Te dik en toch het podium op

Iedereen kent ondertussen het verhaal van Susan Boyle, die als muurbloem de zangwedstrijd op ITV binnenkwam, waarbij je iedereen ZAG denken, wat heeft die hier te zoeken. Toch bleek ze een gouden stem te hebben en kon ze daarmee de zaal, vervolgens de jury en later een miljoenenpubliek voor zich innemen.

Ub de Britain’s Got talent 2012 gebeurt iets soortgelijks. Ditmaal zijn het twee jongeren, Charlotte Jaconelli van 16, met een popstem, en Jonathan Antoine, 17, met een operastem, die als duo ‘The Prayer’, eerder samen gezongen door Andrea Bocelli en Celine Dion. Jonathan is een zeer zwaarlijvige jongen zonder enige uitstraling als hij met Charlotte, een leuke en knappe tiener, het podium opgaat. Als ze opkomen, hoor je voorzitter Simon Cowell, een eerste klas klootzak als je het mij vraagt, tegen een medejurylid zeggen: “Just when you think things couldn’t get any worse.”

Ze treden op als een duo en binnen een minuut valt de hele zaal, inclusief jury, voor deze gezamenlijke act.
Als het op de vraag aankomt, of ze door mogen, reageert de voorzitter: “Als je haar laat vallen, Jonathan, kom je zeker verder.” Hij is er heel duidelijk over: we zijn als duo gekomen en we blijven een duo.”

Het is een fraai voorbeeld van twee mensen die voor elkaar gaan. Jonathan en Charlotte zijn door de muziekdocente als duo bij elkaar gezet en het heeft goed uitgewerkt. Charlotte heeft Jonathan aangespoord om door te gaan met zingen en ook op te treden, ook al is hij dik en verlegen.

Een mooi optreden om leerlingen te laten zien, dat mensen onvermoede kanten hebben, als je hen maar de kans geeft en je voor hen openstelt.