Opiniepeiling over abortus

Eind vorig jaar kwam ik een bericht tegen over www.birthornot.com in NRC- Next, waarin gesproken werd over een echtpaar Pete en Alisha, die voor de derde keer zwanger waren en zich afvroegen of ze nu het kind zouden houden of een abortus zouden moeten kiezen. De vrouw had de jaren ervoor twee miskramen gehad en dat hakte er flink in. Ze vroegen zich af, of ze nu met deze zwangerschap door zouden moeten gaan.

In de opiniepeiling werd niet minder dan twee miljoen keer gestemd en van alle kanten kwam er commentaar. De mogelijkheid tot abortus was open tot negen december en de poll ging twee dagen eerder dicht. Hoewel ik er in eerste instantie het mijne van dacht heb ik verder geen aandacht aan geschonken, ook geen stem uitgebracht, omdat ik van mening was dat je altijd in een specifieke situatie een ethisch oordeel moet vellen en ik wist niets van deze mensen.

Enkele dagen geleden kwam de website weer onder mijn aandacht en ben ik gaan lezen wat de beide mensen te vertellen hadden, nu de mediastorm weer geluwd is. Zowel Pete als Alisha hebben bijdragen op hun webstek geplaatst en duidelijk is dat ze het niet altijd met elkaar eens zijn. Ik geef enkele van hun gedachten weer.

Frauduleuze stemmen
Nadat de poll gesloten is, is het echtpaar aan het werk gegaan om de echte van de valse stemmen te onderscheiden. Je kunt uiteraard maar een keer stemmen, maar die afspraak is door veel mensen met grote voeten getreden. Aan het eind van het traject was 22,37 procent van de stemmen voor ‘houden van de baby’ ofwel 448.777 stemmen, waarvan er 243.588 ongeldig waren. Voor abortus was 77,63 procent ofwel 1.557.586 stemmen, waarvan er 1.484.691 ongeldig waren. Na schifting bleek de verhouding houden tegenover abortus 73,79 tegenover 26,21 procent te zijn.

Alisha
Alisha schrijft verbijsterd te zijn door het aantal frauduleuze stemmen. Waarom mensen dat doen, is haar volstrekt onduidelijk. Het ging hier niet om een abstract principe, maar om een specifiek potentieel leven, wat iets heel anders is.
Ze vindt, dat het ook duidelijk maakt dat mensen vaak op een one-issue gaan stemmen, zonder het grote geheel van de samenleving in het vizier te houden. Wie voor de doodstraf, voor legalisering van iets etc. is krijgt de stemmen, terwijl de rest van het programma niet bekeken wordt.
De afgelopen maanden heeft ze wel duidelijkheid gekregen over de stemmers:
– Nogal wat mensen krijgen een kick van het stemmen, dat ze ondoordacht en emotioneel doen;
– Veel mensen stemmen niet omdat ze zich niet in de persoonlijke sfeer van het echtpaar willen mengen en te weinig weten van de concrete situatie;
– Een groep neemt hun vraag serieus en gaat er in de commentaren ook dieper op in, in de hoop dat ze hun keuze zouden delen.
Alisha geeft ook aan dat ze in de gaten heeft gekregen dat je als vrouw vindt dat ze zelf moet kiezen, maar dat maakt je niet automatisch tot een ‘Anti-Life’ mens. En als je Pro-Life bent, betekent dat niet dat je daarmee ‘Anti-Choice’ bent.
“Ik vind abortus o.k. in gevallen van verkrachting of incest, of als het leven van de moeder in gevaar komt. Ik begrijp de vrouwen, die als tiener of alleenstaande een ‘vergissing’ begaan en zich alleen en verloren voelen en een zwangerschap niet aankunnen. Ik ben er wel voor dat vrouwen zich sterk maken om meer verantwoordelijkheid voor hun lichaam en het potentiële leven dat ze kunnen dragen. Tegelijk weten we ook dat seks tot zwangerschap kan leiden en dat voorbehoedende middelen en maatregelen nodig zijn. Die zwangerschapspreventie kan falen, en daarom is abortus een mogelijkheid. Wie meerdere abortussen achter elkaar heeft en abortus als voorbehoedmiddel gebruikt, kan misschien beter kiezen voor sterilisatie o.i.d., maar ik blijf van mening dat de vrouw uiteindelijk zelf dient te beslissen.”

Pete
Veel van bovengenoemde zaken kan Pete meevoelen, maar zijn teksten neigen tot iets meer tot een anti-abortus standpunt. Hij stelt vast dat het aantal abortussen wegens verkrachting en incest 0,4 procent bedraagt en dat voor 1 procent het levensbedreigende karakter van de zwangerschap reden tot abortus is. Dan blijven er nog 96 procent over die eigen keuze zijn.
Zijn aandachtspunt is met name het gebruik van de termen ‘Pro-Life’ en ‘Pro-Choice’. Het zijn termen die een serieuze discussie over abortus bijna onmogelijk maken. Er zijn pro-life-mensen, die voor de doodstraf zijn; er zijn pro-choice-mensen die de regering de keuzemogelijkheden van de burger willen laten verkleinen. Hij noemt ook het Gallup-onderzoek van 2009, waaruit bleek dat 51 procent van de Amerikanen op dat moment tegen abortus was tegen 42 procent die abortus wilden toestaan.

Voor wie het wil weten: het echtpaar heeft besloten het kind te houden; de twintigweekse echo heeft geen uitsluitsel over het geslacht van het kind gegeven, omdat het kind ‘de beentjes over elkaar had geslagen’. We duimen voor een behouden zwangerschap.
23-3-2011