Holocaustontkenning op school

Er is een kwestie waar ik me behoorlijk over opwind en dat is het krantenbericht over een onderzoek naar de reacties van middelbare scholieren op het holocaust onderwijs. Enkele zinnen uit het bericht: “Een op de vijf geschiedenisdocenten in de vier grote steden heeft weleens meegemaakt dat zhij de holocaust [de systematische vernietiging van miljoenen joden] niet of nauwelijks ter sprake kon brengen, omdat vooral islamitische leerlingen er moeite mee hebben.”
Diverse vragen dansen dan door mijn hoofd: waarom wil men geen les over de holocaust? Wat doet men om het lesgeven al dan niet onmogelijk te maken? Wat doen de docenten er aan?
Om met de laatste vraag te beginnen: wie bepaalt wat er op school onderwezen wordt? Ik dacht altijd dat dat de sectie van het betreffende vak was, die al dan niet door een examenprogramma geleid een vak serieus vult. Ik moet er niet aan denken dat de toevallige sym- en antipathieën van leerlingen, ouders en andere groepen in de samenleving zoden gaan bepalen wat ik in mijn vak zal moeten geven en wat ik zeker moet laten vallen.?Het is het absolute recht van leerlingen om aan te geven, dat een onderwerp moeilijk,  saai en vervelend is, dat de docent meer moeite moet doen om het aantrekkelijk te maken, maar het kan nooit zo zijn dat een groep leerlingen uitmaakt, dat ik onderwerp X niet mag geven, omdat het hen niet aanstaat.
Wat doe je met leerlingen die je dan toch het leven zuur maken, omdat ze geen holocaustonderwijs willen? Naar mijn mening hebben die leerlingen een probleem, als hun gedrag het een docent moeilijk maakt om het onderwerp ter sprake te brengen.?Wie tegen holocaustonderwijs is, ontkent meestal ook de waarheid van diezelfde holocaust. Het barst in de wereld nog steeds van maffe mensen die denken dat de aarde plat en dat de nazi’s geen volkerenmoord tegen de Europese joden hebben uitgevoerd.?Iedereen mag van mij in mijn les het bestaan van God ontkennen, zeggen dat Jezus een ezel is, dat de evolutietheorie een uitvinding van gekke wetenschappers is, maar de eerste de beste leerling die het waagt serieus de werkelijkheid van de holocaust te ontkennen, gaat bij mij de deur uit. Ik stuur hem naar de mediatheek om het 1500 pagina’s tellende standaardwerk van Raul Hillberg, “De vernietiging van de Europese joden” te lezen en samen te vatten en hij komt niet binnen voor hij de feiten erkent of wetenschappelijk weerlegd heeft.
Als ik kijk naar de gebeurtenissen in Gaza, dan vind ik dat de staat Israel akelige dingen doet die veroordeeld moeten worden. Maar de staat Israel is niet hetzelfde als het jodendom. Israel is een min of meer democratische staat en het jodendom is een levensbeschouwing. Die twee moet je uit elkaar houden.?Aangezien alle islamitische landen rondom Israel geleid worden door dictators, die niets om hun onderdanen, maar alles om macht en inkomen geven, hebben die criminele staatshoofden er baat bij om Israel als zondebok aan te merken. Zo kunnen ze hun eigen wandaden verdoezelen en de bevolking een vijand aanbieden waartegen gevochten moet worden. ?Deze onderdrukkers doen niet anders dan Hitler die de Europese joden voor alle kwaad verantwoordelijk stelde, zelfs als ze het nooit gedaan konden hebben.?Het is treurig dat de betreffende islamitische leerlingen meer geloof hechten aan wat professionele verdraaiers van de waarheid vertellen dan dat ze de zorgvuldig onderzochte feiten van de weerzinwekkende holocaust serieus nemen.
De Keten, juni 2010