Native Deen

De laatste weken van het schooljaar regende het op de elo cd-analyses. Mijn niet zo goed plannende H en V4 leerlingen zagen tot hun schrik dat er nog een fikse opdracht lag te wachten, die toch ingeleverd moest worden. Het betekent voor de docent, dat hij zeer geconcentreerd moet werken om op schema te blijven met de beoordelingen. Om mogelijke juweeltjes toch te markeren geef ik er een aantal een uitroepteken aan het begin van de bestandsnaam, waardoor die zichtbaar onder elkaar terechtkomen. Op een wat rustiger moment kan ik dan de bijdrage lezen en kijken wat er nog meer mee gedaan kan worden. Hieronder tref je stuk uit een cd-analyse van een islamitische leerlinge uit Havo 4, die ik voor deze keer S. zal noemen:

“Voor deze opdracht heb ik een speciaal album gekozen. Met een boodschap. Er zijn genoeg albums waar ik het over wilde doen… Genoeg nummers die mij raken. Ik vind het heel jammer dat ik niet een “mix” cd mag maken. Met gewoon een aantal nummers die ik mij raken, van verschillende artiesten.
Ik heb gekozen voor het album van Native Deen : Not afraid to stand alone.

Ik zal eerst eens even wat informatie geven over de band zelf. De band bestaat uit 3 jong volwassen mannen: Joshua Salaam, Naeem Muhammad, en Abdul-Malik Ahmad. De jongens zijn opgegroeid in Washington. De drie jongens zochten een manier om een islamitische boodschap over te brengen aan de jeugd. Hun album bestaat uit een mix van R&B en hip hop. De band is vooral bekend in Canada en Amerika. Hun nummers bestaan vooral uit zang en af en toe word er gerapt. In 2000 is de band begonnen toen ze elkaars talenten ontdekten. De een vond de ander goed zingen enz. Ze zijn best ver gekomen, hebben 2 albums, meer dan 30 nummers en duizenden fans! In 2006 hebben ze een Mahabba Award gewonnen in Dubai, als beste artiesten.
De groep wilde jongeren inspireren door te “vertellen” over hun visie op de islam. In welke omgeving dan ook. Ze hebben samengewerkt met Sami Yusuf, Yusuf Islam en nog vele andere bekende “moslimzangers”.
Op hun website is nog veel meer informatie te vinden: http://www.nativedeen.com/ns/pages.php?ID=bandfacts

Waarom kies ik dit album voor het vak levensbeschouwing
De relatie tussen het album dat ik gekozen heb en levensbeschouwing zal ik even uitleggen. Mijn visie op een heleboel dingen in het leven is gebaseerd op iets. Ik kom niet zomaar met ideeën. Mijn theorieën komen niet uit de lucht vallen. Ik zou nog veel meer Cd-analyses willen maken als ik tijd over had over een heleboel andere songs. (Zoals die van APPA bijvoorbeeld., Straatfilosoof). Maar waarom juist die?

De songs die het album van Native Deen heeft, zijn niet naar iemand gericht. Het is niet zo dat ze in hun liedjes iemand uitschelden, op hun fouten wijzen en doen alsof zij allemaal beter zijn. Het zijn juist liedjes die je dichter bij jezelf brengen. Zodat je gaat nadenken over wat je doet en hoe je iets doet. Iedereen in deze wereld heeft hersens. Iedereen weet wel wat ongeveer goed is en fout. Iedereen, niemand kan mij wijs maken dat als hij gaat stelen, hij niet weet dat het niet goed is!
Ik markeer de regels in de liedjes die “ levensbeschouwelijk” iets met mij doen. Ik zal ook uitleggen waarom.
Er is 1 nummer waar ik uitgebreid op in ga, bij de anderen zal ik kort toelichten. Het nummer dat ik kies, waar ik uitgebreid op in ga, is

Stand Alone
• Het eerste couplet sprak mij meteen aan toen ik het hoorde. De zangers hebben een mooie stem, dat zowieso, maar de tekst, daar ging het mij om. Het is zo, vind ik, dat als je in je hoofd alles op een rijtje houdt, je alles aankan. Maakt niet uit wat, hoe lastig het is, als je daarbinnen de leiding hebt, is niets te zwaar. Keep ma head up right! Of je nu alleen in het leven staat, je moet weten dat je nooit alleen bent, er is altijd iemand bij je. In dit geval, volgens mijn visie, God.

