Wijs geworden?

Jaargang 14 van Narthex, tijdschrift voor levensbeschouwing en educatie, heeft zich op een originele manier met levensbeschouwing beziggehouden.

Nummer 1 heeft als titel: “Wat jongen docenten het vak te bieden hebben”. Aan het woord komen in een aantal interviews en losse bijdragen jonge beginnende docenten die zich een eigen stem dienen te verwerven in het koor dat levensbeschouwing heet.

In nummer 2 heeft een aantal schrijvers, wetenschappers en docenten, zich beziggehouden met de visie die Paul Vermeer een aflevering eerder ontvouwd had. In ‘Meer dan Concepten’ reageren leraren over de uitdaging van de religiewetenschap, die Paul Vermeer ziet als Bezugswissenschaft voor het vak levensbeschouwing.

Nummer 3, “Bouwen aan concepten” is ingeruimd voor de mensen die op verschillende plaatsen de nieuwe docenten opleiden. Ook zij reageren allemaal op een eigen manier op het verhaal van Paul Vermeer in Narthex en later op de studiedag van de VDLG 2014.

De laatste aflevering heeft de redactie “Wijs geworden?” genoemd,met als ondertitel “Van ervaren docenten, de dingen die zij leerden…” Ook daarin een aantal interviews met oudere docenten, waarbij wijselijk vergeten is de leeftijden te vermelden. In ieder geval zijn het allemaal mensen die een groot aantal jaren voor de klas hebben gestaan of dat nog doen.

Mijn eigen bijdrage werd getiteld” Levensbeschouwelijk leren denken en voelen”. Het verzoek om een artikel leverde een mooie kans op om je achteraf nog eens de vraag te stellen, waarom en waarvoor je de dingen hebt gedaan zoals je ze gedaan hebt.  Het werd een boeiende tocht, waarin allerlei stukken in elkaar vielen en de onbewust al opgeloste puzzel ineens scherper naar voren kwam.

Wie wat bewaart, heeft wat, geldt ook hier. In het verleden heb ik op verschillende plaatsen en manieren uitgesproken en uitgewerkt, wat voor mij de kern van het vak levensbeschouwing inhoudt en daarmee kon ik putten uit eigen werk. Mezelf citeren deed me eigenlijk wel deugd. In het verleden heb ik in artikelen soms moeten uitleggen dat ik met de ogen van nu toentertijd verkeerde keuzes heb gemaakt. Een ongemakkelijk gevoel. Wat het vak levensbeschouwing betreft kan ik zeggen dat de bewoordingen die ik ben tegengekomen steeds variaties op hetzelfde thema waren, m.a.w. dat mijn oorspronkelijke gevoel van levensbeschouwelijk onderwijs me nooit verlaten heeft.

Helaas heeft de eindredactie verzuimd de voetnoten mee te laten opnemen, zodat voor de argeloze lezer het bij beweringen blijft. In deze LIA wil ik die nalatigheid corrigeren, zodat men zich een eigen beeld kan vormen.

Mijn verhaal kwam in feite neer op drie constanten die ik in mijn lespraktijk opgemerkt heb:

  • de bevrijdingscatechese
  • De leerling staat principieel centraal
  • Identiteitsontwikkeling