Exodus: Gods and Kings

Ridley Scott, maker van de film ‘Gladiator’ draaide in 74 dagen zijn eigen nieuwe versie van het Exodusverhaal. De film heet ‘Exodus: Gods and Kings’ en komt half december uit in de Nederlandse bioscoop.

Meteen na het verschijnen van de trailer barstte de discussie over de kleur van de acteurs los. Volgens velen waren de Hebreeën destijds evenals de Egyptenaren geen blanken, dus hadden er andere acteurs in moeten spelen.

Scenarioschrijver Steve Zaillian maakt er op een andere manier dan in The Prince of Egypt een broer versus broerverhaal van, op zich een simpel gegeven, dat geplaatst wordt in een groter episch verband, dat te maken heeft met oorlog, rampen, plagen en letterlijke daden van God.

Wat mij in de gemiddelde Mozesfilm tegenstaat is allereerst de overdreven nadruk op de broedertwist tussen Mozes en de farao. Zowel in The Prince of Egypt als in deze film zal het ongetwijfeld dramatische conflict, waarover in het oude Exodusverhaal geen woord over te vinden is, het aloude bevrijdingsverhaal in de schaduw stellen. Laat je leerlingen het verhaal navertellen dan krijg je een compleet ander verhaal dan wat we in de bijbel kunnen lezen. De bevrijding uit de slavernij wordt een soort collateral fortune van de strijd tussen de twee broers.

Een ander negatief element is het al dan niet met speciale effecten laten zien van de plagen die Egypte teisteren. We weten allemaal dat we ook het Exodusverhaal als tweede taal moeten lezen en dat we historisch heel veel vragen moeten stellen bij de tien plagen. Nu ze bioscoopgroot te zien zullen zijn in al hun verschrikking en hevigheid zal het de docent weer meer moeite kosten om het tweedetaalkarakter ervan aan te geven. Want we hebben het toch zien gebeuren, hoor ik leerlingen al zeggen!

De trailer is te zien via https://www.youtube.com/watch?v=t-8YsulfxVI