Facebookpagina levensbeschouwing

Op de door Bart – neem ik aan – op Facebook aangemaakte pagina levensbeschouwing http://www.levensbeschouwingalskunst.nl. kom je een grote variatie aan foto’s, cartoons, links naar video’s en websites tegen. Als er regelmatig een bezoek aan brengt, kom je zeker iets tegen wat van je gading is. Jammer is dat alleen de actuele zaken zichtbaar zijn. Er is volgens mij geen mogelijkheid om met trefwoorden meerdere berichten over hetzelfde op te zoeken. Dat zou het gemakkelijker maken om op ideeën voor lesonderdelen gebracht te worden.
Wat de interactiviteit zou kunnen vergroten – op voorwaarde dat meerdere mensen zich daartoe geroepen voelen – is anderen de mogelijkheid geven om ook levensbeschouwelijke berichten te plaatsen. Per slot van rekening zien meerdere mensen meer dan een persoon. Al moet ik wel zeggen dat ik er de voorkeur aan zou geven dit soort van zaken via een weblog of wiki te presenteren vanwege de mogelijkheid om van bepaalde zaken een overzicht te kunnen krijgen.

Ter vergelijking: de rechterkolom op onze webstek laat een groot aantal categorieën zien. Iedere bijdrage wordt gekoppeld aan een of meer categorieën. Als iemand op een van de categorieën rechts klikt, krijgt hij een overzicht van alle bijdragen die op de een of andere manier met dit onderwerp te maken hebben. Wil je variëren in lesmateriaal dan is de kans aanwezig dat je er iets kunt vinden.
In die zin is in mijn optiek Facebook en mogelijk ook Twitter minder geschikt voor levensbeschouwing. Het gaat bij deze media om zaken van het moment, die op een beperkte wijze moeten worden weergegeven. Ik merk het aan mijn eigen facebookaccount. Als ik door omstandigheden een week niet kijk, heb ik waarschijnlijk honderden items gemist, maar ik voel geen behoefte om daar nog in te duiken. Wil ik iets ‘weten’ van een ‘vriend’, dan kan ik diens naam intikken en een eind de geschiedenis ervan volgen, totdat het programma het weer voldoende vindt en ermee ophoudt.
Dit geldt in nog sterkere mate voor een twitteraccount levensbeschouwing: levensbeschouwing kan ik niet in 160 tekens zinvol aan de orde stellen. Waar een foto vaak meer is dan duizend woorden, mits goed gekozen, is een tweet een vorm van oneliner-isme dat alle subtiliteit, nuance of diepzinnigheid mist.

Ik ben er van overtuigd, dat op een goede manier ingezet een twitteraccount in de klas een mooie bijdrage kan leveren aan een discussie, maar omdat levensbeschouwing voor mij meer over dialoog en wederzijds begrip gaat, verwacht ik er vooralsnog niet te veel van.