” gekregen. Dit verandert heel sterk de kijk die je hebt op bepaalde dingen. Je bent veel vrijer en durft meer en je gaat dus ook veel beter presteren op bijvoorbeeld sport, werk en school. Dit zorgt weer dat je nog meer lof krijgt en nog harder aan je dieet vasthoudt omdat het gewoon een positief resultaat oplevert.

Maar ik heb ook wat nadelen hier van gemerkt. Ik heb me de laatste tijd betrapt op het bijna obsessief bezig zijn met mijn uiterlijk en gewicht. Natuurlijk weet ik dat ijdelheid zonde is en je lichaam goed onderhouden en schoonhouden ook geen overbodige luxe is, toch ben ik wel eens bang dat ik te veel er mee bezig ben. Ik sta dagelijks op de weegschaal, voel me als ik niet gesport heb schuldig, zit met volledige concentratie naar Home-Shopping programma’s te kijken en koop boeken om er beter uit te zien. Het is een menselijke reactie dat je altijd meer wilt alleen in dit geval is het een mooie paradox: ik wil MEER afvallen en MINDER wegen. Ik vind deze “symptonen” best beangstigend. Ik ben absoluut niet bang om anorexia of wat te krijgen alleen ik zie wel dat deze ontwikkelingen wel invloed hebben op mijn denk wijze en de manier waarop ik leef.

Ik kan me nu best of beter voorstellen dat bijvoorbeeld meisjes van 13, onzeker en vol in de puberteit, kans kunnen lopen om eetstoornissen te krijgen. Ze zijn dagelijks bezig met hun lichaam en je staat continu onder druk van modellen die nog dunner en nog knapper zijn als jij. Ik heb nu meer begrip voor deze mensen en denk nu ook dat het een best groot gevaar is. Eerst onderschatte ik het en dacht dat deze mensen uit waren op aandacht. Ik dacht dat ze zich gewoon aanstelden, terwijl ik nu pas weet dat de druk best groot is. je wil steeds meer afvallen en gaat steeds harder je best doen… en dat voor een jongen. Laat staan wat al die ijdele vrouwen wel niet te verduren hebben. Voorlopig ga ik nog even door met afvallen want ik ben er ook nog niet, alleen wanneer ik zo ver ben hoop ik wel te stoppen en dat het geen verslaving blijkt te zijn… dat zou wat zijn, van een eetverslaving naar een dieetverslaving . . .