• Dit album heeft als thema dat je het beste emotionele uit het geloof kunt halen, door gewoon rustig, realistisch na te denken. Vrijwel alle liedjes hebben verband met het geloof, de islam. Eigenlijk verband met een aantal waarden en normen van de monotheïstische godsdiensten. Dat is dan ook “ de rode draad” . Emotionele kracht. Hier geldt dus niet, survival of the fittest. Iedereen kan zichzelf sterker maken, het heeft allemaal te maken met hoe je het daarbinnen ziet. (in je hoofd, je gedachten en visies).

• “You got the job, but you gotta loose the outfit!” Moet ik nou echt uitleggen waarom dat goed of niet goed is? Een vrouw met hoofddoek solliciteert naar een baan, maar word alleen aangenomen als ze haar hoofddoek afdoet. De vrouw doet het uiteindelijk niet en heeft vertrouwen in zichzelf en in God en geeft daarom niet op. Ze krijgt er zelfs een betere baan voor terug. Haar geduld werd beloond. Hieruit leer ik. Ik leer hieruit, dat als je iets weigert, niet doet, omdat je weet dat het niet goed is, of iets niet doet omdat een ander het wil, je zult zien dat er meer wegen zijn, die je als je naar “de ander” had geluisterd nooit had gezien. Ben ik nog te volgen? Deze regel raakt mij op verschillende manieren. Ten eerste kan ik er boos om worden. Hoe kortzichtig kan iemand zijn zo tegen een sociale vrouw te praten?! Ten tweede geeft het mij een bevestigend gevoel dat er mensen zijn die zo onwetend zijn, dat anderen eronder moeten lijden. Het bevestigt voor mij, dat ik sterk in mijn schoenen moet staan, wil ik mijn persoonlijkheid kunnen behouden.

• “ My Faith in my religion now will never bend” . Mijn vertrouwen/geloof in mijn godsdienst zal nu nooit buigen. Ik vind dat een mooie zin. Een mooie motto. Dit lied bevat veel dingen die mijn antwoord op de vraag “ wie ben ik?” vorm geeft. Het is goed, als je weet waar je aan toe bent, wat je over hebt voor dingen, waar jij je aan vast houdt in dit leven. Om ongeveer te weten wat mijn waarden of normen zijn, is dit lied een goed hulpmiddel om mij te begrijpen.

• Het hele lied, ik kan uren lang praten waarom dit een steentje bijdraagt in mijn levensvisie, uren lang. Jammer genoeg heb ik zoveel tijd niet. Het is zo dat godsdienst belangrijk is voor mij. Ook voor deze artiesten. Wat het album ook duidelijk overbrengt, is dat het gaat om de kleine dingen. Je hoeft te roepen “ ik ben dit, ik geloof in dit” , als je voor jezelf weet waar je grenzen liggen in het tevreden stellen van anderen ten kosten van je eigen “ik”, vind ik dat je al heel ver bent. Wat dit album anders maakt dan andere moslimszangers is bijvoorbeeld dat het geen verplichtingen geeft. Het laat duidelijk zien, dat het voor degene die gelooft, mooi is, als je ziet wat voor dingen het geloof te bieden heeft. Niet materialistisch, maar mentaal. ‘Cause you know, I not afraid to stand alone!’

• Het is echt een mooi nummer, het helpt me de kracht weer terug te vinden als ik bijvoorbeeld ooit het gevoel heb dat ik alleen ben ofzo. Je hoeft echt niet in Allah te geloven om dit lied te luisteren. Probeer het eens meneer, echt een mooi, mooi nummer! En als ik dat zeg…