Hoe nu verder?

Meerdere mensen hebben me afgelopen maanden gefeliciteerd met het behalen van de pensioengerechtigde leeftijd en spraken de verwachting uit dat het leven als levensbeschouwer er nu wel definitief op zou zetten, want “je bent toch wel aan iets anders toe.”
Dergelijke opmerkingen brachten me ertoe nog eens goed na te denken over de rol die levensbeschouwing en onderwijs in mijn verdere leven zouden kunnen of mogen spelen.
Mijn conclusie is dat het nog veel te leuk is om het levensbeschouwelijke veld achter me te laten. Ik zie voor mezelf nog verschillende mogelijkheden:
• Voortzetten van LIA, zolang er nog stof is om door te geven aan collega’s en ik het gevoel heb nog niet helemaal vervreemd te zijn van de levensbeschouwelijke werkvloer.
• Blijven overleggen met de collega’s van mijn oude sectie en proberen bij te dragen aan het up-to-date-houden van het materiaal dat we afgelopen jaren ontwikkeld hebben.
• Blijven zoeken naar mogelijkheden om de moderne media een plaats te geven in het curriculum en tegelijk in het curriculum aandacht doen besteden aan de impact die deze media ethisch en levensbeschouwelijk op ons mensen kan hebben.
• Belangrijke levensbeschouwelijke onderwerpen vertalen naar een e-learningmodule, waarbij het gedrukte lesmateriaal deels opgenomen, deels ondersteund wordt door interactieve elementen
• Schrijven van lesmateriaal, dat ik belangrijk vind voor het vak en waar niet zo veel over te vinden is.
• Uitwerken van een brochure/boekje over zowel het levensbeschouwelijk dagboek als het levensbeschouwelijk portfolio.
• Uiteraard ben ik ook graag bereid collega’s die met bepaalde vragen zitten te helpen.
7-7-2012