Nathans kinderen

Van collega Lonneke Knegtel kreeg ik de volgende tip: “Gisteren was ik bij een hele mooie theatervoorstelling over conflicten tussen Jodendom, Christendom en Islam: ‘Nathans kinderen’ van Kwatta. Het stuk is geschreven voor middelbare scholen en zeer geschikt voor levensbeschouwing”

De Volkskrantrecensent gaf het stuk 4 sterren en schreef erover:
‘Twee geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen, zeggen ze, maar drie geloven in een wagen, is dat om moeilijkheden vragen? Het Nijmeegse jeugdtheatergezelschap Kwatta speelt in een trailer van nog geen 20 vierkante meter de komende weken een energieke jongerenversie van het beroemde toneelstuk Nathan de Wijze (1779) van Gotthold Ephraim Lessing, over religieuze (in)tolerantie.
Spelers en toeschouwers zitten op elkaars lip, wat de thematiek van (on)verdraagzaamheid krachtig onderstreept. Lessing schreef het toneelstuk 230 jaar geleden als reactie op orthodox fanatisme. Ondertussen is de thematiek niet minder actueel: uit naam van hun religie moorden mensen elkaar nog steeds uit. Om te laten zien dat de grote godsdiensten – het jodendom, het christendom en de islam — meer met elkaar verwant zijn dan de haat doet vermoeden, beschrijft Lessing een situatie (tijdens de Derde Kruistocht in Jeruzalem) waarin een rijke jood, een milde sultan en een gulzige bisschop beseffen dat ze door familie met elkaar verbonden zijn en dat de vraag wat de ware godsdienst is, geen antwoord duldt.
De Duitse schrijver Ulrich Hubbracht de vijf bedrijven terug tot een uur, dat zich afspeelt tijdens een
nacht en dag. In Nathans kinderen redt kruisrldder Kurt de (naar later blijkt geadopteerde) dochter Recha uit het brandende huis van haar vader, de rijke joodse koopman Nathan.
Kurt zelf is net gespaard door sultan Saladin omdat hij hem herinnert aan zijn dode broer (later blijkt het diens zoon te zijn). De bisschop hoort dat Recha een christenkind is – joden mochten geen christenkinderen adopteren. Met Saladin probeert hij Nathan te chanteren, door hem te vragen naar de ware godsdienst. Nathan antwoordt met de Parabel van de Drie Ringen: een metafoor voor het uitblijven van het antwoord en voor het belang van mensenliefde boven godliefde.’
http://www.kwatta.info/