Voor ik doodga, Jenny Downham

Tessa Scott is 16 jaar en lijdt aan een snel voortschrijdende leukemie . Ze ondergaat allerlei onderzoeken en behandelingen in de hoop dat er nog iets aan te doen is.
Ze heeft een aantal wensen die vervuld moeten worden, voordat de dood haar ingehaald heeft:

1. Ik wil het gewicht van een jongen boven op me voelen.
Zoey, haar vriendin helpt haar ermee en samen gaan ze naar disco, Zoey met de Blower en zij met Jake; het is geen succes.
Haar vader zoekt internet af naar een oplossing en wil niet geloven dat het definitief foutgaat; moeder is op haar twaalfde vertrokken voor een ander en is nu bang om haar kind te zien aftakelen en komt dus maar niet vaak. Cal is haar broertje dat rauwe opmerkingen maakt over haar doodgaan, waarachter de pijn van het mogelijke afscheid verborgen is.

2. een hele dag op alles ja zeggen
Ze gaat met Cal winkelen, springt op verzoek van Zoey in het water, rijdt met een taxi naar huis, wordt in de taxi onwel en naar ziekenhuis gebracht. Ze ontmoet buurjongen Adam, die motor rijdt en de tuin onderhoudt, voor zijn moeder zorgt die twee jaar eerder haar man verloor. Adam neemt haar mee op de motor en belooft haar te helpen met de derde wens:

3. drugs gebruiken
Hij heeft paddo’s geplukt en maakt thee voor hen klaar. Zoey en Tessa worden high en hij maakt een rondje met hen in de auto.
Als hij Tessa meeneemt, komt het tot een echt gesprek, totdat hij zegt: “Ik kan je alleen niet geven wat jij wilt.”
“Wat ik wil?”
“Ik red het maar net. Als er iets tussen ons gebeurde, zou het zo iets zijn als: wat heeft het voor zin?
Ze wil weg en denkt: “Ik heb een fatale vergissing begaan door te denken dat hij mij kon redden.”

4. de wet overtreden
Ze pleegt winkeldiefstal en wordt gesnapt door de bewaking. Haar vader wordt gebeld

5. auto rijden
Ze neemt de auto van haar vader, pikt Zoey op en rijdt zonder rijbewijs een heel eind. Ze rijdt naar het strand waar ze vroeger met haar ouders en Cal kwam, ze gaan het hotel binnen waar ze vroeger verbleven en waar ze in de kastdeur haar naam gekrast heeft.
In het hotel vertel Zoey dat ze zwanger is.

6. Roem
Ze ontmoet Adam opnieuw en ze weet dat ze verliefd is en ze wil hem zoenen. En het gebeurt ook. Tessa gaat met Zoey naar de abortuskliniek om haar te steunen in het gesprek.Voor de roem heeft haar vader een interview met een plaatselijk station geregeld, zodat ze op bredere schaal bekendheid kan krijgen.

Zeven is een wereldreis maken, maar ze vervangt die door
“7. pa en ma weer bij elkaar brengen.”

Met Sally, de moeder van Adam, Adam, en later ook Zoey vieren ze kerst etend en drinkend en cadeautjes uitwisselend. Zoey heeft haar zwangerschap aan haar ouders verteld, die vreselijk tekeergingen en nu heeft ze besloten dat ze het kind wil houden.

Liefde is nummer 8
En die krijgt ze van Adam, met wie ze die avond naar bed gaat: ik wist niet dat je als je de liefde bedrijft echt met liefde in bedrijf bent. Je raakt elkaar echt.
Later krijgt ze een bloedneus die niet wil stoppen en haar moeder neemt haar noodgedwongen mee naar het ziekenhuis. Aan het eind van de avond mag ze met haar moeder in de taxi naar huis. Bij de stationsbrug ziet ze in grote letters haar naam schitteren, in rafelige letters die avond door Adam aangebracht. Op een groot aantal winkels in High Street ziet ze haar naam geschilderd, allemaal door Adam gedaan.

9 is dat Adam bij haar intrekt.
Ze takelt snel verder af, bemerkt dat Adam een dag niet thuis is, maar naar de universiteit is gegaan om er informatie op te halen voor het komende schooljaar.

10 is nog het kind van Zoey zien geboren worden.
Ze gooit al haar spullen door het raam naar buiten en maakt haar vader erg boos. Ze geeft ook aan dat ze het ziekenhuis zat is en niet meer aan haar lichaam wil laten sleutelen. De verpleegkundige licht haar in over de komende tijd.

11. een kop thee

12. papier om aanwijzingen voor de anderen van wie ze houdt op te schrijven voor na haar dood.

13. mijn broertje vasthouden terwijl de schemering zich in de vensterbank nestelt.

In een aantal flarden van wegzakken in een coma, stukjes gesprek van de geliefden met elkaar en tot haar fluisterend worden de laatste uren beschreven, tot het moment dat ze alles loslaat en ‘alle momenten in dit ene moment samenkomen.”
Jenny Downham schreef in 2007 dit mooie boek. De vierde druk is in Nederland ondertussen verschenen.

LIA 134 20-6-2009